Jag

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Illustrasie uit die Hertog de Berry se getyeboek (Frankryk, 15de eeu)

Jag verwys na die aktiwiteit waarin diere gesoek en uiteindelik doodgemaak word. Die rede waarom hierdie aktiwiteit geskied is óf 'n behoefte na kos, óf vir sport, óf om dieregetalle te beheer. Diere wat só gejag word deur mense, word gewoonlik wild genoem.

Geskiedenis[wysig]

Aan die begin van die mensheidsgeskiedenis bevorder jag nie net die ontwikkeling van werktuie nie, maar ook van die menslike kommunikasietaal. Dit ontstaan as gevolg van jagters se behoefte aan afsprake, wedersydse ondersteuning en doelgerigte optrede binne die klein groepe jagters.

Jag was die taak van die hele stam of dorpsgemeenskap sedert oertyd, en die belangrikheid van jag van wilde diere om voedsel te verkry, het dit tot in die 9de eeu deel van die landelike ekonomie in Europa gemaak.

Die adelstand het daarna jag as 'n belangrike tydverdryf ontwikkel, wat dit as een van hul vorstelike voorregte (regalia) beskou het. Vanaf die 11de eeu, met die opkoms van die feodalisme, geld jag as 'n voorreg van die ridderstand, en edelvroue begin ook in die 12de eeu aan jagtogte deelneem. Die adellike jagters spits hulle toe op wildevarke, bere, herte en Europese bisons. 'n Aantal middeleeuse geskrifte soos die "Valkeboek" (De arte venandi cum avibus, omtrent 1248) van die Duitse keiser Frederik II (1194-1250) beskryf die vroeë jagtegnieke en die teel van jagvalke.

Sien ook[wysig]

Eksterne skakels[wysig]