Gaan na inhoud

Kobalt(II)karbonaat

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Eienskappe

Algemeen

Naam Kobalt(II)karbonaat
Struktuurformule van
Struktuurformule van
Chemiese formule CoCO3
Molêre massa 118,9 [g/mol][1]
CAS-nommer 1308-06-1[1]  
Voorkoms pienkrooi vastestof[1]
Fasegedrag  
Selkonstantes a= 466,18(5)'c= 1496,3(2) [2]  
Ruimtegroep R3
Nommer 167  
Strukturbericht G0₁
Smeltpunt 200 °C[1]
Kookpunt ontbind 280 °C[1]
Digtheid 4,2 [1]
Oplosbaarheid byna onoplosbaar[1] 
Ksp 1,4 x 10-13[3]

Suur-basis eienskappe

pKa

Veiligheid

Flitspunt nie-brandbaar 
LD50 664 mg/kg (rot; oraal)[1]

Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande.

 
Portaal Chemie

Kobalt(II)karbonaat is 'n sout van kobalt in sy 2+ oksidasietoestand en koolsuur met chemiese formule CoCO3.

Kristalstruktuur

[wysig | wysig bron]

Kobalt(II)karbonaat kristalliseer in die kalsiet-struktuur (G01 in die strukturbericht-klassifikasie).

Termiese ontbinding

[wysig | wysig bron]

Termogravimetriese ontleding van kobalt(II)karbonaat onder stikstof wys die vorming van kobalt(II)oksied teen 333 °C, volgens:

In teenwoordigheid van suurstof kan ook kobalt(II,III)oksied gevorm word. [4]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 "MSDS" (PDF). Carl Roth. Besoek op 22 September 2023.
  2. F. Pertlik (1985). "Structures of hydrothermally synthesized cobalt(II) carbonate and nickel(II) carbonate". Acta cryst. C42: 4–5. doi:10.1590/0366-69132022683853152.{{cite journal}}: AS1-onderhoud: gebruik authors-parameter (link)
  3. "Solubility Product Constants near 25 °C". U. Rhode Island.
  4. Zhen Ouyang, Ping Wen, Yifeng Chen, Longgang Ye (2020). "Study on thermodynamic equilibrium and character inheritance of cobalt carbonate decomposition". Vacuum. 179: 109559. doi:10.1016/j.vacuum.2020.109559.{{cite journal}}: AS1-onderhoud: gebruik authors-parameter (link)