Edmund I van Engeland

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Edmund I
Koning van Engeland
Edmund I.jpg
Huis Wessex
Regeer 27 Oktober 93926 Mei 946
Voorganger Athelstan
Opvolger Edred
Eggenote Elfgifa; Ethelfled
Kinders Edwy
Edgar die Vreedsame
Gebore 921
Oorlede 26 Mei 946
Vader Eduard die Ouere
Moeder Eadgifu van Kent

Edmund I (92126 Mei 946), met die bynaam "die Manjifieke" of "die Ouere", was van 939 tot met sy dood koning van Engeland. Hy was die seun van Eduard die Ouere en die halfbroer van sy voorganger, Athelstan.

Edmund moes gou ná sy troonbestyging militêre bedreigings die hoof bied. Koning Olaf I van Dublin het Northumbrië verower en die Middellande binnegeval. Ná Olaf se dood in 942 het Edmund die gebied herower. Hy het ook opstande deur die Dene in Mercië onderdruk.

Edmund is tydens ’n fees in sy eie woning vermoor deur Leofa, ’n verbanne misdadiger wat ook in die geveg dood is.[1] Hy is opgevolg deur sy broer Edred.

Ook sy seuns Edwy en Edgar het later koning geword.

Verwysings[wysig | wysig bron]

Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Nederlandse Wikipedia-artikel nl:Edmund I van Engeland
  1. John van Worcester, Chronicon AD 946; William van Malmesbury, Gesta regum, boek 2, hoofstuk 144.