Virgin Australia

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Virgin Australia
Virgin Blue Boeing 737-800 PER Monty-3.jpg
IATA ICAO Roepsein
VA[1] VOZ VELOCITY
Gestig29 Augustus 2000; 22 jaar gelede (2000-08-29)
(as Virgin Blue)
Eerste vlug4 Mei 2011; 11 jaar gelede (2011-05-04)
(as Virgin Australia)
Hoofspille
FokusstedeAdelaide
Alice Springs
Goudkus
Perth
LojaliteitsprogramVelocity
SubsidiêreVirgin Australia Regional Airlines
Vlootgrootte77
Bestemmings32
HouermaatskappyVirgin Australia Holdings
HoofkantoorSouth Bank, Brisbane, Queensland, Australië
Sleutelpersone
OmsetGreen Arrow Up Darker.svg A$5,4 miljard (2018) [2]
BedryfsinkomsteGreen Arrow Up Darker.svg A$109,6 miljoen (2018) [2]
Totale batesRed Arrow Down.svg A$6,2 miljard (2018) [2]
Totale ekwiteitRed Arrow Down.svg A$1,1 miljard (2018) [2]
Webwerfvirginaustralia.com
Die eerste Virgin Australia Boeing 737 wat die lugredery se nuwe kleur dra, arriveer by Sydney-lughawe vir die bekendstelling van die nuwe handelsmerk

Virgin Australia (IATA: VA, ICAO: VOZ), die handelsnaam van "Virgin Australia Airlines Pty Ltd", is 'n Australiese lugredery. Dit is die grootste lugredery volgens vlootgrootte wat die Virgin-handelsmerk gebruik. Dit het op 31 Augustus 2000 as Virgin Blue met diens begin, met twee vliegtuie op 'n enkele roete.[3] Dit het hom skielik as 'n groot lugredery in Australië se binnelandse mark bevind ná die sluiting van Ansett Australia in September 2001. Die lugredery het sedertdien gegroei om 32 stede direk in Australië te bedien, vanaf spilpunte in Brisbane, Melbourne en Sydney.[4]

Die lugredery se hoofkwartier is gebaseer in South Bank, Queensland. Dit is medegestig deur die Britse sakeman Richard Branson (die stigter van die Virgin Groep), wat in die Britse Maagde-eilande op sy eie Necker-eiland woon, en die voormalige uitvoerende hoof Brett Godfrey.

In 2011 het die lugdiens 'n massiewe transformasie ondergegaan – met die verandering van sy handelsmerk na Virgin Australia.[5] Dit het die bekendstelling van 'n nuwe vliegtuigkleurskema, nuwe uniforms en nuwe spyskaartopsies aan boord sowel as 'n besigheidsklasproduk ingesluit, wat Virgin Blue nie gehad het nie. Nuwe wyerompvliegtuie is aangeskaf om met Qantas mee te ding, en die uitrol van besigheidsklas oor die hele Virgin Australia-netwerk.[3] In 2019 is dit geoormerk as een van Australië se top 10 belastingontduikers, wat $18 miljard verdien terwyl hulle geen belasting betaal het nie.

Op 21 April 2020 het Virgin Australia Holdings in vrywillige administrasie gegaan as gevolg van die impak van die Covid-19-pandemie en finansiële probleme in die jare wat tot die pandemie gelei het.[6] Op 26 Junie 2020 is aangekondig dat Bain Capital 'n verkoop- en implementeringsakte met administrateur Deloitte aangegaan het om Virgin Australia te verkry.[7] Krediteure het op 4 September 2020 tot hierdie voorstel ingestem, met die herorganisasie en verandering van eienaarskap wat op 17 November 2020 afgehandel is.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Vroeë jare as Virgin Blue (2000–2006)[wysig | wysig bron]

Virgin Australia is in Augustus 2000 as Virgin Blue as 'n laekostelugredery bekendgestel met twee Boeing 737-400 vliegtuie, waarvan een van die destydse susterlugredery Virgin Express gehuur is.[8][9] Dit het aanvanklik sewe retoervlugte per dag tussen Brisbane en Sydney aangebied, maar dit is sedertdien uitgebrei om alle groot Australiese stede en baie vakansiebestemmings te dek. Die Virgin Blue-naam was die resultaat van 'n ope kompetisie; dit was 'n speling op die oorwegend rooi kleur en die Australiese taaltradisie om 'n rooikopman 'Blue' of 'Bluey' te noem.[9]

Virgin Blue se 50ste Boeing 737 Virgin-ia Blue was die enigste vliegtuig in die vloot wat waarlik blou geverf is. Hierdie vliegtuig is nou in die Virgin Australia-kleur.

Die tydsberekening van Virgin Blue se toetrede tot die Australiese mark was 'n geluk, want dit kon die vakuum vul wat geskep is deur die mislukking van Ansett Australia in September 2001. Ansett se mislukking het Virgin in staat gestel om vinnig te groei om Australië se tweede binnelandse vervoerder te word, eerder as om net 'n laeprys-alternatief vir die gevestigde rolspelers te bly. Dit het ook vir Virgin toegang tot terminaalruimte gegee waarsonder groei aansienlik beperk sou gewees het. Vertragings in die onderhandeling oor toegang tot die voormalige Ansett-terminaal by die Sydney-lughawe het Virgin egter gedwing om sy oorspronklike terminaal daar te gebruik – 'n versameling voorafvervaardigde geboue sonder lugbrûe – vir langer as wat nodig was. Namate die lugdiens gegroei het, het dit nuwe toerusting bekom, wat hom in staat gestel het om sy ouer 737-400's uit te faseer ten gunste van 737-700- en -800-reeksvliegtuie met moderne glaskajuite, vlerktippe en groter brandstofdoeltreffendheid.

Virgin Group se belang in Virgin Australia is sedertdien verminder, aanvanklik deur 'n verkoop van 'n halwe belang aan die Australiese logistieke konglomeraat Patrick Corporation, en later deur 'n openbare dryfkrag. Vroeg in 2005 het Patrick 'n vyandige oorname vir Virgin Blue geloods. Patrick was al 'n geruime tyd ongelukkig met die maatskappy se rigting. Met die sluiting van die aanbod het Patrick 62% van die maatskappy gehou, wat dit beheer gegee het. Virgin Group behou 'n aandeel van 25%.

In Mei 2006 het Toll Holdings Patrick verkry en die meerderheidseienaar van Virgin Blue geword. In Julie 2008 het Toll sy meerderheidsbelang deur 'n spesiale dividend verkoop om 1,7% van die maatskappy te hou. In Junie 2013 het Air New Zealand 23% van die maatskappy besit.[10]

Boeing 737-800 in die ou Virgin Blue rooi kleur op die Perth-lughawe in 2004

Virgin Blue het voorheen 'n bekende formule gebruik wat deur lugrederye soos Southwest Airlines en Ryanair ontgin is om koste uit te skakel, soos om ingeslote maaltye en gedrukte kaartjies te staak ten gunste van die verkoop van kos aan boord en die gebruik van telefoon- en internetbesprekingstelsels. Dit het ook in die verlede koste besnoei deur die aantal lughawens wat gediens word te beperk en deur net een soort vliegtuig, die Boeing 737, te bedryf. Hierdie strategie het verander met die bekendstelling van 'n tweede tipe in die vloot. Die lugredery het 20 Embraer E-stralers bestel, in 'n mengsel van ses E170's en 14 E190's.[11] Dit is spesifiek bestel sodat die lugredery weer die Sydney-Canberra-mark kon betree wat hy in 2004 laat vaar het, en om na minder bevolkte gebiede te vlieg.[11][12] Die eerste E-170 het in September 2007 in Australië aangekom en teen die einde van die jaar is die drie tuie op aanvanklike bestelling afgelewer. Dit is op beperkte frekwensiedienste geplaas voordat volskaalse bedrywighede op 4 Februarie 2008 van stapel gestuur is met dienste vanaf Sydney na Canberra (gebrandmerk as 'Capital Jet'-dienste),[11] Mackay in Queensland, en die Nieu-Suid-Wallis streeksentrums van Port Macquarie en Albury, wat bevorder is met 'n eensent-tarief.[13][14] Die vlugte na Canberra en die streeksentrums was 'n poging om meer direk mee te ding met operasies van Qantas en sy filiaal QantasLink, wat na al drie stede vlieg, en met die onafhanklike Regional Express Airlines.[11]

Kodedeling en netwerkkonsolidasie (2006–2010)[wysig | wysig bron]

Die eerste Virgin Australia Boeing 737 wat die lugredery se nuwe kleur dra, arriveer by die Sydney-lughawe op 4 Mei 2011 vir die bekendstelling van die nuwe handelsmerk

Virgin Blue het by sy ontstaan in 2000 nie interlyn- of bemarkingsalliansies met ander lugrederye gehad nie. Na die ineenstorting van sy binnelandse mededinger Ansett Australia, het hy egter 'n kodedeelooreenkoms met United Airlines begin. Dit het United-kliënte toegelaat om van die Verenigde State na enige van Virgin Blue se Australiese bestemmings te vlieg wat United nie reeds bedien het nie. In 2006, in 'n poging om met Qantas mee te ding, het Virgin Blue hierdie verhoudings begin ondersoek en gereelde vliegooreenkomste met Emirates, Hawaiian Airlines en Malaysia Airlines gevorm. Virgin Blue het ook 'n interlyn-ooreenkoms met Regional Express Airlines vir reisigers na en van kleiner streeksentrums in die oostelike state van Australië, en bedryf sy eie twee roetes met Virgin Australia Regional Airlines in Wes-Australië. In November 2007 het die lugredery 'n ooreenkoms met Garuda Indonesia aangekondig, wat maklike oorstaap van 'n binnelandse Virgin Blue-vlug na 'n internasionale Garuda Indonesia-diens bied wat vanaf Perth, Melbourne, Sydney of Darwin vertrek. Sedertdien het Virgin Blue ook 'n ooreenkoms met Vietnam Airlines aangekondig wat passasiers in staat stel om vanaf Melbourne en Sydney te vlieg en met Vietnam Airlines se bestemmings deur sy vlugnetwerk te verbind.[15]

Die nuwe Virgin Australia-titels op Boeing 737 Bondi Beach, by Sydney-lughawe vir die bekendstelling van die nuwe handelsmerk

In 2008 is die premium- ekonomiese klas deur sy hele vloot bekendgestel. Nuwe sitplekke is in die eerste drie rye van die kajuit geïnstalleer. Dit kan omgeskakel word van drie sitplekke in ekonomiese opset na twee sitplekke vir premium ekonomie. Die premiumproduk het prioriteit-inboek, groter bagasietoelae, sitkamertoegang, prioriteit-instapplek, groter beenruimte en allesingeslote vlugvermaak, etes en drankies aan boord gebied. Die produk was gemik op sake- en korporatiewe kliënte. Die lugredery het in September 2008 begin om ekonomiese- klaspassasiers vir ingeboekte bagasie te laat betaal. Die lugredery het verder sy voorneme aangekondig om vanaf Mei 2011 Airbus A330-vliegtuie tussen Perth en die Ooskus te bedryf.[16]

Virgin Blue het in Desember 2010 alliansies aangegaan met Etihad Airways[17] en Air New Zealand[18] vir kodedeling, wederkerige sitkamer en gereelde vliërtoegang en ander samewerkingsprojekte.[19] Virgin Blue het ook met Delta Air Lines gesprekke gevoer oor die moontlikheid om by SkyTeam, een van die top drie alliansies in die wêreld aan te sluit, aangesien V Australia en Delta goedkeuring in Amerika benodig het vir 'n ooreenkoms tussen die twee lugrederye om saam te werk op Stille Oseaan-roetes.[20]

Op 20 Januarie 2011 het Air New Zealand aangekondig dat hy 'n aandeelhouding van tussen 10% en 14,99% in Virgin Blue verkry het. Rob Fyfe, uitvoerende hoof van Air New Zealand, beskryf die belegging as “deel van Air New Zealand se strategie om skaal en omvang in hierdie streek te ontwikkel”, maar het gesê die lugredery was nie van plan om 'n volle oorname te maak nie.[21]

Bekendstelling van V Australia (2008–2011)[wysig | wysig bron]

Vroeg in 2006 het Virgin Blue sy voorneme aangekondig om tot sewe vlugte per week na die VSA deur Los Angeles of San Francisco te bedryf. Destyds het net Qantas en United Airlines meegeding in die Australië-VSA transpasifiese mark. Toestemming is op 24 Julie 2007 deur Australiese reguleerders aan die lugredery gegee vir tien vlugte per week na die VSA. Die planne is op 15 Februarie 2008 deur Amerikaanse reguleerders goedgekeur, as gevolg van die ondertekening van 'n opelug-ooreenkoms tussen Australië en die VSA.[22] In plaas daarvan om sy bestaande handelsmerk te gebruik, het Virgin Blue 'n filiaal in volle besit met 'n aparte "Lugoperateursertifikaat" bekendgestel, genaamd V Australia, met 'n vloot van vyf spesifiek gemerkte 777-300ER's.

Die lugredery het in 2009 vlugte tussen Sydney en Los Angeles begin, gevolg deur vlugte vanaf Melbourne en Brisbane sedert die toestemming van die Australiese Internasionale Lugdienskommissie verkry is om 'n onbeperkte aantal vlugte tussen Australië en die VSA te bedryf.[23] V Australië het ook by die Verenigde State se departement van vervoer aansoek gedoen om dienste na San Francisco, Seattle, Las Vegas en New York te bedryf, maar hierdie planne het nooit gerealiseer nie. V Australië het later vlugte na Nadi Internasionale Lughawe, Phuket en Johannesburg van stapel gestuur en na Aboe Dhabi Virgin Blue se kodedeelooreenkoms met Etihad Airways gekonsolideer.

Herorganisasie (2011–2019)[wysig | wysig bron]

Airbus A330 Cable Beach arriveer op 4 Mei 2011 in die nuwe Virgin Australia-kleure by die Sydney-lughawe. ’n Boeing 777-300ER van die susterlugredery V Australia is op die agtergrond.

Op 7 Mei 2010 het Brett Godfrey amptelik uitgetree as Virgin Blue se HUB nadat hy die maatskappy deur sy eerste 10 jaar bestuur het.[24] John Borghetti, voormalige uitvoerende hoofbestuurder van Qantas, het as die nuwe uitvoerende hoof oorgeneem.[25] Na Borghetti se aankoms as uitvoerende hoof, het 'n aantal sleutelpersoneellede van Qantas na Virgin Blue verskuif terwyl sleutelpersoneel van Virgin Blue die lugdiens verlaat het,[26] wat baie spekulasie veroorsaak oor 'n komende herhandelsmerk of herorganisasie van die lugredery.[27] In Februarie 2011 is die herhandelsmerk bevestig toe die lugredery aangekondig het dat die woord 'Blue' van sy naam weggelaat sal word as deel van 'n veldtog om meer sakereisigers te lok van sy mededinger Qantas. Dit het gekom kort ná die onthulling van nuwe kajuituniforms en besigheidsklassitplekke.

Op 4 Mei 2011 is die nuwe naam, Virgin Australia, asook sy nuwe kleurskema bekend gemaak. Benewens die nuwe naam, handelsmerk en kleur, het die lugredery ook sy nuwe vlagskip die Airbus A330 met 'n nuwe binnelandse sakeklas ingewy. Boeing 737 besigheidsklas-sitplekke is ook teen die einde van 2011 op al Virgin se straalvliegtuie bekendgestel.[28] Pacific Blue en V Australia is albei in die nuwe Virgin Australia-handelsmerk ingevou, na 'n ooreenkoms bereik is met die voormalige Virgin Atlantic-aandeelhouer Singapore Airlines, wat sedert die stigting van Virgin Blue in 2000 die gebruik van die Virgin-handelsmerk buite Australië verbied het.[28][29]

Vroeg in 2011 is aangekondig dat Virgin Blue 'n ooreenkoms van tien jaar met die Perth-gebaseerde streeklugredery Skywest Airlines gesluit het, vir Skywest om tot 18 ATR-72 turboskroefvliegtuie wat deur Virgin gehuur word, te bedryf om beter in die ooskusstreek mee te ding, markte wat deur QantasLink en Regional Express Airlines bedien word. Die turboskroeftuie sou die bestaande Embraer E-190's aanvul en die E-170's vervang, wat uitgefaseer sou word omdat hulle onekonomies is op die roetes wat deur Virgin bedryf word.[30]

Op 31 Mei 2016 het die Chinese lugvaarthouermaatskappy HNA Group ingestem om 13% van Virgin Australia Holdings vir A$159 miljoen te koop, onderhewig aan magtiging van die ACCC, 'n belang wat HNA Group uiteindelik tot 19,99% wou verhoog.[31] Die transaksie het ook 'n kodedeel-vennootskap tussen Virgin Australia en Chinese lugrederye geskep waarin HNA Group aandele gehou het, op roetes tussen Australië en China. Virgin was van plan om teen 2017 vlugte tussen Australiese bestemmings en Beijing en Hongkong te begin om die ooreenkoms te konsolideer.[32]

Teen Oktober 2016 was Air New Zealand nie meer 'n Virgin Australia-aandeelhouer nie, nadat hy sy oorblywende 2,5 persent-belang vir A$65,7 miljoen aan beleggers, onder andere die Nanshan-groep, verkoop het.[33] Op 4 April 2018 het Air New Zealand die einde van die kode- en inkomstedelingsvennootskap met Virgin Australia aangekondig, effektief 28 Oktober 2018.[34]

Op 12 Junie 2018 het John Borghetti, uitvoerende hoof van Virgin Australia, bevestig dat hy die lugredery sal verlaat voor die einde van sy kontrak in Januarie 2020. Borghetti, wat in Mei 2010 uitvoerende hoof geword het, het genoem dat sy aanvanklike plan was om vir drie tot vier jaar in die pos te bly, maar die maatskappy se groei en sukses het hom aangespoor om aan te bly.[35] In Februarie 2019 is Paul Scurrah as Borghetti se opvolger aangekondig, hy het op 25 Maart 2019 as HUB begin.[36]

COVID-19 impak en administrasie (2020 – hede)[wysig | wysig bron]

Virgin Australia-vliegtuie wat by Perth-lughawe geparkeer is. Nadat dit in 2020 vrywillige administrasie betree het, is tydelik op Virgin-vliegtuie beslag gelê deur die Perth-lughawe..[37]

Op 18 Maart 2020 het Paul Scurrah, uitvoerende hoof van Virgin Australia, die opskorting van 53 vliegtuie se vlugte aangekondig weens die voortslepende COVID-19-pandemie, effektief 30 Maart.[38] Dit het tot gevolg gehad dat Virgin Australia tydelik teruggekeer het na 'n slegs-binnelandse lugredery.

Op 31 Maart 2020 het Virgin Australia bevestig dat hy die federale regering vir 'n lening van A$1,4 miljard gevra het om hom deur die COVID-19-krisis te help. Die lugredery het gesê sy reddingsboeivoorstel is “onderhewig aan goedkeuring deur die Virgin Australia Holdings-direksie en die Australiese regering” en “mag (of mag nie) omskakeling na ekwiteit in sekere omstandighede insluit”. Qantas het gereageer deur daarop te let dat sy inkomste drie keer hoër was as Virgin s'n, wat beteken dat indien Virgin uitgehelp word, Qantas 'n lening van A$4,2 miljard gegee moet word om nie die mark te verwring nie.[39]

Op 4 April 2020 het die Australiese regering aangekondig dat hulle 'n kaalgestroopte internasionale netwerk wat deur Qantas en Virgin Australia vir vier weke in April bedryf word, sal subsidieer. Virgin s'n het later daardie maand twee keer per week na Hongkong en een keer per week na Los Angeles begin vlieg.[40] Op dieselfde dag het dit bekend geword dat Virgin Australia besluit het om sy Nieu-Seelandse bedrywighede permanent te staak, wat daartoe gelei het dat 600 werksgeleenthede in Nieu-Seeland verlore gegaan het.[41]

Op 9 April 2020 is aangekondig dat alle dienste, behalwe een Melbourne-Sydney retoervlug ses keer per week, vanaf 10 April opgeskort sal word.[42]

Op 16 April 2020 het die federale regering aangekondig dat hy A$160 miljoen sal bestee aan die subsidie van 'n minimum aantal dienste wat deur Virgin Australia en Qantas bedryf word.[43] Die binnelandse minimale netwerk wat aangekondig is, was van 17 April tot 8 Junie 2020 van krag en behels 64 vlugte weekliks. Dit het Brisbane, Sydney, Melbourne, Adelaide, Perth, streeks-WA en streeks-Queensland bedien.[44]

Op 21 April 2020 het Virgin Australia bevestig dat dit in vrywillige administrasie gegaan het, met verwysing na sy onvermoë om bedrywighede voort te sit sonder 'n reddingsboei van die Federale regering.[45] Daar was egter geen veranderinge aangebring aan watter vlugte onderneem sou word nie.[46]

Virgin Australia Holdings, Ltd. en 39 geaffilieerde debiteure het Hoofstuk 15-bankrotskap in die Verenigde State-distrikshof vir die Suidelike Distrik van New York ingedien. Die primêre saak is #20-11024.[47]

In Junie 2020 is dit ingesluit by die aankoop van Virgin Australia Holdings deur Bain Capital.[48]

In Augustus 2020 het Bain Capital die plan vir 'n nuwe 'Virgin Australia 2.0' aangekondig, wat daarop dui dat die skuif meer gefokus was op die vaartbelyning en herfokus van Virgin Australia, eerder as 'n volledige oormaak.[49] Die aankondiging het die onmiddellike aflegging van die oorblywende ATR-, Airbus A330- en 777-vloot ingesluit, benewens die sluiting van die Tigerair-handelsmerk.[50]

Op 15 Oktober 2020, as gevolg van talle herstruktureringsmaatreëls deur Bain Capital, het Paul Scurrah, uitvoerende hoof van Virgin Australia, aangekondig dat hy sal bedank. Jayne Hrdlicka is aangekondig as Scurrah se opvolger, met Hrdlicka wat op 18 November 2020 as uitvoerende hoof begin het.[51]

Korporatiewe sake[wysig | wysig bron]

Hoofkantoor[wysig | wysig bron]

Virgin Village, die vorige hoofkantoor van Virgin Australia in Bowen Hills, Brisbane

Tot sy verhuising na South Bank in September 2020, was Virgin Australia se hoofkantoor die Virgin Village in Bowen Hills, Brisbane.[52][53] Die gebou, met ongeveer 13 220 vk. meter A-graad kantoorruimte, is drievoudig aan Virgin Blue verhuur.[54]

Toe die lugredery begin opereer het, is daar besluit om sy hoofkantoor in die Brisbane-omgewing te vestig. Brett Godfrey, die lugredery-medestigter en uitvoerende hoof vir 10 jaar, het in 2006 gesê dat die besluit "'n lank oorweegde een was en goed gewerk het." [55] Die lugredery het oorspronklik sy hoofkantoor in Fortitude Valley, Brisbane, gehad. Die lugredery het 'n $61 miljoen perseel in Bowen Hills aangeskaf vir sy nuwe hoofkantoor. Die firma Sunland Group, wat die Bowen Hills-perseel vir $8 miljoen verkry het in 2005, was geskeduleer om die nuwe hoofkantoor in Maart te voltooi, en die lugredery sou gereed wees om in die nuwe hoofkantoor in te trek teen Augustus van die volgende jaar. The Virgin Village het formeel op 17 Oktober 2008 geopen.[56] Vanaf 2008 het daar 1 000 werknemers by Virgin Village gewerk.[57]

Susterlugrederye[wysig | wysig bron]

In September 2003 is Pacific Blue gestig om 'n laekostediens tussen Nieu-Seeland en Australië aan te bied. Pacific Blue het ten doel gehad om homself te posisioneer as 'n laekoste-mededinger vir Air New Zealand en Qantas op trans-Tasman-roetes. Pacific Blue het ook dienste bedryf namens die Polynesian Blue gesamentlike onderneming met die regering van Samoa. Pacific Blue is sedertdien herhandel onder die Virgin Australia-naam en -kleur.

Vroeg in 2006 het Virgin Blue se moedermaatskappy sy voorneme aangekondig om tot sewe vlugte per week na die Verenigde State te bedryf deur óf Los Angeles Internasionale Lughawe óf San Francisco Internasionale Lughawe te gebruik, en gesê dat die roete nodig is om die lugdiens so winsgewend moontlik te maak. Op 25 Julie 2007 is aangekondig dat "V Australia" die naam van die nuwe vervoerder sou wees.[58]

Op 30 Oktober 2012 het Virgin Australia Holdings aangekondig dat hy 'n 60%-belang in Tiger Airways Australia vir $ 35 miljoen gekoop het.[59] Tiger sal vir 20 jaar as 'n laekoste-filiaal bly funksioneer. Virgin het in Oktober 2014 volle beheer van Tigerair vir een dollar oorgeneem.[60]

Op 11 April 2013 het Virgin Australia Holdings sy verkryging van die streeklugredery Skywest Airlines voltooi. Skywest is toe herdoop na Virgin Australia Regional Airlines.[61]

Virgin Blue se "Rabbitohs" Boeing 737 'Bondi Babe' by die Sydney-lughawe
Virgin Blue Boeing 737 met spesiale skema om die Australiese DVD-vrystelling van die film Avatar te adverteer

Sportborgskappe[wysig | wysig bron]

Sedert sy ontstaan het Virgin Blue baie sportspanne geborg in 'n poging om sy handelsmerk te bevorder. In Februarie 2007 het Virgin Blue 'n tweejaar- borgskapooreenkoms met die Nasionale Rugbyleaguespan, die South Sydney Rabbitohs, onderteken. Die Rabbitohs was die eerste rugbyliga-span wat Virgin Australia geborg het.[62] Een van die lugredery se Boeing 737-800's het geringe veranderinge aan sy kleurskema gekry om hierdie borgskap te herdenk; die Australiese vlag wat deur die "Virgin Girl" gehou is, is deur die Rabbitohs se vlag vervang. Virgin Australia is ook die amptelike borg van die National Basketball League (NBL), en die titelborg van die NBL-span die Brisbane Bullets.

In November 2010 het die Australian Football League (AFL) besluit om nie sy bemarkingskontrak met Qantas te hernu nie, maar eerder Virgin Blue te kies vir 'n transaksie ter waarde van A$ 5–8 miljoen.[63][64]

Virgin Australia het 'n borg geword van die nuutste AFL-klubs, die Gold Coast Suns en Greater Western Sydney Giants, onderskeidelik in 2011 en 2014. Virgin Australia verskyn ook as 'n borg op die guernseys van die Carlton Football Club sedert Junie 2017, aanvanklik as gevolg van die verlies van 'n borg van die klub, maar Carlton het in Augustus 2017 aangekondig dat die vennootskap verleng sal word tot die einde van die 2022 AFL-seisoen.[65] In 2016 het die lugdiens ’n ooreenkoms met V8 Supercars bereik om die jaarlikse motorsportreeks te herdoop na die Virgin Australia Supercars Championship wat op 1 Julie begin het.[66]

Toekennings[wysig | wysig bron]

Die lugredery het sedert sy ontstaan verskeie toekennings gewen. Die redery en sekere van sy werknemers het in 2009 vyf toekennings vir diensuitnemendheid van die Customer Service Institute of Australia gewen.[67] Sedert hy aangewys is as die beste laekostelugredery in die Asië/Stille Oseaan-streek in die Skytrax 2002 Lugdiens van die Jaar-opname, is die lugredery aangewys as die beste lugredery in 'n aantal verskillende kategorieë en deur verskeie organisasies.[67]

As 'n werkgewer is Virgin Australia in 2015 by die jaarlikse Randstad-toekenning as die aantreklikste werkgewer in Australië erken. Dit het ook die vorige vyf jaar onder die top 3 geplaas, insluitend 'n eerste plek in 2011.[68]

Die lugredery se gereelde vliegprogram, Velocity Rewards (nou Velocity Frequent Flyer), het die 2009 Freddie-toekennings gewen vir beste gereelde vliegprogram, beste toekenning-aflossing, beste affiniteitskredietkaart, beste ledekommunikasie en beste webwerf. Dit was die vierde agtereenvolgende Freddie-toekennings wat Velocity gewen het.[69]

Bestemmings[wysig | wysig bron]

Kodedeelooreenkomste[wysig | wysig bron]

In Desember 2021 het Virgin Australia kodedeelooreenkomste met die volgende redery gehad:[70]

Vloot[wysig | wysig bron]

Huidige vloot[wysig | wysig bron]

Virgin Australia het aanvanklik sy vliegtuie gehuur, maar onlangse toevoegings tot die vloot is voluit aangekoop. Boeing 737's deur Virgin Australia besit word aangedui deur die Boeing-kliëntkode FE in die model-agtervoegsel. Vliegtuie wat voorheen deur V Australia besit is, word deur ZG in die modelagtervoegsel aangedui.

'n Voormalige Boeing 777-300ER by sy voormalige bestemming, Los Angeles Internasionale Lughawe

In November 2006 het Virgin Blue planne aangekondig om 11 Embraer 190- en 3 Embraer 170 -vliegtuie aan te koop met opsies vir nog ses E-stralers, wat later bestellings vir 'n bykomende drie E170's en drie E190's geword het.[74] Virgin Blue het sy eerste Embraer 170 vroeg in September 2007 by 'n spesiale seremonie by die Embraer-aanleg in Sao Jose dos Campos ontvang.[75] 'n Hersiene logo is op die stert bekendgestel, wat die Virgin Blue-handelsmerk in lyn bring met die logo's van ander Virgin-handelsmerkmaatskappye.[11]

Virgin Australia het langafstand internasionale bedrywighede as V Australia begin, en het sy eerste passasiersvlugbedrywighede op 27 Februarie 2009 begin. V Australië is op 7 Desember 2011 weer as Virgin Australia se Long Haul International Operations gebrandmerk.[76]

'n Vorige Virgin Australia ATR 72, Mission Beach
Huidige vloot van Virgin Australia
Vliegtuig In
diens
Bestel Passasiers Notas
B E Total
Boeing 737-700 2 8 120 128 Word oorgedra na VARA.
Boeing 737-800 75 8 162 170
168 176 Voormalige SilkAir vliegtuie.[77][78]
Boeing 737 MAX 8 4 TBA Aflewerings vanaf Februarie 2023.[79]
Boeing 737 MAX 10 25 TBA Aflewerings vanaf mid-2023[80]
Totaal 77 29

Vrag[wysig | wysig bron]

Een van twee Pionair British Aerospace 146-vragtuie wat vir Virgin Australia bedryf word

Virgin Australia Cargo is in Julie 2015 van stapel gestuur nadat die lugdiens se kontrak om vrag namens Toll te vervoer verstryk het en nie hernu is nie. Die lugredery het in 2016 ’n vervoerkontrak van vyf jaar met TNT onderteken en bedrywighede van toegewyde vragvliegtuie het op 4 Julie dieselfde jaar begin.[81][82][83]

Kajuituitleg[wysig | wysig bron]

Binnelands en kortafstand-internasionaal[wysig | wysig bron]

Besigheidsklas[wysig | wysig bron]

Virgin Australia bied 'n besigheidsklasdiens op die meeste van sy straalvliegtuie. Die sitplekspasie op die Airbus A330-vliegtuig was 150 cm; en is 95 cm op sy Boeing 737-800-vloot. Dit het ook 'n internasionale suite-styl-ervaring op die Airbus A330 gebied met 20 suites in 'n 1-2-1-uitleg wat elektronies omgeskakel het na 'n platlêbed. Hierdie diens was op kus-tot-kus-dienste tussen Perth en Brisbane, Melbourne of Sydney aangebied.

Premium ekonomie[wysig | wysig bron]

Premium-ekonomie-sitplekke is aan 'n klein aantal van die lugredery se Boeing 737-800-vliegtuie wat Trans Tasman-roetes vlieg, toegerus met 'n 85 cm sitplekspasie. Dit is sedert April 2015 ten gunste van besigheidsklas uitgefaseer.

Ekonomie[wysig | wysig bron]

Ekonomiese sitplekke bied 80 cm sitplekspasie.

Internasionale langafstandbedrywighede[wysig | wysig bron]

Virgin Australia het 'n drieklasdiens op sy Boeing 777-300ER-vliegtuie aangebied. Al drie klasse het omgewingsbeligting (Mood Lighting) in verhouding tot die tyd van die dag of nag vertoon, soortgelyk aan dié van sy susterlugredery Virgin America.

Internasionale besigheidsklas[wysig | wysig bron]

Internasionale besigheidsklas[84] het 'n 1–2–1-konfigurasie gehad met volledig horisontale plat beddens wat 188 cm was lank met 'n sitplekhoogte van 196 cm. Daar was 'n persoonlike werkstasie met skootrekenaarkrag, USB-gleuf en leeslig. Besigheidsklas in-vlugvermaak het 'n 30,7 cm raakskerm PTV met AVOD op elke sitplek. Dit is in 2016 uitgefaseer en vervang deur "The Business" Suite wat op sy A330-vloot aangebied word. "The Business"-diens is op internasionale dienste tussen Sydney, Melbourne of Brisbane en Los Angeles aangebied, sowel as seisoenale dienste na Fidji.

Internasionale Ekonomie-kajuit op Virgin Australia 777-300ER

Internasionale ekonomiese klas[wysig | wysig bron]

Internasionale ekonomiese klas [85] het 'n 3–3–3-konfigurasie op die Boeing 777-300ER-vliegtuig gehad, terwyl 'n 2-4-2-konfigurasie op die kleiner Airbus A330-200 gebruik is. Ekonomiese sitplekke het 'n 81,3 cm sitplekspasie gehad, 47,8 cm sitplekwydte en sitplekleun tot 15 cm. USB-gleuwe was beskikbaar om slimfone en ander persoonlike toestelle (MP3-spelers ens.) te laai. Ekonomieklas-in-vlug-vermaak het 'n 23 cm raakskerm PTV met AVOD by elke sitplek.

In-vlug geriewe[wysig | wysig bron]

Voedsel en drinkgoed[wysig | wysig bron]

Virgin Australia het sakeklaspassasiers 'n "gesofistikeerde" fynproewerspyskaart aangebied wat deur die Australiese sjef Luke Mangan geskep is. Vir middagete en aandete het dit 'n volledige driegangmaaltyd ingesluit wat deur die kajuitbemanning aan boord voorberei is.[86]

Die spyskaart word vergesel deur 'n premium reeks Australiese wyne, biere en spiritualieë en nie-alkoholiese drankies, insluitend barista-styl koffie.[86]

In ekonomiese klas bied die lugredery 'n aanboordkoopdiens en bedien nie-alkoholiese drankies aan alle passasiers op alle binnelandse Virgin Australia-vlugte. Komplimentêre bier en wyn is vroeër aangebied op alle dienste tussen hoofstede wat tussen 17:00 en 19:00 vertrek.[86][87] Op alle internasionale vlugte is komplimentêre warm maaltye en drankies aan alle ekonomie-passasiers gebied.[88]

Lughawesitkamers[wysig | wysig bron]

Virgin Australia se sitkamer by Melbourne-lughawe in 2014

Om 'n groter aandeel van die sakereisigermark te verower, het Virgin besluit om 'n ledesitkamerfasiliteit vir reisigers te voorsien. Dit is oorspronklik The Blue Room genoem en het geriewe aan lede en gaste verskaf op 'n betaal-soos-jy-gebruik-basis. Baie van hierdie fasiliteite het beskikbaar geword toe Virgin na die voormalige Ansett-terminale regoor die land verhuis het, met die ontbinde Golden Wing-klubsitkamers wat as Blue Room-sitkamers gelaat is, volledig met meubels.

In 2006 het Virgin die sitkamerfasiliteite opgeknap en die produk weer bekendgestel as The Lounge, wat alles-insluitende fasiliteite op 'n lidmaatskapfooi- of toevallige fooi-basis aangebied het. Opgradeerde fasiliteite wat voorsien is, sluit buffetkos en verversings, koerante, storte, rekenaars en Wi-Fi-internettoegang vir reisigers in.

Toegang[wysig | wysig bron]

Komplimentêre sitkamertoegang is beskikbaar vir Velocity Frequent Flyer Gold- en Platinum-lede wanneer hulle met Virgin Australia vlieg, of wanneer hulle in Besigheidsklas reis.

Lidmaatskap is ook beskikbaar en kan aanlyn gekoop word deur by 'n passasier se Velocity Frequent Flyer-rekening aan te meld. Vanaf Julie 2021 kos lidmaatskap A$399 per jaar en daar is geen aansluitingsfooi nie.[89]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "System Changes". Virgin Australia. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 September 2015. Besoek op 4 Januarie 2013.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 "FY18 Results Presentation" (PDF). Virgin Australia Airlines. Besoek op 11 Maart 2019.
  3. 3,0 3,1 "Virgin Australia History". Virgin Australia Airlines. Besoek op 9 April 2019.
  4. "Virgin Australia Domestic Route Map". Virgin Australia Airlines. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2019. Besoek op 10 Maart 2019.
  5. "Virgin Blue to relaunch today as Virgin Australia". Australian Business Traveller. 4 Mei 2011.
  6. "Virgin Australia enters voluntary administration". Virgin Australia Newsroom. 2020-04-21. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2020-04-20. Besoek op 2020-04-21.
  7. "Bain wins Virgin bid, Cyrus launches broadside". Australian Financial Review. Besoek op 26 Junie 2020.
  8. Moynihan, Stephen (16 November 2003). "Low-cost blueprint lets Virgin soar". The Age. Melbourne. Besoek op 29 November 2011.
  9. 9,0 9,1 "Virgin Blue To Fly The Aussie Skies" – Virgin Blue Media Release 5 February 2000 Geargiveer 2 Januarie 2013 op Wayback Machine
  10. Air NZ revealed as buyer of 3pc additional Virgin stake The Australian 6 Junie 2013
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 Sadler, Paul.
  12. " Ho Ho Ho – It's off to Albury we go!"
  13. Albury Launch with 1 Cent Fares!
  14. Port Macquarie Launch.
  15. "A "V" Good Partnership – Virgin Blue And Vietnam Airlines Sign Interline Agreement". Virginaustralia.com. 7 April 2008. Besoek op 3 April 2013.
  16. "Virgin Blue to add two further A330s in 2012 | Australian Aviation Magazine". Australianaviation.com.au. 24 November 2010. Besoek op 3 April 2013.
  17. "In Virgin Blue-Etihad alliance, it's old friends re-united". 26 Januarie 2011.
  18. "Air New Zealand – Virgin Blue Alliance application 2010". Ministry of Transportation, New Zealand. 21 Desember 2010.
  19. "Govt approves Air NZ – Virgin Blue alliance". The New Zealand Herald. 21 Desember 2010.
  20. O'Sullivan, Matt (27 Januarie 2010). "Virgin Blue may join Delta's team". The Age. Melbourne. Besoek op 6 Mei 2011.
  21. "Air NZ buys up stake in Virgin Blue". ABC News. Australian Broadcasting Corporation. 20 Januarie 2011. Besoek op 20 Januarie 2011.
  22. "Virgin Blue signs up for open skies to the US". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Februarie 2008. Besoek op 15 Februarie 2008.
  23. Bird, Michael (1 Augustus 2008). "Determination [2008] IASC 110" (PDF). Australian Government – International Air Services Commission. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 19 Mei 2009. Besoek op 10 Februarie 2009.
  24. "Bye Brett! Australia owes you a big thank you for revolutionising the airline industry  – consumers, tourism industry and business alike". Centre for Asia Pacific Aviation. 7 Mei 2010.
  25. Creedy, Steve (8 Mei 2010). "Virgin chief starts at $3.5m: John Borghetti". The Australian. Besoek op 3 Augustus 2010.
  26. "VB poaches another key QF exec | Australian Aviation Magazine". Australianaviation.com.au. 13 Desember 2010. Besoek op 3 April 2013.
  27. "Virgin name to stay – Branson | Australian Aviation Magazine". Australianaviation.com.au. 13 September 2010. Besoek op 3 April 2013.
  28. 28,0 28,1 Creedy, Steve (6 Mei 2011). "Rebranded Virgin prepares for a tough battle". The Australian. Besoek op 6 Mei 2011.
  29. O'Sullivan, Matt (6 Mei 2011). "Virgin wins stalemate over brand name rights". The Sydney Morning Herald. Besoek op 6 Mei 2011.
  30. "Virgin Blue forms alliance with Skywest". Sydney Morning Herald. Australian Associated Press. 10 Januarie 2011. Besoek op 20 Januarie 2011.
  31. "Virgin Australia Holdings Announces Strategic Alliance with HNA and New Equity Investment". Persberig. 31 May 2016. http://www.virginaustralia.com/au/en/about-us/media/2016/VA-Strategic-Alliance-HNA-Equity-investment/. 
  32. Flynn, David (1 Junie 2016). "Virgin Australia plans daily flights to Beijing, Hong Kong". Australian Business Traveller.
  33. "Air New Zealand sells off remaining Virgin Australia stake". Australian Aviation. 16 Oktober 2016.
  34. "Air NZ pulls plug on alliance with Virgin Australia". Radio New Zealand (in Engels). 5 April 2018. Besoek op 6 April 2018.
  35. "Virgin Australia CEO John Borghetti to step down". The Australian Financial Review. 12 Junie 2018. Besoek op 16 Junie 2018.
  36. Housego, Luke (6 Februarie 2019). "Virgin Australia appoints Paul Scurrah new CEO". The Australian Financial Review. Besoek op 5 Maart 2019.
  37. "Perth airport seizes Virgin aircraft over unpaid debts". The New Daily. 25 April 2020. Besoek op 6 Junie 2020.
  38. "Virgin suspends international flights from April". Australian Financial Review. 18 Maart 2020.
  39. "Virgin Australia seeks $1.4 billion coronavirus bailout, Qantas says if that happens, it wants $4.2 billion". ABC News. ABC. 31 Mrt. 2020. Besoek op 18 April 2020.
  40. "Qantas, Virgin repatriation flights from London, USA, Hong Kong, NZ". Executive Traveller. Besoek op 2020-04-20.
  41. Palmer, Scott (4 April 2020). "Union 'hugely disappointed' Virgin Australia axing New Zealand bases". Newshub. Besoek op 4 April 2020.
  42. Virgin Australia axes all flights except one daily Sydney-Melbourne Executive Traveller 9 April 2020
  43. "Virgin and Qantas are boosting their domestic flights, here's what it means for you". ABC News. ABC. 16 April 2020. Besoek op 18 April 2020.
  44. "Minimal network schedule". Virgin Australia. Virgin Australia. 16 April 2020. Besoek op 18 April 2020.
  45. Virgin Australia forced into voluntary administration after coronavirus restrictions crippled cash flow ABC News 21 April 2020
  46. Update on Virgin Australia Group Virgin Australia 21 April 2020
  47. "Virgin Australia, nation's second-largest airline, seeks bankruptcy protection amid coronavirus shutdown". USA Today. Besoek op April 29, 2020.
  48. Virgin Australia bidder Cyrus Capital Partners withdraws, Bain signs purchase deal ABC News 26 Junie 2020
  49. "How Virgin Australia 2.0 plans to win back business travellers". Executive Traveller (in Engels). Besoek op 2020-08-11.
  50. "Bain-led Virgin Australia to axe widebodies, Tigerair brand". ch-aviation (in Engels). Besoek op 2020-08-11.
  51. Baird, Lucas (15 Oktober 2020). "Virgin CEO Paul Scurrah resigns". The Australian Financial Review. Besoek op 15 Oktober 2020.
  52. "Virgin Blue seeks shelter in Brisbane". The Australian. Australian Associated Press. 17 Oktober 2008. Besoek op 29 November 2011.
  53. "Contact Us." Virgin Australia.
  54. "Virgin Blue National Headquarters, Brisbane – new 12 year lease."
  55. "Virgin Blue In State Of Excitement Over New Invest Queensland Campaign."
  56. "The Year That Was Geargiveer 6 Julie 2011 op Wayback Machine." 2009 Virgin Blue Annual Report.
  57. "Virgin Blue seeks shelter in Brisbane". The Australian. Australian Associated Press. 17 Oktober 2008. Besoek op 29 November 2011.
  58. "V Australia to take off". The Sydney Morning Herald. 25 Julie 2007. Besoek op 11 Junie 2011.
  59. "Virgin does deals with Singapore, Tiger, Skywest". Sydney Morning Herald. 30 Oktober 2012.
  60. "Virgin pays $1 to take full control of Tigerair". Sydney Morning Herald. 14 Oktober 2014.
  61. Virgin Australia (11 April 2013). "Media Releases | 2013". Persberig. http://www.virginaustralia.com/au/en/about-us/media/2013/VA_ACQUISITION_SKYWEST/. 
  62. "Virgin Blue signs Sponsorship Deal with South Sydney Rabbitohs". ASIATravelTips.com. 8 Februarie 2007.
  63. Sheahan, Mike (18 November 2010). "AFL dumps Qantas as its official carrier, set to sign deal with Virgin". The Herald Sun. Besoek op 18 November 2010.
  64. Kitney, Damon (18 November 2010). "Virgin Blue steals AFL official airline contract from Qantas". The Australian. Besoek op 18 November 2010.
  65. "Blues soar with Virgin Australia for five more years". carltonfc.com.au. Besoek op 6 April 2019.
  66. "Get ready to fly". V8 Supercars. 26 April 2016. Besoek op 26 April 2016.
  67. 67,0 67,1 Virgin Blue – Our Awards.
  68. "Popularity soars: Virgin Australia is the most attractive employer in Australia". Randstad Australia. Randstad Australia. Besoek op 23 September 2015.
  69. "Velocity voted the world's favourite rewards program!". velocityrewards.com.au. 16 Februarie 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Mei 2009. Besoek op 16 Februarie 2009.
  70. 70,0 70,1 "Airline Partners". Virgin Australia. Besoek op 26 Januarie 2020.
  71. "Virgin Australia and Hainan Airlines launch codeshare". Finder.com.au. 4 Junie 2018. Besoek op 5 Junie 2018.
  72. "Hong Kong Airlines and Virgin Australia to Launch Codeshare Partnership". Hong Kong Airlines. 6 Junie 2017. Besoek op 5 Junie 2018.
  73. "Virgin Australia and United Airlines launch codeshare". Virgin.com. 15 Desember 2021. Besoek op 22 Desember 2021.
  74. Virgin Blue Orders Embraer E-Jet Aircraft (The Australian: 2 November 2006)
  75. "Virgin Blue takes delivery of its first Embraer E-170 airliner" Flight Global, 04/09/07
  76. "VBA Financial Result for Full Year Ended 30 June 2011". Virginaustralia.com. Besoek op 3 April 2013.
  77. "Virgin Australia Fleet Details and History". www.planespotters.net. Besoek op 2022-05-30.
  78. "Virgin Australia unveils interior design prototype of the future". Virgin Australia Newsroom (in Engels). 2021-11-11. Besoek op 2022-05-30.
  79. "Virgin Australia To Take Four Boeing 737 MAX 8s From February 2023". Simple Flying. 2 Mei 2022.
  80. "Virgin Australia begins its countdown to the Boeing 737 MAX – Executive Traveller". www.executivetraveller.com (in Engels). 2021-08-27. Besoek op 2022-05-04.
  81. "Virgin Australia's freighter aircraft take off". Australian Aviation. 11 Julie 2016.
  82. "Ex-European BAe 146/Avro RJ Regional Jetliners Find New Homes and Applications". BAE Systems Regional Aircraft. Regional Aircraft. 11 Oktober 2016. Besoek op 16 November 2016.
  83. "Virgin Australia nets $150 million TNT freight deal". The Australian. 2 April 2016.
  84. "International Business Class". Vaustralia.com.au. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 November 2011. Besoek op 3 April 2013.
  85. "International Economy Class". Vaustralia.com.au. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 September 2011. Besoek op 3 April 2013.
  86. 86,0 86,1 86,2 "Virgin Australia on Board Menu". Virgin Australia Airlines. Besoek op 13 Mei 2011.
  87. "Complimentary food on all flights across the Australian domestic network". Persberig. http://blog.virginaustralia.com/news-and-updates/complimentary-food-all-domestic-flights. Besoek op 17 April 2015. 
  88. "International Short Haul Onboard". Persberig. https://www.virginaustralia.com/au/en/experience/on-board-the-flight/on-board-menu/international-short-haul/. Besoek op 17 April 2015. 
  89. "The Ultimate Virgin Australia Lounge Guide". Australian Frequent Flyer (in Engels). 2021-07-14. Besoek op 2021-09-20.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]