Gaan na inhoud

Ratel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie

Ratel
Wetenskaplike klassifikasie
Koninkryk:
Filum:
Klas:
Orde:
Familie:
Subfamilie:
Mellivorinaeine
Genus:
Mellivora
Spesie:
M. capensis
Binomiale naam
Mellivora capensis

Die ratel (Mellivora capensis) is 'n lid van die Mustelidae-familie, wat ook die stinkmuishond insluit. Ratels kom voor deur die grootste deel van Afrika en Suider- en Wes-Asiatiese areas: Oos- en Suid-Irak, Pakistan en Wes-Indië. Dit is die enigste spesie in die genus Mellivora en die subfamilie Mellivorinae. Volgens die Guinness Book of World Records is die ratel die vreeslooste dier in die wêreld.[2]

Ratels is dag- en nagdiere, maar siende dat dit hoofsaaklik in digbegroeide velde voorkom, word dit min raakgesien.

Ratels het 'n kop-en-liggaam lengte van ongeveer 60 tot 102 cm, plus 'n stert van 16 tot 30 cm. Die dier het 'n skouerhoogte van ongeveer 23 tot 30 cm. Mannetjies is aansienlik groter as die wyfies en kan tot twee keer so veel weeg. 'n Wyfie kan tussen 5,5 en 10 kg weeg, terwyl mannetjies tussen 9 en 15 kg kan weeg.

Alhoewel hulle karnivore is, het ratels ook 'n voorliefde vir byekorwe. Verder sluit hulle dieet erdwurms, termiete, skerpioene, ystervarke, konyne en selfs groter prooi soos skilpaaie, klein krokodille en slange in.

Die wyfie is ses maande dragtig, waarna twee tot vier kleintjies gebore word. 'n Ratel het 'n moontlike lewensduur van 24 jaar.

Eienskappe

[wysig | wysig bron]

'n Eienaardige kenmerk van die ratel is die feit dat dit immuun is teen adders se gif en 'n aantal ander slange. Wanneer dit in 'n geveg met 'n slang gebyt word voordat hy die slang se kop afgebyt het, slaan die gif hom uit, maar hy herwin sy bewussyn na sowat twee uur. Navorsing oor die manier waarop die dier die gif onskadelik maak, het geen resultate opgelewer nie.

Verhouding met mense

[wysig | wysig bron]

In sommige gebiede neem ratelgetalle af. Die dier word gejag vir skade aan byeboerdery en die doodmaak van pluimvee. Dit is vatbaar vir sekere honde- en katsiektes.

Sien ook

[wysig | wysig bron]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. Begg, K., Begg, C. & Abramov, A. (2008). Mellivora capensis. 2008 IUBN Rooi Lys van bedreigde spesies. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur 2008. Verkry op 21 Maart 2009. Databasis inskrywing gee kort verdediging hoekom hierdie spesie nie bedreigd is nie.
  2. Honey badger – most fearless animal in the world, by die webwerf van websiteofeverything.com. Verkry op 2008-06-04.

Bronnelys

[wysig | wysig bron]
  • Mustelid Specialist Group (1996): Mellivora capensis by die IUCN se Red List vir bedreigde spesies.
  • Soogdiere van die Krugerwildtuin en ander Nasionale Parke (1979). Saamgestel deur Die Nasionale Parkeraad. 'n Publikasie van die Raad van Kuratore vir Nasionale Parke van die Republiek van Suid-Afrika. ISBN 0-86953-027-5
  • Ewer, RF (1973). The Carnivores. Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-8493-3.
  • Heptner, V. G.; Sludskii, A. A. (2002). Mammals of the Soviet Union. Vol. II, part 1b, Carnivores (Mustelidae). Washington, D.C.: Smithsonian Institution Libraries and National Science Foundation. ISBN 978-90-04-08876-4.
  • Kingdon, Jonathan (1989). East African mammals, Volume 3 : an atlas of evolution in Africa. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-43721-7.
  • Pocock, R. I. (1941). Fauna of British India: Mammals Volume 2. London: Taylor and Francis.