Vrydaggebed

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Vrydaggebed by 'n universiteit in Maleisië
Vrydaggebed in die Baitul Mukarram Nasionale Moskee in Bangladesj
Vrydaggebed (Teheran, 2016), Ajatolla Jannati lei die Vrydaggebed as imam
Vrydaggebed in Pristina
Biddende Moslems in Kaïro, skildery deur Jean-Léon Gérôme in 1865
Europese tale waarin die plaaslike woord vir die Vrydag van die Arabiese woord Byeenkoms afgelei is in pers

Vrydaggebed (Arabies: صلاة الجمعة; letterlik: "Gebed op die dag van byeenkoms", d.w.s. op Vrydag), ook Gemeentelike gebed of Salat al-djoema, is gebede (Salat) wat Moslems elke Vrydag in die Vrydagmoskees hou, net na die middag in plaas van die Dhoehr-gebed. Moslems bid gewoonlik vyf keer per dag volgens die son se hemelpad, ongeag van tydsones.[1] Dit word voorgeskryf vir seuns vanaf puberteit en Moslemmans, en word ook vir Moslemvroue aanbeveel.

Etimologie[wysig | wysig bron]

Die naam al-djoema is afgelei van die werkwoord ijta'ama wat na die "byeenkoms van mense" verwys."[2]

Betekenis[wysig | wysig bron]

Salat al-djoema, in sommige gebiede getransstitueer as salaat-oel-djoema (die Vrydaggebed), is 'n godsdienstige verpligting wat die plek van die daaglikse middaggebed (Dhoehr-gebed, Arabies: ṣalāt aẓ-ẓuhr) op Vrydae inneem. Dit is een van die mees verhewe Islamitiese rituele en een van sy bevestigde verpligte dade.[3]

Naamvariante[wysig | wysig bron]

Streek/land Taal Plaaslike naam
Arabiese wêreld Arabies صلاة الجمعة (Ṣalāh al-Jumu'ah)
Iran, Afghanistan Persies نماز جمعه (Namaz Jumah)
Noord-Indië, Oos-Indië, Pakistan Oerdoe نماز جمعہ (Namaz e Jumma)
Bangladesj, Wes-Bengale, Noordoos-Indië Bengaals জুম'আ, জুম্মা (Jum'aa, jumma)
Turkye Turks Cuma namazı
Azerbeidjan Azerbeidjans Cümə namazı
Balkan Serwo-Kroaties, Bosnies Džuma-namaz
Balkan Albanees Namazi i Xhumasë
Pole Pools Dżummuah
Spanje, Latyns-Amerika Spaans Yumu'ah
Somalië, Djiboeti Somalies Salaadda Jimce
Suidoos-Asië Indonesies, Maleis Salat jumat, Solat jumaat
Java Javaans Jemuwahan
Oesbekistan Oesbekies Juma namozi, Жума намози
Suid-Rusland Russies Джума-намаз
Koerdistan Koerdies نوێژی ھەینی
Anatolië Koerdies Nimiya Îniyê, نمیا ئینیێ
Xinjiang, Volksrepubliek China Oeigoers, Chinees جۈمە نامىزى, 主麻

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (ar) Dar ul Haqq Islamic Institute – Masjed At Taqwaa”. Reno Mosque. URL besoek op 28 September 2012.
  2. (en) "Hussain, Musharraf" The five pillars of Islam: Laying the foundations of divine love and service to humanity. Kube Publishing Ltd, 10 Oktober 2012
  3. (en) Fahd Salem Bahammam. The Muslim’s Prayer. Modern Guide. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Mei 2018. Besoek op 13 Januarie 2019. 

Verdere leesstof[wysig | wysig bron]

  • (en) S.D. Goitein: "The Origin and Nature of the Muslim Friday Worship" in Muslim World 49 (1959), bl. 183–195.
  • (de) Miriam Younes: Diskussionen schiitischer Gelehrter über juristische Grundlagen von Legalität in der frühen Safawidenzeit: das Beispiel der Abhandlungen über das Freitagsgebet. Würzburg 2010.
  • (de) Hans Zirker: "Tag der Versammlung. Der islamische Freitag im Kontext von Sabbat und Sonntag." In religionen unterwegs, Zeitschrift der Kontaktstelle für Weltreligionen in Österreich 13, 2007, Nr. 2, bl. 10–17. Online bei der Universität Duisburg-Essen

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]