Himalaja
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Die Himalajagebergte (Sanskrit: हिमालयः) is 'n bergreeks in Asië. Die bergreeks lê uitstrek van Pakistan oor Indië, Nepal, Tibet (wat onder die administrasie van die Volksrepubliek van Sjina val) en Bhoetan.
Die Himalajaberge is 2 400 km lank en tussen 150 en 280 km breed. Die wêreld se 14 hoogste bergtoppe is in die Himalajagebergte geleë. Die belangrikste hiervan is Mount Everest, K2 en Nanga Parbat. Die Mount Everest is die hoogste bergtop op aarde met 'n hoogte van 8 848 meter. In die Himalaja ontspring die riviere Brahmaputra, Ganges en Indus, wat al in die Indiese Oseaan monding.
