Uriël

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
’n Mosaïek van Uriël.

Uriël (Hebreeus: אוּרִיאֵל, "die lig van God" of "my lig is God") is een van die aartsengele van sekere Christelike en Joodse tradisies.

Beskrywing[wysig | wysig bron]

Die aartsengel Uriël kom nie in die kanonieke Hebreeuse Bybel voor nie (net Migael en Gabriël word by die naam genoem) en sy word dus in baie denominasies nie erken nie.

Sy maak haar verskyning in die apokriewe boek 1 Henog, waarvan die oudste deel omstreeks die 3de eeu v.C. geskryf is. Hierin word sy beskryf as "een van die heilige engele wat oor die wêreld en oor Tartaros is" (1 Henog 20:2,3). Volgens dié geskrif word Uriël deur God na Noag gestuur om hom te waarsku oor die sondvloed. Noag moet hom verberg en nie meer in die openbaar verskyn nie. Uriël gee hom ook die opdrag en aanwysings om ’n ark te bou om die watervloed te oorleef (1 Henog 10:1-4).

In 2 Henog, ’n teks van voor 70 n.C., gee God Uriël opdrag om 360 boeke aan Henog, wat na die hemel opgevaar het, te dikteer wat alles bevat waarvan hy weet. Sy word soms uitgebeeld as die gerub in die tuin van Eden, met ’n brandende swaard, of die engel wat oor onweer en terreur waak. In die verhaal van Adam en Eva word Uriël as ’n gerub beskou in die derde hoofstuk van Genesis. In ander geskrifte oor engele word Uriël gesien as ’n regent van die son, vlam van God, engel van die Heilige Gees, waker oor die doderyk of aartsengel van redding.

Skakels[wysig | wysig bron]