Asiatiese wildekat

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Asiatiese wildekat
Thomas Hardwicke02.jpg
Wetenskaplike klassifikasie
Koninkryk:
Filum:
Klas:
Orde:
Familie:
Genus:
Spesie:
Subspesie:
F. s. ornata
Trinomiale naam
Felis silvestris ornata
(Gray, John Edward, 1830–1832)

Die Asiatiese wildekat (Felis silvestris ornata) is ’n subspesie van die wildekat wat van die oostelike Kaspiese See-gebied tot in Wes-Indië voorkom, asook noord tot by Kazachstan en wes tot by China en Suid-Mongolië. Dit is die mees algemene wildekat en word sedert 2002 op die IUBN-rooilys as veilig aangedui.[1] Hulle word dikwels bedags opgemerk.

Dit is ook bekend as die Asiatiese steppewildekat en Indiese woestynkat.[2]

Beskrywing[wysig | wysig bron]

Die wildekat van Sentraal-Asië verskil van die Europese wildekat deurdat dit ’n meer grys-geel of rooierige agtergrondkleur het, met duidelike klein swart en rooibruin kolle wat op plekke strepe vorm.

Verspreiding[wysig | wysig bron]

Pels

Die Kaukasus is die oorgangsone tussen die Europese wildekat in die noorde en weste en die Asiatiese wildekat in die suide en ooste. Albei die katte kom in dié gebied voor. In Afganistan is die Asiatiese wildekat reeds voor 1973 aangeteken in die Sentraal-Hazarajat—berge en die steppe, van Shibar-pas naby Herat en in die Bamyan-provinsie.[3] In Indië word hulle hoofsaaklik in beboste woestyngebiede aangetref.[4]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 Driscoll, C., Nowell, K. (2010). "Felis silvestris". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2011.2. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. 
  2. Nowell, K., Jackson, P. (1996) Asiatic Wildcat Felis silvestris, ornata group (Gray 1830)
  3. Habibi, K. 1977. The mammals of Afghanistan: their distribution and status. Unpublished report to the UNDP, FAO and Ministry of Agriculture, Kabul.
  4. Sharma, I. K. 1979. Habits, feeding, breeding and reaction to man of the desert cat Felis libyca (Gray) in the Indian Desert. Journal of the Bombay Natural History Society 76(3): 498–499.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]