Amaliënstein

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Amaliënstein
Die geskiedkundige Lutherse sendingkerk op Amaliënstein
Die geskiedkundige Lutherse sendingkerk op Amaliënstein
Ligging van Amaliënstein op 'n kaart (Wes-Kaap)
Amaliënstein
Amaliënstein
Ligging van Amaliënstein op 'n kaart (Suid-Afrika)
Amaliënstein
Amaliënstein
Koördinate: 33°29′0″S 21°28′0″O / 33.48333°S 21.46667°O / -33.48333; 21.46667Koördinate: 33°29′0″S 21°28′0″O / 33.48333°S 21.46667°O / -33.48333; 21.46667
Land Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika
Provinsie Wes-Kaap
Distriksmunisipaliteit Eden
Plaaslike Munisipaliteit Kannaland
Tydsone SAST (UTC+2)

Amaliënstein in die Klein Karoo lê aan die R62, 21 km oos van Ladismith in die rigting van Calitzdorp. Die dorpie lê by die suidelike ingang van die Seweweekspoort en direk oos van Zoar.

Amaliënstein is in 1853 op die plaas Elandsfontein gestig as 'n sendingstasie van die Berlynse Sendinggenootskap. Dit is vernoem na Frau Amalia von Stein, 'n groot weldoener van hierdie sendinggenootskap. Die kerk met sy rietdak dateer uit die stigtingsjare en is die fokuspunt in die dorpsuitleg. Dit lê aan die bopunt van die hoofstraat. 'n Suiwer Lutheraanse leer is hier verkondig met geskrifte in Duits, Latyn, Grieks en Hebreeus, maar nie in Nederlands nie. Dit het samewerking op godsdienstige gebied met Zoar belemmer. Nogtans was sendelinge van hier dikwels in Zoar behulpsaam. Die geskiedenis van Amaliënstein is nou verweef met die van sy ouer en groter buurman Zoar.

'n Tipiese kenmerk van die Duitse sendingpogings was die aandag wat aan arbeid en selfonderhoud gegee is. Hier het die sendelinge hul volgelinge leer boer. Eerw. A. Schmidt was 'n baie suksesvolle Landwirt (sendeling-boer). Vrugte is onder besproeiing verbou en Schmidt het 'n goue medalje vir sy droë vrugte by 'n internasionale tentoonstelling in Londen gewen.

Omdat die grond van hierdie sendingstasie die eiendom van die genootskap was, kon hulle dit van die hand sit. Na die Eerste Wêreldoorlog is die plaas verkoop aan J.H. Hofmeyr en D.R. Roux. Teenswoordig is dit 'n florerende plaasgemeenskap met 'n sterk kerktradisie. Met die sensus van 1891 in die Kaapkolonie was hier 'n 1 000 inwoners. Tans staan die getal op ongeveer 1 500.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Bibliografie[wysig | wysig bron]