Nicolaas de Wet

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Nicolaas de Wet
Nicolaas de Wet

Hoofregter Nicolaas de Wet, ca. 1945


Ampstermyn
17 Julie 1943 – 1 Januarie 1946
Monarg George VI
Eerste minister Jan Christian Smuts
Voorafgegaan deur Patrick Duncan
Opgevolg deur Gideon Brand van Zyl

Ampstermyn
1939 – 1943
Eerste minister Jan Christian Smuts
Voorafgegaan deur James Stratford
Opgevolg deur Ernest Frederick Watermeyer

Minister van Justisie
Ampstermyn
1913 – 1924
Eerste minister Louis Botha (1910–1919)
Jan Christian Smuts (1919–1924)
Voorafgegaan deur Jacobus Wilhelmus Sauer
Opgevolg deur Tielman Roos

Persoonlike besonderhede
Geboorte Nicolaas Jacobus de Wet
(1873-09-11)11 September 1873
Mooifontein, Aliwal-Noord, Kaapkolonie
Sterfte 6 Maart 1960 (op 86)
Pretoria, Transvaal, Unie van Suid-Afrika
Politieke party Verenigde Party
Eggenoot/eggenote Ella Scheepers
Jakomina du Toit
Kind(ers) Quartus de Wet
Alma mater Universiteit Stellenbosch
Universiteit van Cambridge
Genl. Jan Christian Smuts en sy kabinet in 1923. Voor: sir Thomas Watt, sen. F.S. Malan, Smuts, sir Thomas Smartt en mnr. Henry Burton. Agter: Sen. Nicolaas Jacobus de Wet, kol. Deneys Reitz, sir Patrick Duncan, mnr. John William Jagger en kol. Hendrik Mentz.

Nicolaas Jacobus de Wet (plaas Mooifontein, distrik Aliwal-Noord, 11 September 1873Pretoria, 16 Maart 1960) was 'n Suid-Afrikaanse kabinetsminister, hoofregter, waarnemende goewerneur-generaal en van 1943 tot 1951 kanselier van die Universiteit van Suid-Afrika.[1]

De Wet verwerf in 1893 'n graad aan die Victoria-kollege en gaan na die Universiteit van Cambridge om in die regte te studeer. Hy vestig hom drie jaar later in Kaapstad as advokaat toe hy lid van die Kaapse balie word.

In September 1913 tree hy toe tot die politiek, word verkies tot Volksraadslid vir Wakkerstroom en word minister van justisie, wat hy bly tot 1924. Later verteenwoordig hy die kiesafdeling Potchefstroom. In 1921 word hy tot senator benoem en bly in die Senaat tot 1929. In 1932 word hy as regter in Transvaal aangestel.

De Wet is in 1935 benoem tot voorsitter van die Nasionale Parkeraad en in 1937 aangestel as appèlregter, voor hy op 15 Julie 1939 aangestel word as hoofregter. Van 1942 af vervul hy die pligte van die goewerneur-generaal as amptenaar belas met die uitvoerende gesag, maar hoewel hy meer as een keer die pos van voltydse goewerneur-generaal aangebied is, weier hy dit telkens.

In 1943 tree hy af as hoofregter en dien van daardie jaar tot in 1951 as kanselier van die Universiteit van Suid-Afrika. Hy sterf in 1960 in Pretoria. Die Johannesburgse voorstad Dewetshof is sowat ses jaar tevore na hom genoem.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Unisa se vorige kanseliers. URL besoek op 20 Junie 2013.

Bronne[wysig | wysig bron]

  • Albertyn, dr. C.F. (red.) 1962. Die Afrikaanse Kinderensiklopedie. Kaapstad, Bloemfontein, Johannesburg: Nasionale Boekhandel Bpk.
  • Rosenthal, Eric. 1978. Encyclopaedia of Southern Africa. Cape Town and Johannesburg: Juta and Company Limited.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Voorafgegaan deur
Patrick Duncan
Goewerneur-generaal van Suid-Afrika
1943–1946
Opgevolg deur
Gideon Brand van Zyl
Voorafgegaan deur
James Stratford
Hoofregter van Suid-Afrika
1939–1943
Opgevolg deur
Ernest Frederick Watermeyer
Voorafgegaan deur
Jacobus Wilhelmus Sauer
Minister van Justisie
1913–1924
Opgevolg deur
Tielman Roos


Goewerneurs-generaal van die Unie van Suid-Afrika Flag of South Africa (1928–1994).svg
Die Burggraaf Gladstone | Die Burggraaf Buxton | HRH Prince Arthur van Connaught | Die Graaf van Athlone | Die Graaf van Clarendon | Sir Patrick Duncan | Nicolaas Jacobus de Wet | Gideon Brand van Zyl | Ernest George Jansen | Lucas Cornelius Steyn | Charles Robberts Swart