Messier 110

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Messier 110
Messier object 110.jpg
Soort stelsel Elliptiese dwergsterrestelsel
Sterrebeeld Andromeda
Tipe E5 pec
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 00h 40m 22,1s
Deklinasie +41º 41' 07"
Skynmagnitude (m) 8,92
Besonderhede
Afstand (ligjaar) 2,69 miljoen
Skynbare grootte 21',9 × 11'
Rooiverskuiwing -0,000804 ± 0,000010
Ander name NGC 205, PGC 002429, MCG +07-02-014, IRAS 00376+4124, LEDA 2429
Lugkoördinate
00h 40m 22.1s, +41° 41′ 07″
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Messier 110 of M110 (ook bekend as NGC 205) is ’n elliptiese dwergsterrestelsel, en ’n satelliet-stelsel van die Andromeda-sterrestelsel.[1] Dit bevat ’n bietjie stof en tekens van stervorming, wat ongewoon is in ’n elliptiese dwergsterrestelsel.[1]

Anders as Andromeda se ander satelliet-stelsel, Messier 32, toon NGC 205 nie tekens van ’n supermassiewe swartkolk in sy kern nie.[2] In 1999 het Johnson en Modjaz ’n nova in M110 ontdek.[3]

Geskiedenis[wysig]

Hoewel Charles Messier die sterrestelsel nooit in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem het nie, het hy dit saam met Messier 32 op ’n tekening van die Andromeda-sterrestelsel aangebring. Volgens ’n nota op die tekening het Messier NGC 205 op 10 Augustus 1773 die eerste keer waargeneem.[4]

M110 is in 1783 onafhanklik deur Caroline Herschel ontdek en haar broer, William Herschel, het haar ontdekking in 1785 beskryf.[4] Die voorstel om dit in die Messier-katalogus op te neem, is in 1967 deur Kenneth Glyn Jones gedoen.[5] Dit is die laaste voorwerp wat in die katalogus opgeneem is.

Verwysings[wysig]

  1. 1,0 1,1 A. Sandage, J. Bedke (1994). Carnegie Atlas of Galaxies. Carnegie Institution of Washington. ISBN 0-87279-667-1. 
  2. Valluri, M. (2005). “The Low End of the Supermassive Black Hole Mass Function: Constraining the Mass of a Nuclear Black Hole in NGC 205 via Stellar Kinematics”. Astrophysical Journal 628 (1): 137–152. DOI:10.1086/430752.
  3. van den Bergh, S. (2000). “Updated Information on the Local Group”. Astronomical Society of the Pacific 112 (770): 529–536. DOI:10.1086/316548.
  4. 4,0 4,1 K.G. Jones (1991). Messier's Nebulae and Star Clusters, 2nd, Cambridge University Press. ISBN 0-521-37079-5. 
  5. K.G. Jones (1967). “Some New Notes on Messier's Catalogue”. Sky & Telescope 33: 156–158.

Eksterne skakels[wysig]

Messier-voorwerpe
M1 (Krap-newel)M2M3M4M5M6 (Skoenlapper-sterreswerm)M7 (Ptolemaeus-sterreswerm)M8 (Lagune-newel)M9M10M11 (Wilde-eend-sterreswerm)M12M13M14M15M16 (Arend-newel)M17 (Omega-newel)M18M19M20 (Driespletige Newel)M21M22M23M24 (Boogskutter-sterrewolk)M25M26M27 (Handgewig-newel)M28M29M30M31 (Andromeda-sterrestelsel)M32M33 (Driehoek-sterrestelsel)M34M35M36M37M38M39M40 (Winnecke 4)M41M42 (Orion-newel)M43M44 (Byekorf-sterreswerm)M45 (Plejades)M46M47M48M49M50M51 (Draaikolk-sterrestelsel)M52M53M54M55M56M57 (Ring-newel)M58M59M60M61M62M63 (Sonneblom-sterrestelsel)M64 (Swartoog-sterrestelsel)M65M66M67M68M69M70M71M72M73M74M75M76 (Klein Handgewig-newel)M77M78M79M80M81M82M83 (Suidelike Vuurwiel-sterrestelsel)M84M85M86M87M88M89M90M91M92M93M94M95M96M97 (Uil-newel)M98M99M100M101 (Vuurwiel-sterrestelsel)M102M103M104 (Sombrero-sterrestelsel)M105M106M107M108M109M110