Koninkryk van Groot-Brittanje

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Kingdom of Great Britain
Koninkryk van Groot-Brittanje
Flag of England (bordered).svg
Flag of Scotland.svg
1707 – 1800 Flag of the United Kingdom.svg
Vlag Wapenskild
Vlag Wapen
Leuse: Dieu et mon droit
(Frans: "God en my reg")1
Volkslied: God Save the King/Queen
Ligging of Verenigde Koninkryk
Grondgebied van die Koninkryk van Groot-Brittanje
Hoofstad Londen
51°30′N 0°07′W
Taal/Tale Engels
Wallies (Wallis)
Skots-Gaelies (dele van Skotland)
Regering Grondwetlike monargie
Monarg
 - 17071714 Anna
 - 17141727 George I
 - 17271760 George II
 - 17601801 George III
Eerste Minister
 - 17211742 Robert Walpole
 - 17831801 William Pitt the Younger
Wetgewer Parlement
Geskiedenis
 - 1707 Unie 1 Mei 1707
 - 1801 Unie 31 Desember 1800
Oppervlakte
 - 1801 230 977 km2
89 181 sq mi
Bevolking
 - 1801 skatting 10 942 646 
     Digtheid 47,4 /km² 
122,7 /sq mi
Geldeenheid Pond sterling

Die Koninkryk van Groot-Brittanje (Engels: Kingdom of Great Britain), ook bekend as die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje, was 'n staat in Wes-Europa wat van 1707 tot 1800 bestaan het. Dit is geskep met die saamsmelting van die Koninkryk van Skotland en die Koninkryk van Engeland, onder die Acts of Union 1707, om 'n enkele koninkryk te vorm wat die hele Groot-Brittanje eiland omvat het. 'n Enkele nuwe parlement en regering gebaseer in Westminster in Londen het die nuwe koninkryk beheer. Die twee afsonderlike koninkryke van Skotland en Engeland het reeds dieselfde monarg gedeel sedert James VI, Koning van die Skotte, Koning van Engeland geword het in 1603 na die dood van Koningin Elizabeth I.

Die Koninkryk van Groot-Brittanje is vervang deur die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland in 1801 toe die Koninkryk van Ierland met die Act of Union 1800 geabsorbeer is na die onderdrukking van die Ierse Rebellie van 1798.

Politieke Struktuur[wysig]

Die Koninkryk van Groot-Brittanje is deur 'n enkele monarg regeer, soos dit tussen 1603 en 1707 regeer is (behalwe vir die Interregnum). Anders as te vore het die enkele monarg van Die Koninkryk van Groot-Brittanje geheers met die mag van 'n enkele Kroon, Die Kroon van Groot-Brittanje, in plaas van twee aparte krone wat deur een persoon gevul is.[1] Troonopvolging is deur die Engelse Act of Settlement, bepaal eerder as die Skotse alternatief, die Act of Security. Die aanemening van die Act of Settlement het vereis dat die Britse monarg 'n protestante afstammeling van Sophia van Hanover moes wees.[2] Wetgewende mag het berus by die Parlement van Groot-Brittanje wat die Parlement van Engeland] en die Parlement van Skotland vervang het.[3] Soos in die moderne Parlement van die Verenigde Koninkryk, het die Parlement van Groot-Brittanje uit drie dele bestaan: die Laerhuis (House of Commons), die Hoërhuis (House of Lords), en die Kroon in Parlement (Crown-in-Parliament). Engeland en Skotland is setels in beide die Hoërhuis en die Laerhuis toegeken. Skotland se verteenwoordiging was in beide huise laer as wat die bevolking daarvan sou aan dui aangesien verteenwoordiging op daardie stadium nie op bevolking gegrond was nie maar op belasting. Volgens die bepalings van die unie het Skotland 16 verteenwoordigende adellikes na die Hoërhuis gestuur en is 45 lede na die laerhuis verkies. Die res het van Engeland en Wallis gekom.[4]

Verwysings[wysig]

  1. Act of Union 1707, Artikel 1.
  2. Act of Union 1707, Artikel 2.
  3. Act of Union 1707, Artikel 3.
  4. Act of Union 1707, Artikel 22.