Teenpous Callixtus III

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Teenpous Callixtus III
Geboortenaam Johannes van Struma
Geboorteplek Sirmium, Hongarye
Sterfdatum ongeveer 1179
Sterfplek Benevento
Teenpous van Pous Alexander III
Begin van pontifikaat 20 November 1168
Einde van pontifikaat 29 Augustus 1178
Vir die wettige pous met dieselfde naam sien Pous Callixtus III

Callixtus III[1] gebore Johannes van Struma was 'n teenpous in die Rooms Katolieke Kerk van 20 November 1168 tot 29 Augustus 1178.

Biografie[wysig | wysig bron]

Aan die begin van die pontifikaat van Teenpous Paschalis III was Johannes van Struma[2] ab van die klooster by Strumi langs die Arno rivier. Paschalis stel hom aan as kardinaal-biskop nadat Teenpous Victor IV hom as biskop van Albano aangestel het. Toe Paschalis in 1168 sterwe kies sy aanhangers, gesteun deur keiser Frederik I Barbarossa hom tot pous. Hy kies die naam Callixtus III.

Op 1 Augustus 1177 versoen keiser Frederik hom met die wettige pous, Pous Alexander III met die Verdrag van Venesië en versaak sy steun aan Callixtus. Uit Albano hou Callixtus nog 'n tydjie uit teen Alexander, maar op 29 Augustus 1178 onderwerp hy hom aan Alexander. Alexander neem Callixtus weer op in die kerk en stel hom aan as rektor van Benevento. Callixtus sterwe 'n kort tydjie later in Benevento.

Na die aftrede van Callixtus was daar nog steeds kardinale wat hulle nie wou onderwerp aan Alexander nie. Hulle kies toe Lando van Sezze as Teenpous Innocentius III.

Die Kollege van Kardinale[wysig | wysig bron]

Omdat Callixtus nie 'n wettige pous was nie, word die kardinale wat deur hom aangestel is, nie deur die Rooms Katolieke Kerk as sulks erken nie. Hulle word gewoonlik aangedui as pseudo-kardinale.[3]

Kardinaal-biskop[wysig | wysig bron]

  • Giovanni, biskop van Sabina.
  • Siro, biskop van Pavia.

Kardinaal-priester[wysig | wysig bron]

  • Ottone, titelkerk: S. Lorenzo in Damaso.
  • Stefano, titelkerk: Ss. Silvestro en Martino.
  • Gero, titelkerk: S. Stefano al Monte Celio.

Kardinaal-diaken[wysig | wysig bron]

  • Stefano, diaken van S. Eustachio.
  • Niccolò, diaken van S. Maria in Monasterio.
  • Wilfrid, diaken van S. Maria in Portico Octaviae.
  • Ughicio, diaken van S. Maria Nuova.
  • Guglielmo, diaken van Ss. Sergio en Bacco.
  • Sisto, diakonaat onbekend.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Calixtus (III). (2008). Encyclopædia Britannica. Deluxe Edition. Chicago: Encyclopædia Britannica.
  2. Miranda, S., The Cardinals of the Holy Roman Church.[1]
  3. Miranda, S., The Cardinals of the Holy Rman Church. [2]


Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.