Tannien

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Looisuur, 'n tipe tannien
'n Mengsel van tanniene

Tanniene (of tannoïede) is 'n klas polifenoliese organiese verbindings met 'n bitter, sametrekkende smaak wat met proteïene en verskillende ander organiese verbindings, insluitend aminosure en alkaloïede, bind en 'n ligte rooibruin neerslag vorm. Tanniene het molekulêre massa wat wissel van 500 tot 20 000 Da.

Die Engelse term tannin (van Anglo-Normandiese tanner, van Middeleeuse Latynse tannare en tannum wat "eikebas" beteken) verwys na die gebruik van eikebome en ander bas in die looiery van diervelle en -huide. Die term tannien word wyd toegepas op enige groot polifenoliese verbinding wat voldoende hidroksiel- en ander geskikte groepe bevat (soos karboksiele) om sterk komplekse met verskillende makromolekules te vorm.

Die tannienverbindings kom wyd voor in baie plantsoorte, waar hulle 'n rol speel in die beskerming teen roofdiere, as plaagdoders en kan help om die groei van plante te reguleer.[1] Die sametrekkende smaak van die tanniene veroorsaak die droë en pikante gevoel in die mond na die inname van onryp vrugte, rooiwyn of tee.[2] Die verandering (chemiese omskakeling) van tanniene in plante met verloop van tyd speel 'n belangrike rol by die bepaling van oestye.

Struktuur en klasse van tanniene[wysig | wysig bron]

Die flavoon struktuur, 2-feniel-1-bensopieraan-4-oon

Daar is drie hoofklasse tanniene: Die basiseenheid of monomeer van die drie tanniene word hieronder getoon. Veral in die tanniene wat van flavone afgelei word, moet die basiseenhede sterk gehidroksileer (toevoeging van 'n hidroksielgroep (-OH)) en gepolimeriseer word om die hoë molekulêre massa polifenoliese verbinding te gee wat tanniene kenmerk. Tannienmolekule benodig gewoonlik minstens 12 hidroksielgroepe en minstens vyf fenielgroepe om as proteïenbinders te funksioneer.[3]

Basiseenheid: Gallic acid.svg
Gallussuur
Phloroglucinol structure.png
Floorglukinool
Flavan-3-ol.svg
Flavan-3-ool
Klas: Hidroliseerbare tanniene Floortanniene Gekondenseerde tanniene[4]
Bronne Plante Bruin alge Plante (veral bome)

Pseudotanniene[wysig | wysig bron]

Pseudotanniene is verbindings met lae molekulêre massa wat saam met ander verbindings geassosieer is. Hulle verander nie in kleur tydens die Goldbeater se veltoets nie, anders as hidroliseerbare en gekondenseerde tanniene, en kan nie vir looiery gebruik word nie.[3] Enkele voorbeelde van pseudotanniene en hul bronne is:[5]

Pseudotannien Bron(ne)
Chlorogeensuur strignienboom (nux-vomica), koffie
Flavan-3-ool (Catechin) tee, acacia, catechu, kakaoboom, guarana
Gallussuur rabarber
Ipekakuaniese suur mateboom (carapichea ipecacuanha)

Voorkoms[wysig | wysig bron]

Tanniene kom voor in die meeste plantspesies, insluitend Aceraceae (esdoornboom), Actinidiaceae (Chinese appelliefie), Anacardiaceae (Kasjoeneutboom), Bixaceae, Burseraceae, Combretaceae, Dipterocarpaceae, Ericaceae, Grossulariaceae, Myricaceae, Najadaceae en Typhaceae. Sommige families bevat geen tannienryke spesies nie, soos Boraginaceae, Cucurbitaceae en Papaveraceae.

Voedselitems met tanniene[wysig | wysig bron]

Aarbeie in 'n bak

Voedselitems[wysig | wysig bron]

  • Bessies - Die meeste bessies bevat tanniene.[6][7]
  • Sjokolade - sommige sjokolade kan tot 6% tanniene bevat.[8]
  • Kruie en speserye - naeltjies, draakplant, komyn, tiemie, vanielje en kaneel bevat almal tanniene.
  • Peulgewasse - Rooikleurige bone bevat die meeste tanniene, en witkleurige bone het die minste. Grondbone sonder die peul het 'n baie lae tannieninhoud.[9]
  • Neute wissel in die hoeveelheid tanniene wat hulle bevat. Die tanniene in akkerneute word verwyder deur in water te week om dit eetbaar te maak.[10] Haselneute, okkerneute, pekanneute en amandels bevat laer hoeveelhede tanniene.[11]
  • Granate bevat hidroliseerbare ellagitanniene.[12]

Drankies met tanniene[wysig | wysig bron]

  • Tee en koffie bevat tanniene.[13] In Engels word die terme vir tannien ("tannin") en looisuur ("tannic acid") gereeld verwar en misbruik in verband met groen tee en swart tee, wat albei tanniene bevat maar nie looisuur nie.[14][15] Koffie bevat ook chlorogeensuur, terwyl tee katesjin (flavan-3-ool) bevat, wat alby pseudotanniene is.[5]
  • Die meeste wyne bevat tanniene wat opgeneem word uit die eikehoutvate[16] en die kleigrond.[17]
  • Vrugtesap – appel-, druiwe- en bessiesap bevat almal groot hoeveelhede tanniene. Kunsmatige kleurstowwe en geurmiddels dra ook by tot die tannieninhoud van vrugtesap.[18]
  • Bier – tanniene kom voor in die gars en hops. In sommige gevalle word die tanniene met silika of looisuur verwyder.[19]

Kyk ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Ferrell, Katie E.; Thorington, Richard W. (2006). Squirrels: the animal answer guide (in Engels). Baltimore: Johns Hopkins University Press. p. 91. ISBN 978-0-8018-8402-3.
  2. McGee, Harold (2004). On food and cooking: the science and lore of the kitchen (in Engels). New York: Scribner. p. 714. ISBN 978-0-684-80001-1.
  3. 3,0 3,1 "Notes on Tannins from PharmaXChange.info" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Januarie 2015. Besoek op 18 Februarie 2021.
  4. Hemingway, Richard (1989). Chemistry and Significance of Condensed Tannins (in Engels). Boston, MA: Springer US. p. 113. ISBN 978-1-4684-7511-1. OCLC 840289534.
  5. 5,0 5,1 Ashutosh Kar (2003). Pharmacognosy And Pharmacobiotechnology (in Engels). New Age International. pp. 44–. ISBN 978-81-224-1501-8. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Junie 2013.
  6. Vattem D. A.; Ghaedian R.; Shetty K. (2005). "Enhancing health benefits of berries through phenolic antioxidant enrichment: focus on cranberry" (PDF). Asia Pac J Clin Nutr (in Engels). 14 (2): 120–130. PMID 15927928. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 28 Desember 2010.
  7. Puupponen-Pimiä R.; Nohynek L.; Meier C. (April 2001). "Antimicrobial properties of phenolic compounds from berries". J. Appl. Microbiol. (in Engels). 90 (4): 494–507. doi:10.1046/j.1365-2672.2001.01271.x. PMID 11309059. S2CID 6548208.
  8. Robert L. Wolke; Marlene Parrish (29 Maart 2005). What Einstein told his cook 2: the sequel: further adventures in kitchen science (in Engels). W. W. Norton & Company. p. 433. ISBN 978-0-393-05869-7. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Desember 2016.
  9. Reed, Jess D. (1 Mei 1995). "Nutritional toxicology of tannins and related polyphenols in forage legumes". Journal of Animal Science (in Engels). 73 (5): 1516–1528. doi:10.2527/1995.7351516x. PMID 7665384.
  10. Howes, F. N. (1948). Nuts: Their production and everyday uses (in Engels). Faber.
  11. Amarowicz, R.; Pegg, R.B. (2008). "Assessment of the antioxidant and pro-oxidant activities of tree nut extracts with a pork model system" (PDF). International Congress of Meat Science and Technology (in Engels).
  12. "Analysis of Hydrolysable Tannins". AGROINDUSTRIA Y MAQUINARIAS, Taninos, goma de tara, tannin (in Engels). Besoek op 18 Februarie 2021.
  13. Clifford MN (2004). "Diet-derived phenols in plasma and tissues and their implications for health". Planta Med (in Engels). 70 (12): 1103–1114. doi:10.1055/s-2004-835835. PMID 15643541.
  14. Wheeler, Stephen R. (6 April 1979). "Tea and Tannins". Science (in Engels). American Association for the Advancement of Science (AAAS). 204 (4388): 6–6. Bibcode:1979Sci...204....6P. doi:10.1126/science.432625. ISSN 0036-8075. PMID 432625.
  15. "What are Tannins in Tea? Is it Good or Bad?". Tea 101 (in Engels). 20 April 2017. Besoek op 17 Februarie 2021.
  16. Tao Y, García JF, Sun DW (2014). "Advances in wine aging technologies for enhancing wine quality and accelerating wine aging process". Crit Rev Food Sci Nutr (in Engels). 54 (6): 817–835. doi:10.1080/10408398.2011.609949. PMID 24345051. S2CID 42400092.
  17. Clarke, Oz (2001). Oz Clarke's encyclopedia of grapes (in Engels). New York: Harcourt. p. 155-162. ISBN 978-0-15-100714-1. OCLC 48239622.
  18. "tannin2". www.cider.org.uk (in Engels). Besoek op 18 Februarie 2021.
  19. "Brewtan range – Natural solutions for beer stabilisation – Application fact-sheet" (PDF). natural-specialities.com (in Engels). Ajinomoto OmniChem. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 14 Julie 2011. Besoek op 18 Februarie 2021.