London Borough of Tower Hamlets

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
London Borough of Tower Hamlets
Die ligging van Tower Hamlets in Groter-Londen
Die ligging van Tower Hamlets in Groter-Londen
Politieke status
Land Vlag van Engeland Engeland
(Vlag van Verenigde Koninkryk Verenigde Koninkryk)
Stigting 1 April 1965
Bevolking
Totaal 284 000 (Junie 2014)[1]
Volgorde 52ste
Digtheid 14 365/vk km
Statistiek
Oppervlakte 19,77km²
Volgorde 320ste
Tydsone GMT (+0)
Somertyd BST (+1)
Webtuiste towerhamlets.gov.uk
Wapen en vlag
Portaal  Portaalicoon   Londen

Die London Borough of Tower Hamlets () is een van Londen se administratiewe distrikte (boroughs) wat oos van die historiese middestad, die City of London, suid van Hackney, wes van die River Lea en Newham en noord van die Teemsrivier geleë is, met 'n bevolking van 284 000 teen die middel van 2014.

Die distrik in die ooste van die Britse hoofstad, wat vanaf die Londense Tower ooswaarts strek, behels groot dele van Londen se tradisionele hawe- en immigrantebuurt East End asook die herontwikkelde Docklands-gebied, waaronder die West India Docks en Canary Wharf. Baie van Londen se hoogste geboue het in die sentrum van die Isle of Dogs ontstaan, 'n skiereiland en buurt in die suide van Tower Hamlets. Ook 'n deel van die Queen Elizabeth Olympic Park is in die distrik geleë.

Die distrik se bevolking word deur een van die hoogste persentasies etniese minderhede in die Britse hoofstad gekenmerk en veral verbind met sy lank gevestigde Britse Bangladesji-gemeenskap. Rondom Brick Lane het restaurante, straatmarkte en winkels ontstaan wat die grootste verskeidenheid van tradisionele Bengali-kookkuns, houtsnykuns, tapyte en klere in Europa aanbied.

Historiese gebiede en nedersettings[wysig | wysig bron]

Histories het die gebied van Tower Hamlets deel uitgemaak van die graafskap Middlesex. Die huidige administratiewe distrik is in 1965 deur die samesmelting van drie vroeëre metropolitaanse distrikte (metropolitan boroughs) gevorm - Bethnal Green, Poplar en Stepney. Binne sy grense is 'n reeks historiese gebiede en nedersettings geleë, waaronder (van wes na oos) Spitalfields, Whitechapel, Bethnal Green, Poplar, Wapping, Shadwell, Mile End, Stepney, Limehouse, Old Ford, Bow, Bromley, Poplar en die Isle of Dogs met Millwall, die West India Docks en Cubitt Town.[2]

Immigrasie[wysig | wysig bron]

'n Nagtelike straattoneel in Brick Lane

Vanweë sy ligging aan Londen se belangrikste historiese verkeersaar, die Teemsrivier, het opeenvolgende golwe van immigrante hulle in Tower Hamlets gevestig. Franse Hugenotevlugtelinge het ná 1685 begin om 'n sy- en spinbedryf in Spitalfields te vestig, Ierse immigrante het werk as konstruksiewerkers toe die skeepsdokke in Londenhawe vanaf die 19de eeu weens die groeiende seehandel voortdurend uitgebrei moes word, en vanaf die 1880's het pogroms in Oos- en Sentraal-Europa talle Joodse bewoners op die vlug gedryf. Baie van hulle het 'n nuwe tuiste in Oos-Londen gevind waar hulle veral rondom Middlesex Street (Petticoat Lane) en Commercial Street klere en skoene in werkswinkels begin vervaardig het. Bengaalse immigrante het oorspronklik as seemanne na die gebied gekom en hulle vanaf die 1960's in groter getalle begin vestig. In die vroeë 21ste eeu het etniese minderhede byna die helfte van die distrik se bevolking verteenwoordig.

Ekonomiese en maatskaplike ontwikkeling[wysig | wysig bron]

Die Stepney Dwellings (tans Stepney Green Court) was 'n projek van Industrial Dewllings Company, 'n Joodse onderneming onder voorsitterskap van Nathaniel Lord Rothschild, wat in 1896 voltooi is. Die onderneming het behuising van hoë gehalte teen lae huurgelde aan werkersklasgesinne in die East End verskaf. Welvarende Joodse sakelui het bygedra tot die projek en aanvaar dat die wins van aandeelhouers tot vier persent beperk was
Die wolkekrabbers van Canary Wharf, Londen se tweede finansiële distrik naas die City of London, versinnebeeld die stedelike vernuwing van Londen se oostelike stadsdele
Victoriaanse en moderne woongeboue in Morris Road en Fawe Street (aan die regterkant), Poplar - 'n buurt in die historiese East End waar nuwe woonstelblokke ontstaan het en talle kommersiële geboue vir behuisingsdoeleindes herontwikkel is

Die werfte langs die Teemsrivier was baie dekades lank die ekonomiese ruggraat van die gebied. So het die skeepsboubedryf hier tot in die laaste dekade van die 19de eeu gefloreer. Isambard Kingdom Brunel se baanbrekende stoomskip het in 1859 in Millwall van stapel geloop - as die laaste groot oseaanskip wat in 'n Teemswerf gebou is.[3] 'n Netwerk van paaie en waterweë het Oos-Londen se dokke met die industriële spilpunte van Noord-Engeland verbind, waaronder kanale soos die Regent's Canal en Grand Union Canal. Tans het die kanale 'n nuwe funksie as ontspanningsgeriewe vir bootentoesiaste.

Die verwoestings, wat deur Duitse bomaanvalle gedurende die Tweede Wêreldoorlog gesaai is, het die aanleiding gegee vir die eerste fase van stedelike hernuwing waartydens hoofsaaklik sosiale behuisingsprojekte verwesenlik is. Die sluiting van dokke en skeepswerwe vanaf die laat 1960's was die beginpunt vir 'n tweede fase van herontwikkeling waarin privaat eiendomsbeleggers 'n leidende rol gespeel het.

In die tagtigerjare het gebiede soos Canary Wharf en die Isle of Dogs sentraal gestaan in die stedelike hernuwing van Londen se Docklands. Die St. Katharine's Docks naby die Tower of London, wat uit die 1820's gedateer het, is sedert 1968 herontwikkel. 'n Verskeidenheid bouprojekte het nuwe lewe in die buurt geblaas, waaronder 'n hotel, 'n handelsentrum, woonstelgeboue en 'n bootshawe. Vanaf die laat 20ste eeu het steeds meer uitgewerye en drukkerye hulle in die distrik gevestig, waaronder tradisionele ondernemings wat oorspronklik in Fleet Street in die City of London gesetel was.

Werkloosheid en armoede was konstante uitdagings in die gebied waar baie bewoners net tydelik as dagloners in diens geneem is. Sy sosiale vraagstukke het die aandag van hervormers soos William Booth getrek wat hier in die laat 19de eeu sy Heilsleër (Salvation Army) gestig het.

Sosiale ellende, misdaad en prostitusie het veral aan Whitechapel in die weste van die distrik 'n twyfelagtige reputasie besorg. Dit was hier waar die geheimsinnige Jack the Ripper in 1888 sy gru-moorde op prostitute gepleeg het.

Die harde lewensomstandighede in die East End en die oorlewingswil van sy bewoners word weerspieël in die feit dat die gebied as die bakermat van die moderne bokssport beskou word. Die buurte tussen Whitechapel en West Ham het meer Europese, Britse en amateur-bokskampioene voortgebring as enige ander streek in die Verenigde Koninkryk.[4]

Verwysings[wysig | wysig bron]