|
Charlotte Douglas Internasionale Lughawe (IATA: CLT, ICAO: KCLT, FAA LID: CLT), tipies na verwys as Charlotte Douglas of bloot CLT , is 'n internasionale lughawe in Charlotte, Noord-Carolina, Verenigde State, wat ongeveer tien kilometer wes van die stad se sentrale sakekern geleë is. Charlotte Douglas is die primêre lughawe vir kommersiële en militêre gebruik in die Charlotte-metropolitaanse gebied. Die lughawe, wat deur die stad Charlotte se lugvaartafdeling bedryf word, beslaan 2 249 ha grond.
In 2019 was Charlotte Douglas die 11de besigste lughawe in die Verenigde State wat passasiersverkeer betref, nadat dit meer as 50 miljoen passasiers hanteer het, en die vyfde besigste in terme van vliegtuigbedrywighede, en wêreldwyd die sesde plek beklee. In 2021 het CLT gegroei tot die sesde besigste lughawe in die Verenigde State. Charlotte Douglas is 'n vestingsentrum vir American Airlines, wat die meerderheid van die lughawe se vlugte bedryf. Die lughawe het vier aanloopbane en een passasiersterminaal met 115 hekke oor vyf gange. Die lughawe, 'n kommersiële-siviel-militêre fasiliteit, is die tuiste van die Charlotte Air National Guard-basis en sy gasheereenheid, die 145th Airlift Wing van die North Carolina Air National Guard.
Die stad het Works Progress Administration- befondsing ontvang om Charlotte se eerste munisipale lughawe te vestig; die lughawe was destyds die grootste enkele WPA-projek in die Verenigde State, met 'n terminaal, loods, bakentoring en drie aanloopbane.
In 1936 het Charlotte Munisipale Lughawe geopen, wat deur die Stad Charlotte bedryf word; Eastern Air Lines het in 1937 geskeduleerde passasiersdiens begin. Die oorspronklike passasiersterminaal bestaan steeds en word deur verskeie lugvaartverwante organisasies vir kantore en opleidingslokale gebruik.
Die United States Army Air Forces het beheer oor die lughawe geneem en die Charlotte-lugbasis vroeg in 1941 gestig, wat kort na die aanval op Pearl Harbor herdoop is na Morris Field. Die Amerikaanse weermag het meer as VS$5 miljoen in lugveldverbeterings belê teen die tyd dat die fasiliteit in 1946 aan die stad Charlotte terugbesorg is. Die vliegveld is deur die Derde Lugmag vir teenduikbootpatrollies en opleiding gebruik.
- ...lees verder
|
Jan Sebastian Rabie (14 November 1920 – 15 November 2001) was 'n Afrikaanse skrywer van kortverhale, romans en ander literêre werke. Rabie was een van die sogenaamde Sestigers, 'n groep invloedryke Afrikaanse skrywers van die 1960's. Hy het een-en-twintig werke gelewer.
Jan trek die aandag as “betrokke” skrywer met sy sterk oortuigings oor die onreg teenoor bruin en swart in die naam van apartheid en die Rabies se huis in Groenpunt word algaande ’n stimulerende bymekaarkomplek van jonger skrywers en skilders. Ook die noordelike skrywers kom hier bymekaar as hulle, gewoonlik in die Desember-Januarie skoolvakansies, Kaapstad besoek. Hierdie gereelde besoekers sluit mense in soos Uys Krige, Jack Cope, W.A. de Klerk, Peter Blum, Barend Toerien, Breyten Breytenbach, Adam Small, Richard Rive, Ingrid Jonker, Bartho Smit, André P. Brink, Athol Fugard en Chris Barnard.
Jan Rabie begin sy kreatiewe loopbaan as digter. Sy eerste letterkundige pogings, veral gedigte maar ook enkele prosastukke, verskyn in die Stellenbosse Student (waarvan hy in 1939 ’n redaksielid is) en met ’n gedig in die April-Mei 1940 uitgawe wen hy ’n prysgeld van sewe sjielings en ses pennies. Reeds in 1939 stel hy ’n bundel gedigte saam onder die titel Bewuste stryd, maar lê dit nie voor vir publikasie nie. Om ekstra geld te verdien stuur hy ook gedigte en verhale vir publikasie na Die Huisgenoot, Die Brandwag, Naweek, Die Kerkbode en Die Landbouweekblad. Eindelik word amper honderd van sy gedigte in tydskrifte gepubliseer. In sy dae as rondtrekkende onderwyser in die veertigerjare skryf hy baie. Dit sluit in vier gepubliseerde romans van ’n tradisionele aard, ’n groot aantal hoofsaaklik konvensionele tydskrifverhale in tydskrifte soos Die Huisgenoot, Naweek en Die Huisvrou en gedigte, waarvan sommige in 1946 in die versamelbundel Stiebeuel onder redaksie van D.J. Opperman en F.J. le Roux opgeneem word. Veral bekend is sy gedig Blinde tog, wat D.J. Opperman in die eerste uitgawes van Groot verseboek opneem, terwyl Simfonie ook onthoubaar is. Johann de Lange en Antjie Krog neem die gedig Die vriend op in die versamelbundel Die dye trek die dye aan. W.E.G. Louw tipeer sy gedigte as behorende tot ’n nuwe saaklikheid en konkreetheid in die poësie, hoewel enkele versreëls steeds die romantikus in hom verraai. Hoewel hy later die digkuns versaak en hom net op prosa toespits, is die gedigte ’n goeie oefenmedium om sy skryfkuns te slyp en verraai die ritmiese en beeldryke prosa van veral sy kortkuns die positiewe invloed van hierdie skryfwerk.
- ...lees verder
|
_large.jpg)
