Monoceros-ring

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die Monoceros-ring kry sy naam van die sterrebeeld Eenhoring (Monoceros) en is ’n lang strook sterre wat drie keer om die Melkweg gedraai is. Daar is verskeie teorieë oor die ontstaan van die ring, maar die mees algemene een is dat dit deel is van die Canis Major-dwergsterrestelsel, wat oor miljarde jare heen deur getykragte uitmekaargetrek word terwyl dit in die Melkweg opgeneem word. ’n Ander teorie is dat dit deel van die Melkweg se verwronge skyf is.

Dit het ’n massa van 100 miljoen sonmassas en is 200 000 ligjare lank.[1]

Die stroom sterre is in 2002 die eerste waargeneem deur sterrekundiges wat besig was met die Sloan Digitale Lugopname. Dit was terwyl hulle die ring en verwante bolvormige sterreswerms bestudeer het dat hulle die Canis Major-dwerg ontdek het.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Ibata, Rodrigo; Gibson, Brad (April 2007). “The Ghosts of Galaxies Past”. Scientific American 296 (4): 40–45. doi:10.1038/scientificamerican0407-40.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]