Epikurus

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Epikurus
’n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
’n Romeinse marmerborsbeeld van Epikurus.

Gebore Februarie 341 v.C.
Samos-eiland, Griekeland
Oorlede 270 v.C.
Athene, Griekeland
Beroep Filosoof
Bekend vir Epikurisme

Epikurus (Grieks: Ἐπίκουρος, Epíkouros, "bondgenoot, kameraad"; 341-270 v.C.) was ’n Griekse filosoof en stigter van die filosofieskool bekend as epikurisme. Net ’n paar fragmente en briewe van sy 300 geskrewe werke het bewaar gebly. Baie wat oor sy filosofie bekend is, kom uit die werk van latere volgelinge en kommentators.

Filosofie[wysig | wysig bron]

Epikurus was ’n atomiese materialis wat in die voetspore van Democritus gevolg het. Sy materialisme het daartoe gelei dat hy ’n algemene aanval op bygeloof en goddelike ingryping gedoen het. Hy het geglo dat wat hy "plesier" genoem het, die hoogste doel was, maar die manier om sulke plesier te ervaar, was om nederig te lewe, kennis op te doen oor hoe die wêreld werk en jou begeertes in toom te hou. Dit het gelei tot ’n toestand van gerustheid (ataraxia) sonder vrees, sowel as die afwesigheid van liggaamlike pyn (aponia). Die kombinasie van hierdie twee toestande was die hoogste vorm van geluk. Hoewel epikurisme ’n vorm van hedonisme is omdat dit aanvoer plesier is sy enigste intrinsieke doel, word dit daarvan onderskei deur die konsep dat die afwesigheid van vrees en pyn die grootste vorm van plesier is, asook sy verkondiging van ’n eenvoudige lewe.

Epikurisme was aanvanklik ’n protes teen platonisme, maar het later die belangrikste teenstander van stoïsisme geword. Epikurus en sy volgelinge het politiek vermy. Ná sy dood het baie epikuristiese gemeenskappe in die laat-Hellenistiese en Romeinse tydperk floreer. Die bekendste Romeinse voorstander daarvan was die digter Lucretius. Teen die einde van die Romeinse Ryk, toe neoplatonisme ’n opgang beleef het, het epikurisme so te sê uitgesterf. Dit is eers in die 17de eeu herontdek deur die atomis Pierre Gassendi, wat dit by die Christelike geloofsleer aangepas het.

Sommige van Epikurus se werke het bewaar gebly. Sommige geleerdes beskou die epiese gedig Oor die Aard van Sake deur Lucretius as ’n werk wat al die kern-argumente en teorieë van epikurisme in een bundel saamvat.

Verwysings[wysig | wysig bron]