Michelangelo

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Michelangelo
Michelango Portrait by Volterra.jpg
Geboortenaam Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni
Gebore (1475-03-06)6 Maart 1475
naby Arezzo, Italië
Sterf 18 Februarie 1564 (op 88)
Rome, Italië
Nasionaliteit Italiaans
Veld Beeldhouwerk, skilderkuns, argitektuur en poësie
Beweging Hoog-Renaissance
Werke David
Pietà
Die laaste oordeel
Sistynse kapel plafon
Die Skepping van Adam op die plafon van die Sistynse Kapel

Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni[1] (6 Maart 147518 Februarie 1564), beter bekend as slegs Michelangelo, was 'n Italiaanse skilder, beeldhouer, argitek, digter en ingenieur wat tydens die Renaissance aktief was. Michelangelo het homself hoofsaaklik met kunssinnige vakgebiede gebesig, maar nou en dan ook ander vakgebiede betree. Sy vaardigheid was sodanig, dat hy dikwels beskou word as meedinger vir die titel argetipiese Renaissance-man, saam met Leonardo da Vinci.

Tydens sy lang lewe het Michelangelo reuse bydraes tot sy gekose vakgebiede gelewer: indien mens die inhoud van sy korrespondensie, sketse en ander nie-kunssinnige werke wat steeds bestaan in ag neem, is hy die beste gedokumenteerde kunstenaar van die 16de eeu. Twee van sy bekendste beeldhouwerke, die Pietà en Dawid, is voor sy dertigste verjaardag geskep. Michelangelo het nie 'n hoë dunk van skilderkuns gehad nie, maar tog twee van die invloedrykste fresko's in die geskiedenis van Westerse kuns geskep: tonele uit Genesis op die plafon en Die Wederkoms op die altaarmuur van die Sistynse Kapel in Rome. Het het later in sy lewe die koepel van die Basilika van Sint Peter ontwerp (ook in Rome) en 'n omwenteling in die klassieke argitektuur teweeg gebring deur sy gebruik van pilasters wat twee verdiepings gestrek het.

Michelangelo was uiters bekend in sy eie tyd: hy is die eerste Westerse kunstenaar wie se biografie reeds tydens sy leeftyd gepubliseer is.[2] Inderdaad, twee biografieë is tydens sy leeftyd gepubliseer: een deur Giorgio Vasari, wat voorgestel het dat Michelangelo die toppunt van kunssinnige prestasie sedert die begin van die Renaissance was. Vasari se siening sou vir die volgende eeue in kunsgeskiedenis voortleef. In sy leeftyd is daar ook na Michelangelo verwys as Il Divino ("die goddelike/hemelse een").[3]

Galery[wysig | wysig bron]

Vroeë lewe[wysig | wysig bron]

As jong seun was hy 'n vakleerling by die skilder Ghirlandaio in Florence. So talentvol was die seun dat Lorenzo de Medici, lid van die invloedryke Medici-familie, die heersers van Florence, hom onder sy vleuels geneem en Michelangelo sy beskermling geword het.

Laaste dae[wysig | wysig bron]

Michelangelo was reeds 72 jaar oud terwyl hy as argitek van die Sint Pieterskerk aangestel is, in die plek van Bramante, wat kort tevore oorlede is. Soos al sy ander opdragte het hy die nuwe taak met geesdrif aangepak. Die voltooiing daarvan het hy egter nie aanskou nie, want hy is in 1564 oorlede.

Dit was sy wens om in Florence begrawe te word. Die groot kunstenaar het egter in Rome gesterf. Een van sy neefs, bevrees dat die inwoners van Rome sou verhinder dat sy stoflike oorskot na Florence gebring word, het dit in die nag uit die lykshuis gehaal, toegedraai in klere en op 'n perdekar na Florence gebring. Daar is Michelangelo in die kerk van Santa Croce te ruste gelê[4].

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Web Gallery of Art, image collection, virtual museum, searchable database of European fine arts (1100–1850)". www.wga.hu. Besoek op 2008-06-13. 
  2. Michelangelo. (2008). Encyclopædia Britannica. Ultimate Reference Suite.
  3. Jacobs, Frederika (September 2002), [[1] "assembling: Marsyas, Michelangelo, and the Accademia del Disegno - Dis"], The Art Bulletin: 22, [2] 
  4. KENNIS,  vol 10, 1980, bl. 1929,  ISBN 0 7981 0832 0

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]