Sabbat

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Klaar gedekte Sabbattafel
Waarneming van die sluitingsritueel hawdalah in die 14de-eeuse Spanje

Die Sabbat (Hebreeus: שַׁבָּת, [ʃa'bat]; letterlik: "rus" of "beëindiging") se ontstaan is so oud soos die mens en die skepping self, dit is vir diegene wat die Skriftuurlike beskrywing van die skepping aanvaar. Volgens B’reishit (Genesis) 2 verse 2 en 3 sien ons die instelling van die Sabbat waar JHWH ons Skepper op dié dag rus, dit seën en afsonder. Die naam Sabbat kom van die Hebreeuse woord SHABAT (שבת) wat beteken om te rus.

Volgens die Skriftuurlike (Tanakh) getuienis het JHWH weer deur Moshe (Moses) die Sabbat aan Jisra'ěl (Israel) gegee het in die woestyn (Sh’mot/Eksodus 16:23) nog voordat die Tien Gebooie (Tien Woorde) aan hulle gegee is. Dit is ook die teken tussen JHWH en Jisra'ěl (Sh’mot 31:13).

Naas die verskeie opdragte wat oor die Sabbat in die Torah gevind word, is dit ook die vierde gebod in die Tien Gebooie en ons vind dit opgeteken in Sh’mot 20 verse 8 – 11 en D’warim (Deuteronomium) 5 verse 12-15. Die Sabbatsgebod is vir alle mense gegee en dit is duidelik uit die optekening reeds in B’reishit 2. Indien die Sabbat slegs vir Hebreërs was en hedendaagse Jahudim (Jode) dan sou die opdrag eers met die Verbond in die woestyn bekend gemaak gewees het.

Sabbat begin soos al die ander dae van die Joodse kalender volgens Gen 1,5 EU met die aand en duur vanaf sononder op Vrydag tot aandskemer van die volgende Saterdag.[1] Tydens Sabbat mag mens nie werk verrig nie, omdat dit 'n rusdag is.[2] Die Joodse tradisie van 'n rusdag na ses dae se werk is later deur Christene en Moslems oorgeneem en is die oorsprong van die naweek na vyf of ses dae se werk wêreldwyd en die stelsel met 'n week van altesaam sewe dae. In die meeste Europese tale is die plaaslike word vir die Saterdag afgelei van die Hebreeuse woord Sabbat.

Verwysings[wysig | wysig bron]

Bronne[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]