Moses

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Moses met die Tien Gebooie

Moses (Hebreeus: מֹשֶׁה, Mōšæ; Arabies: مُوسَى, Mūsā; Grieks: Μωυσῆς en Μωσῆς, Mō(y)sēs) Afgesien van Abraham is Moses die tweede sentrale figuur in die geskiedenis van die volk Israel. Volgens die Bybel is hy die vernaamste profeet, wat die Israeliete uit Egipte gelei het. Hy word beskou as die stigter van die Israelietise godsdiens en is volgens die Bybel die ontvanger van die Tien Gebooie op die Sinaiberg. Moses was ook die aanvoerder van die volk Israel tydens die deurtog deur die woestyn tot aan die grense van Kanaän.

Sien ook[wysig]

Bronne[wysig]

  • Die Bybel: Nuwe vertaling (Bybelgenootskap van Suid-Afrika)