Tsjagatai-khanaat

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Цагадайн Хаант Улс
Tsagadain Khaant Uls

Tsjagatai-khanaat
Flag
1225 – 1340's Flag

Flag of Tsjagatai-khanaat

Vlag

Ligging of Tsjagatai-khanaat
Die Tsjagatai-khanaat (in groen) omstreeks 1300.
Hoofstad Almaliq, Qarshi
Taal/Tale Middel-Mongools
Godsdiens Sjamanisme, Islam, Boeddhisme, Christendom
Regering Monargie
Khan
 - 1225–1242 Tsjagatai Khan
Wetgewer Kurultai
Historiese tydperk Middeleeue
 - Stigting 1225
Oppervlakte
 - 1310 1 000 000 km2
386 102 sq mi
 - 1350 3 500 000 km2
1 351 358 sq mi
Geldeenheid Munte (dirhams, Kebek, en pūl-munte)

Die Tsjagatai-khanaat (Mongools: Цагадайн Хаант Улс, Tsagadain Chaant Oels) was ’n Mongoolse wegbreek-khanaat wat deur Tsjagatai Khan en sy afstammelinge en opvolgers regeer is. Tsjagatai was die tweede oudste seun van Djengis Khan.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die khanaat was aanvanklik deel van die Mongoolse Ryk, maar het later onafhanklik geword toe die Yuan-dinastie in die laat 14de eeu omvergewerp is. Die Tsjagatai-khans self het die opperheerskappy van die Mongoolse khagans tussen 1206 en 1270 en weer tussen 1304 en 1368 erken.[1]

Toe dit in die laat 13de eeu op sy grootste was, het die khanaat van suid van die Aralsee tot aan die Altaigebergte op die grens van die hedendaagse Mongolië en Sjina gestrek.[2]

Dit het in die een of ander vorm bestaan van die 1220's tot in die laat 17de eeu, hoewel die westelike helfte in die 1360's aan Timoer (Tamerlane) afgestaan is. Die oorblywende oostelike deel onder die Tsjagatai-khans was daarna óf in ’n oorlog met Timoer se opvolgers gewikkel óf hul bondgenote. Dit is eindelik deur naburige volke oorgeneem.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Dai Matsui – A Mongolian Decree from the Chaghataid Khanate Discovered at Dunhuang. Aspects of Research into Central Asian Buddhism, 2008, bl. 159-178
  2. See Barnes, Parekh and Hudson, bl. 87; Barraclough, bl. 127; Historical Maps on File, bl. 2.27