Thomas Mann

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Thomas Mann, 1937
Foto: Carl van Vechten

Paul Thomas Mann (* 6 Junie 1875 in Lübeck, Duitsland; † 12 Augustus 1955 in Kilchberg naby Zürich, Switserland) was een van die beduidendste Duitstalige skrywers van die 20ste eeu en die Nobelpryswenner vir literatuur in 1929.

Mann het in sy literêre werk 'n kritiese lig op die strominge van sy tyd gewerp en hier veral die agteruitgang van die burgerlike leefstyl en waardes noukeurig beskryf. Hierby het hy beproefde narratiewe tegnieke van die 19de eeu benut, soos byvoorbeeld Tolstoi se breedvoerige skryfstyl asook die simboliek en motiewe in die werk van Fontane en Richard Wagner. Karakteristieke kenmerke van sy prosa is sy ironiese houding en sy helder, "vrolike ambiguïteit" (dagboekinskrywing op 13 Oktober 1953).

Met sy rypwording as literêre kunstenaar het hy ook gebruik gemaak van allegorieë en mitologiese motiewe. Sy vertelstyl bewaar ondanks talle bysinne en invoegsels die balans en ritme, terwyl hy sy taalstyl steeds by die tematiek van 'n werk aangepas het. Sy verfynde woordkeuse is in die hoogste mate doeltreffend. Thomas Mann se eerste roman, Buddenbrooks (1900, gepubliseer in 1901) is in 1929 met die Nobelprys vir literatuur bekroon.

Thomas Mann was die broer van Heinrich Mann en sedert 1905 met Katia Pringsheim (1883-1980) getroud, en drie van hulle ses kinders - Erika, Klaus en Golo - was eweneens beduidende skrywers.