Daniël

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Daniël is die 27ste boek in die kanon van Hebreeuse Geskrifte wat as die Ou Testament in die Bybel opgeneem is. In hierdie boek bemoedig Daniël die volk, wat oor hulle geloof vervolg is, om selfs tot die dood te volhard. Die eerste ses hoofstukke handel oor Daniël en ander gelowiges in die tyd van die Babiloniese koning Nebukadneser en ander konings na hom.

Die tweede gedeelte van die boek bevat veral visioene oor die wrede vervolging van die verbondsvolk in die tyd van die Siriese koning Antiogos Epifanes. Die visioene handel oor die stryd en opeenvolging van die wêreldryke en terselfdertyd oor die eindtyd. Die menslike ryke word in die visioene as diere voorgestel. Die Here oefen volle heerskappy uit oor alles; ook oor die magtige en korrupte wêreldmagte.

Apokriewe boeke[wysig | wysig bron]

In die Septuagint is daar drie toevoegings tot hierdie boek naamlik: Susanna, Asarja se gebed en Die Lied van die drie jong manne en Bel en die draak. Hierdie drie toevoegings is deel van die Apokriewe boeke.

Bron[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]