Jak de Priester

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Jak de Priester
Oorsprong Parys, Oranje-Vrystaat
Beroep(e) Sanger, liedjieskrywer, digter, TV-aanbieder
Genre(s) Kontemporêr
Instrument(e) Stem, Klavier
Aktiewe jare 2002 – tans
Lede Altus Muller (pianis)
Portal.svg Musiekportaal

Jak de Priester is 'n Afrikaanse sanger en skrywer. Hy is in 2002 deur die ATKV as wenner van die Crescendo-sangkompetisie aangewys. Van sy treffers sluit in: Sally Williams Nougat en Groen Mamba. Hy het ook die temalied van KykNET se sepie, Binnelanders geskryf en gesing.[1]

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Jak de Priester (’n skuilnaam) is in Parys in die Vrystaat gebore, waar hy sy laerskoolopleiding aan die Laerskool H.F. Verwoerd ondergaan en op die hoërskool op die dorp matrikuleer. Na skool studeer hy eers drama aan die Universiteit van Pretoria, maar skakel dan oor na gewone B.A.-studies. Hy verwerf ’n B.A.-graad en Hoër Onderwysdiploma, met Duits en Frans as onderrigvakke. Hierna spandeer hy tyd in Londen in Engeland, waar hy woon en vir twee jaar onderwys gee in Frans en Duits. Tydens ’n vakansie in Europa raak hy betrokke in kinderteater in Nederland en woon vir ’n ruk in Purmerend in Amsterdam, waar hy saam met die dramageselskap toer. Terug in Suid-Afrika wend hy hom hoofsaaklik tot musiek en in 2002 wen hy Crescendo en maak daarna groot opgang in die musiekbedryf.

Sy debuutalbum, Sally Williams Nougat verower in 2003 die Geraas-toekenning vir Beste Nuweling, terwyl Strate van my hart in 2004 genomineer word vir die Geraas-toekenning vir Beste Manlike Kunstenaar. In September 2004 word hy genooi om by die Huisgenoot Skouspel in Sun City se Superbowl op te tree, wat hom bekendstel aan feitlik die hele land en sy loopbaan ’n groot stoot vorentoe gee. Die album Brooklyn Poet verskyn in 2005, Groen mamba in 2009 en Die liefde los ’n spoor in 2011. Hy skryf en sing ook die temalied van die gewilde televisiereeks Binnelanders. Hy komponeer self sy liedjies en skryf ook al die lirieke. In 2008 haal Anthonie Bougas se (Afrikaanse) weergawe van sy liedjie Sally Williams Nougat die Top40 van die Britse radiostasie Radio Big L.[2]

Vir ses jaar bly hy in Brooklyn in Pretoria, maar koop dan ’n huis in Lyttelton, waarheen hy vroeg in 2006 trek. Op 16 November 2008 trou hy in Johannesburg met Michelle du Toit.[3] Hulle eerste seun, Jamie, word op 2 Januarie 2010 gebore en hulle dogter Mija sowat vyftien maande later. Hulle seun Mika word op 13 Julie 2015 in die Kloof-hospitaal in Erasmuskloof in Pretoria gebore.[4] Hy en sy gesin verhuis in 2011 na Parys in die Vrystaat en bly in ’n huis wat hulle gerestoureer het. In ’n ernstige motorongeluk in April 2012 waarin sy skoonmoeder oorlede is, ontkom sy vrou en twee kinders op wonderbaarlike wyse sonder ernstige beserings.[5] Hulle trek terug na Pretoria en woon in ’n huis in Hennopspark.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

In standerd nege ontmoet hy vir Johan van der Walt, wat drama by sy skool kom afrig. Johan moedig hom aan om ’n teks te skryf vir die ATKV tienertoneelkompetisie. Sy toneelstuk, Nr. 10, handel oor wit kinders wat noodgedwonge in ’n plakkersgemeenskap moet gaan woon. Hulle neem in die finaal in Kaapstad deel en Jak ontvang ’n penning vir die beste speler asook vir die nuutgeskrewe teks. Hierdie ervaring moedig hom aan om te skryf.

Terwyl hy in Nederland is, skryf hy sy eerste eenmanvertoning, getiteld Underground, wat in 2002 by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees (KKNK) debuteer. Dit is ’n musiekteaterstuk oor die ervarings van ’n jong reisiger in Londen en Europa. Hy voer gereeld musikale produksies op, wat hy hoofsaaklik self skryf. Strate is nie stom nie debuteer in 2003 by die KKNK en daarna volg Soul-o performance. In 2007 skryf en voer hy De Priester en een Kerkorrel op, ’n huldeblyk aan Johannes Kerkorrel en die Voëlvry-beweging, wat hy in 2008 opvolg met Net ’n bietjie liefde vir die langpad, waarin hy verskillende aspekte van die liefde ondersoek.

As digter debuteer hy met Heuning in die mond[6] en sy gedig Onsekerheid word in Groot verseboek opgeneem. Sy tweede digbundel is Agter palissades. Hierna publiseer hy die koffietafelboek Brood, waarin hy opneem lirieke van sy musiekalbums, bladmusiek, stories, gedigte, animasie en foto’s.

Diskografie[wysig | wysig bron]

  • Sally Williams Nougat (2003)
  • Strate Van My Hart (2004)
  • Brooklyn Poet (2005)
  • Stellenbosch Lovesong (2007)
  • Groen Mamba (2009)
  • Die liefde los 'n spoor (2011)
  • N1 van my hart (2013)
  • Ek reis na gister (2015)

Publikasies[wysig | wysig bron]

  • Heuning in die mond, 2005
  • Agter palissades, 2007
  • Brood, 2009

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]

  • Bellingan, Mareta “Veel meer as net die kêrel met die kuif” “Rapport” 19 Julie 2009
  • Bouwer, Anna-Retha “Besig soos ’n by wat heuning maak” “Beeld” 28 Julie 2006
  • Bouwer, Anna-Retha “Jak besin oor pyn, vreugde van liefde” “Volksblad” 22 Februarie 2008
  • Burger, Karin “Jak moet nou self ‘groen mamba’ naby hou” “Rapport” 10 Januarie 2010
  • De Priester, Jak “Inspirasie nie genoeg, jy moet gaan sit en skryf!” “Beeld” 25 November 2011
  • Du Toit, Delia “Liefde sal altyd daar bly, sê De Priester” “Beeld” 23 September 2006
  • Lamprecht, Leon-Ben “Jak de Priester en sy pianis se paaie skei ná vyf jaar” “Beeld” 27 Oktober 2006
  • Van Wyk, Annamarie “Elke dag ’n nuwe liedjie” “Beeld” 10 Desember 2005

Ander verwysings[wysig | wysig bron]

  1. http://jakdepriester.co.za/jak/
  2. Lamprecht, Leon-Ben en Cloete, Henry “Afrikaanse liedjie haal Top 40 in Brittanje” “Die Burger” 16 Januarie 2008
  3. Van Wyk, Sanri “Jak se troue was ‘so mooi dat almal huil’” “Volksblad” 21 November 2008
  4. Myburgh, Jacques “’n Nuwe hoofstuk vir De Priesters” “Rapport” 12 Julie 2015
  5. Liebenberg, Dries “Ek is so dankbaar” “Beeld” 26 April 2012
  6. Malan, Mariana “Jak de Priester nou digter” “Beeld” 6 Augustus 2005

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Musiekvideo's[wysig | wysig bron]