Herbert Henry Asquith

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Herbert Henry Asquith
Herbert Henry Asquith

Ampstermyn
5 April 1908 – 5 Desember 1916
Monarg Edward VII
George V
Voorafgegaan deur Henry Campbell-Bannerman
Opgevolg deur David Lloyd George

Leier van die Opposisie
Ampstermyn
12 Februarie 1920 – 21 November 1922
Monarg George V
Eerste Minister David Lloyd George
Bonar Law
Voorafgegaan deur Donald Maclean
Opgevolg deur Ramsay MacDonald
Ampstermyn
6 Desember 1916 – 14 Desember 1918
Monarg George V
Eerste Minister David Lloyd George
Voorafgegaan deur Edward Carson
Opgevolg deur Donald Maclean

Staatsekretaris vir Oorlog
Ampstermyn
30 Maart 1914 – 5 Augustus 1914
Voorafgegaan deur J. E. B. Seely
Opgevolg deur Herbert Kitchener

Leier van die Liberale Party
Ampstermyn
30 April 1908 – 14 Oktober 1926
Voorafgegaan deur Henry Campbell-Bannerman
Opgevolg deur David Lloyd George

Leier van die Britse Laerhuis
Ampstermyn
5 April 1908 – 5 Desember 1916
Voorafgegaan deur Henry Campbell-Bannerman
Opgevolg deur Bonar Law

Kanselier van die Skatkis
Ampstermyn
10 Desember 1905 – 12 April 1908
Eerste Minister Henry Campbell-Bannerman
Voorafgegaan deur Austen Chamberlain
Opgevolg deur David Lloyd George

Sekretaris van Binnelandse Sake
Ampstermyn
18 Augustus 1892 – 25 Junie 1895
Eerste Minister William Ewart Gladstone
Voorafgegaan deur Henry Matthews
Opgevolg deur Matthew White Ridley

Persoonlike besonderhede
Geboorte 12 September 1852
Morley, Engeland, Verenigde Koninkryk
Sterfte 15 Februarie 1928
Sutton Courtenay, Engeland, Verenigde Koninkryk
Politieke party Liberale Party
Eggenoot/eggenote Helen Melland (1877–1891)
Margot Tennant (1894–1928)
Kind(ers) 10
Alma Mater Balliol College, Oxford
Inns of Court School of Law
City of London School
Religie Kongregasionalistiese Kerk
Handtekening HH Asquith Signature.svg

Herbert Henry Asquith, 1ste graaf van Oxford en Asquith (* 12 September 1852; † 15 Februarie 1928) was 'n liberale Britse politikus wat tussen 1908 en 1916 as eerste minister van die Verenigde Koninkryk gedien het. Sy ampstermyn was tot en met 5 Januarie 1988 die langste aaneenlopende van alle Britse eerste ministers in die 20ste eeu - 'n rekord wat eers deur Margaret Thatcher gebreek is.

As Britse premier het Asquith met sy Liberale Party 'n aantal belangrike hervormings ingestel, waaronder sosiale versekering en die beperking van die politieke invloed van die Britse Hoërhuis. Onder sy regering het die Verenigde Koninkryk tot die Eerste Wêreldoorlog toegetree, maar 'n reeks militêre en politieke krisisse het in laat 1916 tot sy vervanging deur David Lloyd George gelei. Asquith se politieke geskil met Lloyd George was 'n beslissende faktor by die agteruitgang van die Liberale Party.

Voor sy ampstermyn as eerste minister het hy as minister van binnelandse sake (Home Secretary, 1892-95) en as minister van finansies (Chancellor of the Exchequer, 1905-08) gedien. Voor sy verheffing tot die adelstand in 1925, toe hy die graaf van Oxford en Asquith geword het, het hy algemeen as H.H. Asquith bekend gestaan.

Asquith se prestasies in vredestye is deur sy swakhede in oorlogstye oorskadu. Baie geskiedkundiges beskryf hom as 'n aarselende eerste minister wat nie in staat was om vir die publiek die indruk van 'n aktiewe en dinamiese politieke leier te skep nie. Ander historici beklemtoon die uitstekende administratiewe vaardighede wat hy deurgaans vertoon het en voer aan dat baie van die beduidende hervormings, wat algemeen met Lloyd George as "die man wat die oorlog gewen het" verbind word, in werklikheid deur Asquith geïmplementeer is.

Die oorheersende geskiedkundige oordeel is dat daar in waarheid twee Asquiths was: die hoflike en versoenende Asquith wat sukses as politieke leier in vredestye behaal het, en die weifelende Asquith wat in toenemende mate uitgeput geraak het en gedurende die Groot Oorlog 'n beleid van verwarring en vertraging gevoer het.

Voorafgegaan deur:
Henry Campbell-Bannerman
(Liberale Party)
Eerste Minister van die Verenigde Koninkryk
(Liberale Party)

1908 - 1916
Opgevolg deur:
David Lloyd George
(Liberale Party)