William Blake

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
William Blake
’n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Portret van William Blake deur Thomas Phillips in 1807

Geboortenaam Samuel Finley Breese Morse
Gebore 28 November 1757
Soho, Londen, Engeland
Oorlede 12 Augustus 1827 (op 69)
Charing Cross, Londen, Engeland
Nasionaliteit Vlag van Verenigde Koninkryk Verenigde Koninkryk
Beroep Digter, skilder, drukkunstenaar
Bekend vir Songs of Innocence and of Experience
The Marriage of Heaven and Hell
The Four Zoas
Jerusalem
Milton
And did those feet in ancient time
Huweliksmaat Catherine Boucher (1782–1827, sy dood)
William Blake signature.svg

William Blake (28 November 175712 Augustus 1827), was 'n Engelse digter, skilder en drukkunstenaar. Blake was hoofsaaklik onbekend gedurende sy leeftyd, maar word tans as 'n seminale figuur in die geskiedenis van die digkuns en visuele kunste van die Romantiese era beskou.

Hy het 'n unieke metode in die waterverfskilderkuns ontwikkel in 'n poging om sy digkuns in waterverf uit te beeld.

Letterkunde[wysig | wysig bron]

Blake se poësie beweeg tussen twee pole. Aan die een kant is daar die liriese, pastorale wêreld van Songs of Innocence (1789) en aan die ander kant die "dark satanic mills" van die industriële revolusie en die mens se verset daarteen soos uitgebeeld in Songs of Experience (1794). Blake se kontak met die revolusionêre kringe van Tom Paine en William Godwin het as inspirasie gedien vir sy.satiriese prosawerk The Marriage of Heaven and Hell (1790-93) en vir gedigte soos "The French Revolution" (1791) en "America, a prophecy" (1793). Ná 1794 het hy sy groot "prophetic books" geskryf waarin hy 'n eie mitologie ontwikkel. Hiervan is The four Zoas (1795-1804), Milton (1804- 1820) en Jerusalem (1804-1820) die belangrikste. Uit hierdie werke blyk dit duidelik dat Blake die warm menslikheid van die siel belangriker as die koel rede geag het.

Beeldende kuns[wysig | wysig bron]

In sy illustrasies en waterverfskilderye het Blake die perspektief wat sedert die Renaissance in gebruik was, verwerp en kleur subjektief gebruik. Baie van sy kunswerke het ontstaan as illustrasies vir bestaande boeke of vir sy eie geskrifte. In laasgenoemde geval vorm die handgeskrewe teks en die illustrasies 'n dekoratiewe geheel, soos byvoorbeeld in Songs of Innocence (1789), waarvoor hy 'n nuwe grafiese tegniek bekend as " illuminated printing" ontwikkel het. Die illustrasies is later met die hand ingekleur. Sy illustrasies vir die Bybelboek Job, wat in 1820 ontwerp en in 1826 gegraveer is, asook dié vir Dante se Divina Commedia, waaraan hy tot met sy dood gewerk het, is van sy bekendste werk. Blake het weinig erkenning van tydgenote geniet. Eers ná 1850 is sy werk, waarvan sommige in die Tate Gallery in Londen te sien is, herontdek. Hy word vandag beskou as 'n voorloper van die Art Nouveau-beweging.

Bronnelys[wysig | wysig bron]