Toyota F-enjin

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Toyota carlogo.svg

Die Toyota F-enjin was 'n reeks van oorhoofseklep inlynsessilinderenjins wat tussen 1955 en 1992 deur Toyota vervaardig is. Hulle is bekend vir hul hoë wringkrag teen lae opm, enorme gietysterblokke en -koppe en ook hul hoë betroubaarheid.

Die F-enjin het een van die langste produksielopies van enige Toyota-enjin. Die F-enjins het oorhoofse kleppe wat beheer word deur stootstange vanaf 'n ratgedrewe nokas in die onderste deel van die enjin. Die enjin is die eerste keer in die Land Cruiser gebruik, en in baie lande was dit die enigste enjins wat in die Landcruiser beskikbaar was tot 1993.

Alhoewel dit in die algemeen bekend is as die Land Cruiser-enjin, was dit ook gebruik in 'n verskeidenheid van ander groot vragmotoraanwendings, soos in brandweerwaens en die Toyota FQ15 vragmotors. Dit is ook gebruik in die Crown-gebaseerde Japannese polisiepatrolliemotors FH26 en FS20-FS50.