Hmong-Mien-tale

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Hmong-Mien-tale
Miao-Yao-tale
Geografiese
verspreiding:
Suidelike Volksrepubliek China, Laos, Thailand en Viëtnam
Genetiese
klassifikasie
:
Hmong-Mien
 Hmong-Mien-tale
Onderafdelings:
Hmong (Miao)
Mien (Yao)
Hmong-Mien-en.svg

Verspreiding van Hmong-Mien-tale

Die Hmong-Mien-tale of Miao-Yao-tale is 'n taalfamilie wat uit sowat 38 tale bestaan en deur 14–15 miljoen mense gepraat word.[1] Hulle is oorwegend oor die suidelike Volksrepubliek China, Laos, Thailand en Viëtnam versprei.

Hmong-Mien-migrasie volgens tradisies

Die Hmong-Mien-tale is na die twee hooftakke, naamlik die Hmong-tale (of Miao-tale) en die Mien-tale (of Yao-tale), genoem.[2] Die taal She of Ho Nte sal moontlik 'n derde sytak kan vorm. Die Mandarynse name van die twee hooftakke is Miáo en Yáo, terwyl die Viëtnamese benaming H'Mông en Dao is. Die endoniem van albei volke en tale is egter Hmong en Mien.

As gevolg van die toontaal-eienskappe van die Hmong-Mien-tale en die groot aantal van Chinese leenwoorde is hulle vroeër as deel van die Sino-Tibettaanse tale beskou, hierdie siening is intussen verouderd. Volgens ander taalkundiges vorm die Hmong-Mien-tale egter deel van 'n Oos-Asiatiese of "Austriese" taalfamilie, saam met die Austro-Asiatiese, Austronesiese, Sino-Tibettaanse, Japannese en Tai-Kadai-tale.

Die grootste tale (volgens moedertaalsprekers) is: Hmong (3,7 miljoen) en Yao (1,3 miljoen).

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) Lemoine, Jacques (2005). "What is the actual number of (H)mong in the world?" (PDF). Hmong Studies Journal. 6.
  2. (en) Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin (2017). “Hmong-Mien”. Glottolog 3.0. Max Planck Institute for the Science of Human History. URL besoek op 16 November 2018.

Verdere leesstof[wysig | wysig bron]

  • (zh) Chen Qiguang [陈其光] (2013). Miao and Yao language [苗瑶语文]. Beijing: Ethnic Publishing House [民族出版社]. ISBN 9787566003263
  • (en) Ratliff, Martha (2010). Hmong–Mien-language history. Canberra, Australia: Pacific Linguistics. ISBN 0-85883-615-7.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Taalfamilies
 Afro-Asiatiese tale Austronesiese tale Kartweliese tale Niger-Kongo-tale Sino-Tibettaanse tale
 Altaïese tale Drawidiese tale Khoisan-tale Nilo-Sahariese tale Tai-Kadai-tale
 Amerindiese tale Eskimo-Aleoetiese tale Majatale Oeraalse tale Turkse tale
 Austro-Asiatiese tale Indo-Europese tale Na-Dené-tale Papoea-tale Uto-Asteekse tale
 Gebaretale Geïsoleerde tale Kreools Kunsmatige tale Pidgin