Santa Croce, Florence

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Basilica di Santa Croce
Santa Croce (Florence) - Facade.jpg

Die Santa Croce in Florence is ‘n kerk van die Franciskane, en een van die beste voorbeelde van Italiaanse Gotiese argitektuur. Die bouwerk daaraan het in 1294 ‘n aanvang geneem. Dit was moontlik deur Arnolfo di Cambio ontwerp; en was in 1442 voltooi; met die uitsondering van die 19de eeuse vooraansig (wat ‘n voorbeeld van die Gotiese-hernuwings-beweging van die 19de eeu daarstel) en die campanile. Baie van die binnemure bevat meesterstukke van Toskaanse Gotiese of proto-Renaissance skilderkuns: die freskos van die Bardi – en Peruzzi-kapelle is deur Giotto geskilder; die Baroncelli-kapel beskik oor freskos deur Taddeo Gaddi en ‘n poliptiek deur Agnolo Gaddi, wat ook die freskos geskilder het in die Castellani-kapel. Daar is ook voorbeelde van beeldhouwerke deur sulke meesters van die vroeëre Renaissance-kuns soos Bernardo Rossellino, Donatello, Mino da Fiesole, Andrea della Robbia, en Benedetto da Maiano. Verskeie bekende Italianers is in die kerk begrawe: o.a. Leon Battista Alberti, Michelangelo, Vittorio Alfieri, Leonardo Bruni, Gioachino Rossini, en Galileo. Een van die beste voorbeelde van vroeë-Renaissance argitektuur is die Pazzi-kapel deur Brunelleschi, wat geleë is in die 14de eeuse suilegang aangrensend tot die basiliek.[1]

Kuns[wysig | wysig bron]

Die altaar en kruis
'n Hek in die tuine, met die afkorting "OPA" wat staan vir ora pro animis ("bid vir die siele")

Kunstenaars wie se werk in die kerk teenwoordig is, sluit in:

  • Benedetto da Maiano (preekstoel; deure na die Cappella dei Pazzi, met sy broer Giuliano)
  • Antonio Canova (Alfieri se monument)
  • Cimabue (Kruisiging, beskadig deur die 1966 vloed. Word nou in die eetsaal gehuisves)
  • Andrea della Robbia (altaarstuk in Cappella Medici)
  • Luca della Robbia (versiering van die Cappella dei Pazzi)
  • Desiderio da Settignano (Marsuppini se graftombe, fries in die Cappella dei Pazzi)
  • Donatello (reliëf van die Aankondiging op die suidelike muur; kruis in die linkerkant van die Cappella Bardi; Sint Louis van Toulouse in die eetsaal, oorspronklik gemaak vir die Orsanmichele)
  • Agnolo Gaddi (fresko's in Castellani-kapel en kansel; loodglas in kansel)
  • Taddeo Gaddi (fresko's in die Baroncelli-kapel; Kruisiging in die sakristie; Laaste Maaltyd in die eetsaal, word beskou as sy beste werk)
  • Giotto (fresko's in Cappella Peruzzi en regterkant van die Cappella Bardi; moontlik Kroning van die Maagd, altaarstuk in die Baroncelli-kapel, ook toegeskryf aan Taddeo Gaddi)
  • Giovanni da Milano (fresko's in die Cappella Rinuccini) met Tonele van die Lewe van die maagd en Maria Magdalena
  • Maso di Banco (fresko's in Cappella Bardi di Vernio) wat Tonele vanuit die Lewe van Sint Sylvester tentoonstel (1335–1338).
  • Henry Moore (standbeeld van 'n kryger in die Primo Chiostro)
  • Andrea Orcagna (fresko's het grotendeels tydens Vasari se restourasie verdwyn, maar sommige fragmente daarvan is steeds in die eetsaal te sien)
  • Antonio Rossellino (reliëf van die Madonna del Latte (1478) in die suidelike loopgang)
  • Bernardo Rossellino (Bruni se graftombe)
  • Santi di Tito (Maaltyd by Emmaus en Opstanding, altaarstukke in die noordelike loopgang)
  • Giorgio Vasari (Michelangelo se graftombe) met beeldhouwerk deur Valerio Cioli, Iovanni Bandini, en Battista Lorenzi. Weg na Calvaria geskilder deur Vasari.[2]
  • Domenico Veneziano (Die heiliges Johannes en Franciskus, in die eetsaal)

Daar was eens 'n poliptiek deur Lorenzo di Niccolò in die kerk se Medici-kapel; die werk se panele is egter nou verdeel tussen die Florentynse Galerye en die Bagatti Valsecchi Museum in Milaan, terwyl die Novisiaat Altaarstuk deur Filippo Lippi en 'n predella deur Pesellino vir die kerk se Novisiaat-kapel geskilder was.

Giotto se Afsterwe van die heilige Franciskus (vroeë 1320s), met restourasie verwyder

Die Bardi-kapel bevat Giotto se Afsterwe van Sint Franciskus; te wete 'n werk wat gerestoureer was in die 19de eeu; hierdie restourasies was later verwyder ten einde die areas wat as definitiewe gedeeltes van Giotto se werk geïdentifiseer is te bestudeer, welke veroorsaak het dat gedeeltes van die skildery uitgewis is.[3]

Grafmonumente[wysig | wysig bron]

Die Basiliek het gewild geraak onder Florentyne as 'n plek van aanbidding en beskerming, en dit het gebruiklik geword vir geëerde Florentyne om daar begrawe of herdenk te word. Sommige van die teraardebestellings het in kapelle plaasgevind wat deur vermoënde families besit word, soos die Bardi en Peruzzi. Met verloop van tyd was spasie ook geskep vir noemenswaardige Italianers van elders. Daar was vir meer as 500 jare monumente in die kerk opgerig, insluitende monumente gewy aan:

In literatuur[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Santa Croce." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopædia Britannica, 2012.
  2. Borsook, Eve (1991). The Companion Guide to Florence, 5th Edition. pp. 100–104. Onbekende parameter |redakteur= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |uitgewer= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |titel= geïgnoreer (|title= voorgestel) (help)
  3. De la Croix, Horst; Tansey, Richard G.; Kirkpatrick, Diane (1991). Gardner's Art Through the Ages (9th uitg.). pp. 572–73. ISBN 0-15-503769-2. Onbekende parameter |uitgewer= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |datum= geïgnoreer (|date= voorgestel) (help)

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]