V8-enjin

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Illustrasie van 'n V-enjin se rotasie

'n V8-enjin is 'n V-enjin met agt silinders gemonteer op die krukas in twee stelle (of banke) van vier silinders elk. In die meeste gevalle is die banke op 'n reghoek (90°) met mekaar ingestel, maar soms op 'n nouer hoek, met al agt suiers wat 'n gemeenskaplike krukas aandryf.[1]

In sy eenvoudigste vorm, is dit basies twee inlynviersilinderenjins wat 'n gemeenskaplike krukas aandryf. Maar hierdie eenvoudige opset, met 'n enkelvlakkrukas, het dieselfde sekondêre dinamiese wanbalansprobleme as twee reguit-4s, wat in vibrasie toeneem met groter enjinverplasings. Om hierdie rede gebruik die meeste V8s sedert die 1920's swaar teengewigte op die krukas om hierdie vibrasies uit te skakel. Dit lei tot 'n enjin wat gladder as 'n V6 loop, terwyl dit natuurlik heelwat goedkoper is as 'n V12-enjin. Die meeste wedren-V8s gaan voort om 'n enkelvlakkrukas te gebruik, want dit kan vinniger versnel en beskik oor meer doeltreffende uitlaatstelselontwerpe.[2]

V8-enjins word in 'n wye verskeidenheid motors gebruik, meestal in meer kragtige segmente, soos byvoorbeeld die Amerikaanse spiermotors, en ook in sportmotors, luukse motors, bakkies, en groter sportnutsvoertuie. Baie motorvervaardigers bied 'n V8 as 'n opsie in voertuie met 'n V6 of inlyn-6 standaardenjin. Daarom is 'n V8-enjinmotor in baie lande 'n simbool van eksklusiwiteit en prestige, aangesien hulle net in hoë-prestasie premium/luukse voertuie gevind word. In sommige gevalle is V6-enjins afgelei van V8-ontwerpe deur die verwydering van twee silinders terwyl dieselfde V-hoek behou is, sodat hulle op dieselfde monteerlyn as die V8s gebou kan word, en geïnstalleer kan word in dieselfde enjinkompartemente, met 'n paar veranderinge.

Die tradisionele 90° grootboor V8-enjin, soos gevind word in baie Amerikaanse fabrikate, is oor die algemeen te wyd en te lank om in te pas in voertuie met 'n dwarsenjin voorwielaandrywinguitleg, sodat sy aanwendings beperk is tot agterwielaandrywingsportmotors, spiermotors, poniemotors, luukse motors en ligte vragmotors/bakkies. Die korter en soms nouer V6-enjin is makliker om in te pas in klein enjinkompartemente, maar 'n paar kompakte V8-enjins word gebruik in dwarsenjinkonfigurasies in groter motors soos GM-Cadillacs en Ford-Volvo's. Hierdie enjins het dikwels strenger silinderboorspasiërings, smaller silinderbankhoeke, en ander veranderinge om hul ruimtevereistes te verminder [3]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Nunney, Malcolm James (2006). Light and Heavy Vehicle Technology (Fourth uitg.). Butterworth-Heinemann. pp. 13–14. ISBN 0-7506-8037-7. 
  2. Ludvigsen, Karl (2001). Classic Racing Engines. Haynes Publishing. ISBN 1-85960-649-0. 
  3. "Volvo XC90 gets the state-of-the-art V8 powertrain for 2005". The Auto Channel. 2004. Besoek op 2008-12-27. 
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.