Ford Essex V6-enjin (VK)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Ford logo.svg Ford Essex V6
Ford Essex V6.jpg
Oorsig
Vervaardiger Ford Motormaatskappy
Produksietyd 1966 - 1988 UK
1982 - 2000 SA
Konfigurasie 60° V6 (eweredige vuur)
Afmetings
Inhoudsmaat 2.5 L; 152.3 cu in (2,495 cc)
3.0 L; 182.7 cu in (2,994 cc)
3.1 L; 189.1 cu in (3,098 cc)
3.4 L; 206.0 cu in (3,375 cc)
3.4 L; 208.2 cu in (3,412 cc)
Boorwydte
  • 93.67 mm (3.688 in)
  • 94.67 mm (3.727 in) (3.4 L)
  • 95.25 mm (3.750 in) (3.1 L)
  • 100 mm (3.94 in) (GAA)
Slaglengte
  • 60.19 mm (2.370 in) (2.5 L)
  • 72.42 mm (2.851 in) (3.0 L)
  • 80 mm (3.15 in) (3.4 L)
Drukverhouding 8.0:1 (TVR 3000S Turbo)
8.9:1 (standaard pre-1971)
9.0:1 (standaard na-1971)
9.1:1 (Ford Capri X-Pack 3.0)
9.5:1 (Ford Sierra 3.0 Sapphire)
10.0:1 (Cosworth 3.4 GAA)[1][2]
Massa 170 kg (370 lb)
Blok Gietyster
Kopstuk Gietyster
LM 25 Aluminiumallooi (Cosworth GAA)
Stelsels
Klepwerking 12 kopkleppe (2 per silinder)
Brandstoftipe Gelode petrol
Superaanjaer Namark
Turboaanjaer Broadspeed enkel Roto-Master (TVR 3000M & namark)
Brandstofstelsel 2.5 L:
Ford 1250 enkelkeel vergasser
3.0 L: Weber-vergasser of
elektroniese brandstofinspuiting
3x 42 DCNF dubbelkeel Weber vergassers
3.1 L:
38 DGAS dubbelkeel Weber vergasser
SA 3.4 L:
38 DGAS dubbelkeel Weber vergasser
Cosworth GAA 3.4 L:
Lucas meganiese brandstofinspuiting
Smeerstelsel Nat oliebak
Droog (Cosworth GAA)[3]
Verkoelingstelsel Omhulde blok
Enjinlewering
Kraglewering 118–462 hp (88–345 kW; 120–468 PS)
Wringkrag 132–300 lb⋅ft (179–407 N⋅m)

Die Ford Essex V6-enjin was 'n 60° V6-enjin wat tussen 1966 en 1988 gebou is deur die Ford Motormaatskappy in die Verenigde Koninkryk en tot in 2000 in Suid-Afrika, hoewel meeste by die Ford-enjinaanleg in Dagenham, Essex gebou is, wat die enjin sy naam gee. Dit is nou verwant aan die Ford Essex V4-enjin wat geproduseer is in verplasings van 1,7 L en 2,0 L. Albei enjins het verskeie onderdele gedeel, aangesien die Essex V6 direk afgelei is van die Essex V4; die 2,0 L Essex V4 en die 3,0 L Essex V6 het in werklikheid presies dieselfde boor en slag en deel verskeie komponente.[4]

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die Essex V4 en V6 is hoofsaaklik ontwerp om die verouderde inlynvier- en sessilinder Ford Zephyr-enjin te vervang.

Essex V6 voor Oktober 1971

Ford RS=handelaars het ook 'n aantal prestasiemodifikasies aangebied vir die Essex V6 genaamd GP1 (Groep 1) en Series X; die GP1-pakket het 'n 40 DFI5 Weber vergasser, die Series X-modifikasies met dieselfde groter inlaat- en uitlaatkleppe as die GP1, maar ook 'n nuwe inlaatspruitstuk wat ontwerp is vir die 3 tweekeel 42 DCNF Weber-vergassers gevoer deur 'n elektriese brandstofpomp wat 138 kW gelewer het, maar die standaard nokas is behou.[5][6]

Die Essex V6 ná Oktober 1971

Suid-Afrika[wysig | wysig bron]

In Suid-Afrika het die enjin se produksie voortgegaan vanaf 1982 tot April 2000 vir gebruik in die Sapphire sedan- en Sierra-voertuie en Courier-bakkies. Laat in die produksieperiode is dit toegerus met 'n Lucas-beheerde elektroniese brandstofinspuiting wat ontwerp is deur SAMCOR (Suid-Afrikaanse Motorkorporasie - nou Ford SA) in samewerking met die Universiteit van Pretoria se ingenieursafdeling. Hierdie omskakeling het gelei tot 'n kragverhoging vanaf 103 kW van die standaard 3.0-weergawe, tot 117 kW vir die brandstofinspuitingweergawe, plus 'n nuttige hupstoot in brandstofekonomie. Slegs ongeveer 1 600 van die EFI-variante is gedurende 1992 en 1993 vervaardig. In Oktober 1997 is die 3.0L vergroot tot 3.4L deur die silinders uit te boor. Die fabrieksgereedskap by die fabriek is in 2000 geskrap en verkoop om plek te maak vir die vervaardiging van 'n nuwe viersilinder OHC-enjin. Die oorblywende ou voorraad van 3.4 L enjins is as kratenjins verkoop.

Voertuie wat die Essex V6 gebruik het[wysig | wysig bron]

Die Essex V6 is in 'n groot verskeidenheid motors gepas, van Ford sowel as van kleiner spesialisvervaardigers wat Ford-enjins gebruik het. Sommige hiervan was:

  • AC ME3000 3.0 L
  • Ford Capri 3.0 L en 3.1 L
  • Ford Granada 2,5 L en 3,0 L
  • Ford Consul (Granada Mk1) 2,5 L en 3,0 L
  • Ford Transit 3.0 L (slegs polisie- en ambulansdienste)
  • Ford A-reeks
  • Ford Zephyr 2,5 L en 3,0 L
  • Ford Zodiac 2,5 L en 3,0 L
  • Gilbern Genie 2,5 L en 3,0 L
  • Gilbern Invader 3.0 L
  • Marcos (verskillende modelle) 3.0 L
  • Reliant Scimitar 2.5 L en 3.0 L
  • TVR 3000M - 3.0   L
  • TVR 3000S - 3.0   L
  • TVR Taimar 3.0 L
  • TVR Toskaanse V6 3.0 L
  • Ford Zephyr en Zodiac (Mk4)
  • Ford Cortina Perana (Mk2)
  • Ford 17M en 20M (Taunus)
  • Ford Transit van V4 + V6
  • Ford Capri (Mk1) 1970 tot 1973.
  • Ford Cortina (Mk3, Mk4, Mk5)
  • Ford Granada (Mk1, Mk2)
  • Ford Sierra luikrug 1984 tot 1993.
  • Ford Sierra / Sapphire 1989 tot 1993.
  • Ford Sapphire Ghia (EFI-motor met Sapphire) 1992 tot 1993
  • Ford Sierra / Sapphire 3.0i RS (EFI vervaardig langs die Sapphire Ghia)
  • Ford 1 ton bakkie (Cortina Mk3 + Mk4 + Mk5 gebaseer) 1974 tot 1985.
  • Ford Courier / Mazda Drifter bakkie van 1 ton 1986 tot 2000
  • Word ook deur 'n aantal ondernemings toegerus as omskakeling in VW Kombi en Toyota Hi-ace
  • Ferrino Sportmotor, gebaseer op Ferrari Dino, gebruik 'n buisvormige onderstel en glasveselbakwerk.
  • Lynx Roadster, gebaseer op die Ford Cortina-onderstel met glasveselbakwerk.

Verwysings[wysig | wysig bron]