Messier 110
| Messier 110 | ||||
 |
||||
| Soort stelsel | Elliptiese dwergsterrestelsel | |||
| Sterrebeeld | Andromeda | |||
| Tipe | E5 pec | |||
| Waarnemingsdata (Epog J2000) | ||||
| Regte klimming | 00h 40m 22,1s | |||
| Deklinasie | +41º 41' 07" | |||
| Skynmagnitude (m) | 8,92 | |||
| Besonderhede | ||||
| Afstand (ligjaar) | 2,69 miljoen | |||
| Skynbare grootte | 21',9 × 11' | |||
| Rooiverskuiwing | -0,000804 ± 0,000010 | |||
| Ander name | NGC 205, PGC 002429, MCG +07-02-014, IRAS 00376+4124, LEDA 2429 | |||
| Lugkoördinate | ||||
| 00h 40m 22.1s, +41° 41′ 07″ | ||||
|
||||
Messier 110 of M110 (ook bekend as NGC 205) is ’n elliptiese dwergsterrestelsel, en ’n satelliet-stelsel van die Andromeda-sterrestelsel.[1] Dit bevat ’n bietjie stof en tekens van stervorming, wat ongewoon is in ’n elliptiese dwergsterrestelsel.[1]
Anders as Andromeda se ander satelliet-stelsel, Messier 32, toon NGC 205 nie tekens van ’n supermassiewe swartkolk in sy kern nie.[2] In 1999 het Johnson en Modjaz ’n nova in M110 ontdek.[3]
Geskiedenis[wysig]
Hoewel Charles Messier die sterrestelsel nooit in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem het nie, het hy dit saam met Messier 32 op ’n tekening van die Andromeda-sterrestelsel aangebring. Volgens ’n nota op die tekening het Messier NGC 205 op 10 Augustus 1773 die eerste keer waargeneem.[4]
M110 is in 1783 onafhanklik deur Caroline Herschel ontdek en haar broer, William Herschel, het haar ontdekking in 1785 beskryf.[4] Die voorstel om dit in die Messier-katalogus op te neem, is in 1967 deur Kenneth Glyn Jones gedoen.[5] Dit is die laaste voorwerp wat in die katalogus opgeneem is.
Verwysings[wysig]
- ↑ 1,0 1,1 A. Sandage, J. Bedke (1994). Carnegie Atlas of Galaxies. Carnegie Institution of Washington. ISBN 0-87279-667-1.
- ↑ Valluri, M. (2005). “The Low End of the Supermassive Black Hole Mass Function: Constraining the Mass of a Nuclear Black Hole in NGC 205 via Stellar Kinematics”. Astrophysical Journal 628 (1): 137–152. DOI:10.1086/430752.
- ↑ van den Bergh, S. (2000). “Updated Information on the Local Group”. Astronomical Society of the Pacific 112 (770): 529–536. DOI:10.1086/316548.
- ↑ 4,0 4,1 K.G. Jones (1991). Messier's Nebulae and Star Clusters, 2nd, Cambridge University Press. ISBN 0-521-37079-5.
- ↑ K.G. Jones (1967). “Some New Notes on Messier's Catalogue”. Sky & Telescope 33: 156–158.
Eksterne skakels[wysig]
Wikimedia Commons het meer media verwant aan: Messier 110
Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
