Boutros Boutros-Ghali

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Boutros Boutros-Ghali
Boutros Boutros-Ghali

Boutros Boutros-Ghali in 2002


6de Sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies
Ampstermyn
1 Januarie 1992 – 31 Desember 1996
Voorafgegaan deur Javier Pérez de Cuéllar
Opgevolg deur Kofi Annan

1ste Sekretaris-generaal van Francophonie
Ampstermyn
16 November 1997 – 31 Desember 2002
Voorafgegaan deur Nuwe amp
Opgevolg deur Abdou Diouf

Waarnemende Minister van Buitelandse Sake
Ampstermyn
17 September 1978 – 17 Februarie 1979
Eerste minister Mamdouh Salem
Mustafa Khalil
Voorafgegaan deur Muhammad Ibrahim Kamel
Opgevolg deur Mustafa Khalil
Ampstermyn
17 November 1977 – 15 Desember 1977
Eerste minister Mamdouh Salem
Voorafgegaan deur Ismail Fahmi
Opgevolg deur Muhammad Ibrahim Kamel

Persoonlike besonderhede
Geboorte (1922-11-14)14 November 1922
Kaïro, Egipte
Sterfte 16 Februarie 2016 (op 93)
Kaïro, Egipte
Politieke party Arabies Sosialistiese Unie (Voor 1978)
Nasionaal-Demokraties (1978–2011)
Onafhanklik (2011–2016)
Eggenoot/eggenote Leia Maria Boutros-Ghali
Kind(ers) 9
Alma mater Kaïro Universiteit
Pantheon-Sorbonne Universiteit
Instituut vir Politieke Studies, Parys
Religie Kopties-Ortodokse Kerk
Handtekening Signature of Boutros Boutros-Ghali.svg

Boutros Boutros-Ghali (Arabies: بطرس بطرس غالي Buṭrus Buṭrus Ghālī , Egiptiese Arabies: [ˈbotɾos ˈɣæːli]; 1922–2016) was 'n Egiptiese politikus en van 1992 tot 1996 die sekretaris-generaal van Verenigde Nasies. Hy is veral gekritiseer omdat die VN nie by nie burgeroorlog en volksmoord in Rwanda ingegryp het nie. Van 1997 tot 2002 was hy die sekretaris-generaal van La Francophone, ’n internasionale organisasie vir Franssprekende lande.[1]

Lewensloop[wysig | wysig bron]

Boutros Boutros-Ghali in Davos, 1995

Boutros-Ghali is op 14 November 1922 in Egipte uit 'n ryk Kopties-Christelik geslag gebore. Sy grootvader was eerste minister van Egipte in 1910. Hy het vir die regerings van Anwar Sadat en Hosni Mubarak gewerk en het in 1977 Sadat na Jerusalem vergesel. Hy speel 'n belangrike rol in die Camp David-akkoorde se totstandkoming. Onder Mubarak werk hy om Egipte opnuut 'n rol te gee in die Organisasie vir Afrika-eenheid, die Beweging van Onverbonde Lande en die Organisasie van Islamitiese Samewerking.

In 1996 word hy Sekretaris-Generaal van die Verenigde Nasies. Die Koue Oorlog is verby en hierdie organisasie soek na sy nuwe rol in die wêreld. Hy is die eerste sekretaris-generaal van 'n land in Afrika en van die Arabiese wêreld. Hy probeer die groot probleme in Somalië aan te pak, veral die hongersnood die daar uitbreek, maar die resultate is nie bevredigend nie. Ook die situasies in Bosnië en Rwanda kan hy nie ontlont nie.

Hy poog ook die organisasie van die VN te hervorm. Hy ontslaan mense of verlaag hulle posisie op 'n manier wat hom die bynaam 'die farao' verleen.

Die Verenigde State is skepties oor hom en weier meer as $1 miljard (VS$) in agterstallige bydrae te betaal. In 1996 wil 10 lede van die Veiligheidsraad hom vir 'n tweede termyn voordra, maar Amerika spreek sy veto uit en hy word deur Kofi Annan vervang.

Hy sterf in die Al Salaam hospitaal in Kaïro op Dinsdag, 16 Februarie 2016. Hy was 93 jaar oud.[2]

Verwysings[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]