Julian Rachlin

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Julian Rachlin
Julian rachlin ta 2011.jpg
Julian Rachlin, konsert in Tel Aviv, Desember 2011
Geboorte8 Desember 1974 (1974-12-08) (44 jaar oud)
Vilnius, Litoue
Beroep(e)Violis, uitvoerder
Genre(s)Klassiek
Instrument(e)Viool
Aktiewe jare1988-huidig
Webwerfhttp://www.julianrachlin.com/
Portal.svg Musiekportaal

Julian Rachlin (gebore 8 Desember 1974) is 'n Litausgebore Oostenrykse violis, altviool speler en dirigent.

Agtergrond en vroeë jare[wysig | wysig bron]

Rachlin is in Vilnius gebore, maar het in 1978 saam met sy musikant ouers na Oostenryk geëmigreer. In 1983 het hy by die Weense Konservatoria ingeskryf en viool (in die Sowjet-tradisie) saam met Boris Kuschnir studeer. Hy het terselfdertyd ook private lesse van Pinchas Zukerman ontvang. Sy loopbaan het as wonderkind begin, met sy eerste openbare konsert in 1984.

In 1988 het hy Eurovision se titel vir Jong Musikant van die Jaar gewen, welke aanleiding gegee het tot sy verskyning by die Berlynse fees met die dirigent Lorin Maazel. Hy was ook in opvolging hiervan die jongste solis om ooit saam met die Weense Filharmoniese Orkes onder leiding van Riccardo Muti te speel.

Loopbaan[wysig | wysig bron]

Rachlin het soos wat sy loopbaan ontwikkel het met sommige van die mees luisterryke maestros in Europa en die Verenigde State saamgewerk, insluitende Jakub Hrůša, Lahav Shani, Vladimir Ashkenazy, Zubin Mehta, Christoph Eschenbach, Mariss Jansons, Juanjo Mena, Manfred Honeck, Myung-whun Chung,[1] Bernard Haitink, James Levine, en André Previn.

In 2000 het hy aangesluit by o.a. Rostropovich en Yuri Bashmet in die eerste uitvoering van Krzysztof Penderecki se Sekstet. In dieselfde jaar het Rachlin ook sy eie musiekfees in Dubrovnik gestig genaamd "Julian Rachlin and Friends". Hy speel ook sedert die jaar 2000 concerto - en kamermusiek repertoire vir die altviool.

Rachlin het in 2005 sy Carnegie Hall buiging gemaak toe hy saam met die New York Filharmoniese Orkes onder Maazel gespeel het.[2]

In 2014 was Rachlin as Prinsipale Gas-dirigent van die Royal Northern Sinfonia aangestel.[3]In 2015 het Rachlin opgetree tydens die sluitingseremonie van die 10de Internasionale Yuri Bashmet-fees in Minsk, Wit-Rusland.[4]Rachlin bespeel die "ex Liebig" Stradivarius viool (tans in bruikleen vanaf die eienaar daarvan, die Dkfm. Angelika Prokopp Privatstiftung).[1]

Ander opvoerings[wysig | wysig bron]

Behalwe vir sy opvoerings van viool concertos, speel Rachlin ook kamermusiek saam met kunstenaars soos Martha Argerich, Itamar Golan, Natalia Gutman, Gidon Kremer en Mischa Maisky. Hy het ook voor Mstislav Rostropovich se afsterwe saam met hom gespeel. Rachlin se opnames van die vioolconcertos van Brahms, Sibelius, en Tsjaikofski, sowel as van Sjostakowitsj se Sonate for Altviool en Klavier, op. 147, het wye lof van musiekkritici ontvang.

Rachlin se voormalige nooi is die gerekende Nederlandse violis Janine Jansen.[5]In April 2009 het hy saam met die Maleisiese Filharmoniese Orkes (MFO) gespeel.[6]In 2009 het hy tydens die Eilat-fees in Israel opgetree waar hy die verhoog saam met Aleksey Igudesman, Pavel Vernikov, Aisha Syed, Boris Kuschnir, en Maxim Vengerov gedeel het.[7]In 2011 het sy saam met die Israel Filharmoniese Orkes gespeel ten tyde van die orkes die 75-jarige herdenking. In dieselfde jaar het hy egter geweier om in die Miyazaki Prefektuur te speel as gevolg van besorgdheid oor bestraling in Japan van die Fukushima I kernkrag ongelukke, alhoewel Miyazaki Prefektuur sowel as groot gedeeltes van Wes-Japan onaangeraak was deur die onlangse rampe of bestraling. Opbrengste van die konsert het aan slagoffers van die 2011 Tōhoku aardbewing en tsunami gegaan.[8]In 2013 het Rachlin by die Mughal-era Shalimar Bagh, Srinagar Tuine in Srinagar, Kashmir gespeel, tydens 'n konsert wat deur Zubin Mehta gedirigeer was. (genoem Ehsaas-e-Kashmir) Hy het die derde beweging van Tsjkaikofksi se vioolconcerto gespeel.[9]Hy het van 2018 tot 2019 gedien as 'n gas-violis met die Sloweense en Turku Filharmoniese Orkes sowel as die Chicago Simfonieorkes en Royal Northern Sinfonia orkeste.[10]

Hy was gedurende die jare ook 'n gas-dirigent by die Engelse Kamerorkes, Koninklike Filharmoniese Orkes en die Koninklike Liverpool Filharmoniese Orkes in Engeland, sowel as saam met die Moscow Virtuosi, Moskou Filharmoniese Orkes en die Staats-akademiese Simfonieorkes van die Russiese Federasie. Hy is ook bekend om sy orkes-uitvoerings in Sentraal-Europa en Suid-Europa, welke liggings insluit soos die Hongaarse Nasionale Filharmoniese Orkes, die Konzerthausorchester Berlin, Orchestre philharmonique de Strasbourg, Orchestra della Svizzera Italiana, die Praagse Filharmonies Orkes, Saalbau Essen, die Weense Simfonieorkes en die Musikverein.[10][1]

Toekennings[wysig | wysig bron]

In 2000 was die luisterryke Internasionale Prys van die Accademia Musicale Chigiana van Siena aan Rachlin toegeken.[11]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 "Julian Rachlin" (PDF). Besoek op 12 Julie 2019.
  2. IMG Artists Opgespoor op 12 Julie 2019.
  3. "Royal Northern Sinfonia appoint Julian Rachlin as Principal Guest Conductor". Gramophone. 13 November 2014.
  4. "Julian Rachlin to perform at Yuri Bashmet Festival in Minsk". 16 Julie 2015. Besoek op 12 Julie 2019.
  5. "Music's golden couple". The Daily Telegraph. 2 November 2004. Besoek op 12 Julie 2019.
  6. Dennis Chua (24 April 2009). "CATCH: Kees Bakels to conduct MPO concert". New Straits Times. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 April 2009. Besoek op 4 Mei 2009.
  7. Listin Diario News in Spanish[dooie skakel]
  8. "バイオリニストらが音楽祭辞退 原発事故に不安 宮崎" [Violinists refuse to participate at the music festival following the Miyazaki nuclear accident] (in Japannees). Asahi News. 22 April 2011. Besoek op 12 Julie 2019.
  9. Indrajit Hazra (8 September 2013). "Beethoven among the birds". Hindustan Times. Besoek op 12 Julie 2019.
  10. 10,0 10,1 "Julian Rachlin". Chicago Symphony Orchestra. Besoek op 12 Julie 2019.
  11. "Accademia Musicale Chigiana International Prize". Accademia Musicale Chigiana. Besoek op 12 July 2019.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

  • Amptelike webwerf
  • (23 April 2009), Let's Dance The Star Online.
  • Allan Kozinn (17 Maart 2009). "After a Delicate Britten, a Blast of Grieg". The New York Times. p. C6.