(486958) 2014 MU69

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

(486958) 2014 MU69   
2014MU69 MVIC crop2.jpg
’n Swart-wit foto van 2014 MU69.
Ontdekking [1][2]
Ontdek deur Hubble-ruimteteleskoop
Datum 26 Junie 2014
Kleinplaneet-benaming(486958) 2014 MU69
Alternatiewe nameUltima Thule (nieamptelik)[3]
2014 MU69
PT1 [4]
1110113Y [5]
11 [6]
Kleinplaneet-kategorie TNV,[1]
cubewano[5][7]
Wentelbaaneienskappe[1]
Epog 4 September 2017
Afelium 46,552 AE
Perihelium 42,364 AE
Semihoofas 44,458 AE
Wentelperiode 296,44 jaar (108 274 dae)
Gem. anomalie 306,31°
Hellingshoek 2,4518°, 1,9 °[8]
Lengteligging van stygende nodus 158,99°
Periheliumhoek 183,66°
Fisiese eienskappe
Afmetings 31 km x 14 km
Skynmagnitude 26,8[9]
Absolute magnitude 11,1[1] [10]
New Horizons se baan verby Pluto (rooi) en Ultima Thule (wit).

(486958) 2014 MU69, voorheen bekend as PT1 en 1110113Y, en met die bynaam Ultima Thule,[3] is ’n trans-Neptunus-voorwerp in die Kuipergordel in die buitenste deel van die Sonnestelsel. Dit is op 26 Junie 2014 deur sterrekundiges met behulp van die Hubble-ruimteteleskoop ontdek[2] en op 1 Januarie 2019 deur die tuig New Horizons besoek. Ultima Thule het ’n geraamde grootte van 31 x 14 km. Dit is ’n kontakdubbelvoorwerp en bestaan uit 'n groter deel (Ultima) wat drie keer so groot soos die kleiner deel (Thule) is. Dit het ’n wentelperiode van 298 jaar en ’n klein baanhelling en eksentrisiteit – daarom word dit as ’n klassieke Kuipergordelvoorwerp geklassifiseer. Dit het vermoedelik nie groot versteurings ondergaan nie en is dus een van die primitiefste voorwerpe bekend.

In Augustus 2015 is (486958) 2014 MU69 gekies as die volgende teiken van die ruimtetuig New Horizons ná sy verbyvlug van die dwergplaneet Pluto. Op 13 Maart 2018 het Nasa aangekondig (486958) 2014 MU69 sal die bynaam Ultima Thule hê. Dié besluit is geneem ná ’n openbare stemveldtog. Ultima Thule, of sommer net Ultima, sal die nieamptelike naam wees totdat die ontdekkingspan ’n amptelike naam aan die Internasionale Astronomiese Unie (IAU) voorstel wat voldoen aan bestaande riglyne vir name in die ruimte. Die New Horizons-span het besluit om te wag met ’n voorstel tot ná die verbyvlug, wanneer (486958) 2014 MU69 se eienskappe bekend sal wees.[3] Ultima Thule is die verste voorwerp in die Sonnestelsel wat nog deur ’n ruimtetuig besoek is.[4][11]

Naam[wysig | wysig bron]

Toe 2014 MU69 die eerste keer waargeneem is, het dit die naam 1110113Y gekry,[12] of sommer "11".[6][4] Nasa het in Oktober 2014 aangekondig dit is ’n moontlike volgende teiken van New Horizons[13][14] en dit is nieamptelik "PT1", of "Potential Target 1", genoem. Sy amptelike naam, 2014 MU69 (’n voorlopige naam wat aandui dit was die 1 745ste voorwerp wat in die tweede helfte van Junie 2014 ontdek is), is in Maart 2015 deur die Kleinplaneetsentrum daaraan gegee nadat genoeg wenteleienskappe versamel is.[4] Ná nog waarnemings van sy wentelbaan het dit die permanente kleinplaneetnommer (486958) op 12 Maart 2017 gekry.[10]

’n Gewone naam vir die voorwerp sal gekies word ná die verbyvlug wanneer sy eienskappe beter bekend is.[15][16] Nasa het die publiek intussen genooi om vir ’n bynaam te stem.[16] Op 13 Maart 2018 het Nasa aangekondig die bynaam sal Ultima Thule wees. Die naam, wat ’n veraf plek buite die grense van die bekende wêreld beteken, is een van 37 wat uit 34 000 name gekies is en waarvoor gestem kon word.[3] Nadat met sekerheid vasgestel is dit is ’n kontakdubbelvoorwerp, het die New Horizons-span die grootste liggaam op 2 Januarie 2019 Ultima gedoop en die kleiner een Thule.[17]

2014 MU69 as ’n dubbelvoorwerp (kunstenaarsvoorstelling, 4 Augustus 2017).[18]
2014 MU69 as ’n dubbelvoorwerp (kunstenaarsvoorstelling, 4 Augustus 2017).[18]  
As ’n enkelvoorwerp (kunstenaarsvoorstelling, 4 Augustus 2017).[18]
As ’n enkelvoorwerp (kunstenaarsvoorstelling, 4 Augustus 2017).[18]  

Eienskappe[wysig | wysig bron]

Op 2 Januarie 2019, reg ná die verbyvlug, het die hoofondersoeker van New Horizons, Alan Stern, 2014 MU69 se vorm beskryf as ’n “sneeuman”.[19][20] Op 8 Februarie het Stern aangekondig die voorwerp se vorm blyk uit bykomende foto’s platter te wees as wat voorheen gedink is; hy het dit toe beskryf as eerder soos ’n groot “pannekoek” (die groter lob) en ’n "okkerneut" (die kleiner lob) as twee sfere.[21] 2014 MU69 het ’n rooi kleur, wat dui op ’n mengsel van organiese samestellings wat informeel as toliene bekend is.[22][23]

2014 MU69 wentel in net minder as 300 jaar om die Son in ’n baan met ’n klein helling en klein eksentrisiteit in vergelyking met ander voorwerpe in die Kuipergordel.[24] Dit beteken dit is ’n koue klassieke Kuipergordelvoorwerp wat waarskynlik nie groot versteurings ondervind het nie.[5]

Die voorwerp het geen waarneembare atmosfeer nie, en geen groot ringe of satelliete met ’n deursnee groter as 1,6 km nie.[25]

Waarneming[wysig | wysig bron]

Ontdekking[wysig | wysig bron]

Op 26 Junie 2014 is 2014 MU69 ontdek deur die gebruik van die Hubble-ruimteteleskoop tydens ’n voorlopige soektog na geskikte Kuipergordelvoorwerpe (KGV's) wat New Horizons kon besoek. Hubble is gebruik omdat teleskope op die grond nie ’n voorwerp in die Kuipergordel ontdek het wat op die ruimtetuig se pad lê nie. Met sy skynbare magnitude van byna 27 is 2014 MU69 te dof vir die meeste teleskope om te sien. Hubble is ook in staat tot baie presiese astrometrie en dus kon ’n betroubare wentelbaan bepaal word.[9][26][27]

Okkultasies in 2017[wysig | wysig bron]

LINKS: 2014 MU69 beweeg op 17 Julie 2017 vir ’n kort rukkie voor ’n onbekende ster (middel) in die sterrebeeld Boogskutter verby en versper sy lig. REGS: Data van vyf teleskope wat dit waargeneem het, het onthul 2014 MU69 het óf twee lobbe óf is twee voorwerpe.

In Junie en Julie 2017 het 2014 MU69 voor drie agtergrondsterre verbybeweeg en hul lig versper.[28] Die New Horizons-span het ’n spesialisgroep in Suid-Amerika, Afrika en die Stille Oseaan saamgestel om die okkultasies dop te hou.[29][30][31] Op 3 Junie het twee Nasa-spanne in Argentinië en Suid-Afrika probeer om 2014 MU69 se skaduwee waar te neem.[32] Nie een van die teleskope het dit egter geregistreer nie en inligting van Hubble het onthul die teleskope is op die verkeerde plekke geplaas.[33][34]

Op 10 Julie 2017 het die lugteleskoop SOFIA van Nieu-Seeland af probeer waarneem of daar enige gevaarlike materiaal soos ringe of stof naby 2014 MU69 is wat New Horizons tydens sy verbyvlug kon beskadig. Dit het voorlopige data bevestig dat die omgewing veilig is vir die tuig.[35][36] Gedetailleerde resultate oor gevaarlike materiaal is op 20 Oktober 2017 aan die Amerikaanse Sterrekundige Vereniging (AAS) se afdeling vir planetêre wetenskappe voorgelê.[37]

Op 17 Julie 2017 is Hubble gebruik om ook vir ringe of ruimteafval uit te kyk binne 75 000 km van die liggaam af.[38]

2014 MU69, soos in 2014 deur Hubble afgeneem.

Vir die derde en laate okkultasie is 24 klein, mobiele teleskope op die grond in Suid-Argentinië gebruik om die gebeurtenis waar te neem en 2014 MU69 se grootte vas te stel.[30][39][40] Danksy die laaste waarnemings deur Hubble was 2014 MU69 se posisie baie beter bekend as met die okkultasie van 3 Junie en die gebeure is deur minstens vyf van die mobiele teleskope waargeneem.[39]

Resulate van die okkultasie op 17 Julie toon 2014 MU69 het ’n baie onreëlmatige vorm (’n uiters lang sferoïed"), of kan twee voorwerpe wees wat kontak met mekaar maak.[41][42] Volgens data het 2014 MU69 twee "lobbe", met ’n deursnee van 20 en 18 km.[43]

Okkultasies in 2018[wysig | wysig bron]

In 2018 was daar twee moontlik voordelige okkultasies: op 16 Julie en 4 Augustus. Nie een van hulle was egter so goed soos die drie in 2017 nie.[28] Die okkultasie op 16 Julie is geïgnoreer, maar vir die gebeure op 4 Augustus het twee spanne van altesaam 50 navorsers na terreine in Senegal en Colombia gegaan.[44] Ondanks slegte weer by party stasies is die okkultasie waargeneem.[45] Die data was belangrik vir die vasstelling van 2014 MU69 se grootte en vorm.[46]

Hubble-waarnemings is op 4 Augustus onderneem om die okkultasieveldtogte te ondersteun.[47][44] Hubble het geen veranderings in die helderheid van die teikenster waargeneem nie en dit het die moontlikheid van dik ringe of ruimteafval tot sowat 1 600 km van Ultima Thule af uitgeskakel.[46] Alle resulate van die okkultasie is op 26 Oktober 2018 aan die AAS se afdeling vir planetêre wetenskappe voorgelê.[48]

Vorming[wysig | wysig bron]

Die fases van Ultima Thule se vorming.

Ultima Thule was eers twee aparte voorwerpe. Dit het waarskynlik vorm aangeneem as ’n draaiende wolk van klein, ysige liggame wat mettertyd saamgesmelt het. Eindelik het twee groter liggame oorgebly en stadig na mekaar beweeg totdat hulle aan mekaar geraak en die tweelobbige voorwerp van vandag gevorm het.

Verkenning[wysig | wysig bron]

Heliosentriese posisies van die vyf interstellêre ruimtetuie (vierkante) en ander liggame (sirkels) tot 2020, met die datums van hul lanserings en verbyvlugte. Posisies op 1 Januarie elke jaar word aangedui, met elke vyfde jaar gemerk.
Aansig 1 is van die ekliptiese noordpool, volgens skaal; aansig 2 tot 4 is uit ander hoeke op ’n skaal van 20%.
Hou jou muis op die SVG-lêer oor ’n vlug- of wentelbaan om die baan en sy verwante lanserings en verbyvlugte uit te lig.

Nadat New Horizons sy verbyvlug van Pluto in Julie 2015 voltooi het, het dit in Oktober and November 2015 vier vlugaanpassings gedoen om dit in 2014 MU69 se rigting te laat vlieg.[49][50] Dit is die eerste voorwerp waarvan ’n verbyvlug beplan is wat ontdek is nadat die ruimtetuig al gelanseer is,[9] en is die verste voorwerp van die Aarde af wat deur ’n ruimtetuig besoek word.[4][51][52]

’n Uitsig op 2014 MU69 terwyl New Horizons verbyvlieg.

New Horizons het 3 500 km van 2014 MU69 af verbygevlieg, drie keer so naby as wat dit vroeër aan Pluto was. Dit was die oggend van 1 Januarie 2019 op sy naaste afstand aan die voorwerp,[53] toe dit 43,4 AE van die Son af was in die rigting van die sterrebeeld Boogskutter.[54][55][56][57] Op dié afstand was die eenrigtingstuurtyd vir radioseine tussen die Aarde en New Horizons ses uur.[53]

Die wetenskaplike doelwitte van die verbyvlug sluit in die vasstelling van 2014 MU69 se geologie en morfologie en die kartering van die oppervlaksamestelling (’n soektog na ammoniak, koolstofmonoksied, metaan en waterys). Opnames is ook gedoen van die omgewing om moontlike mane, ’n koma of ringe op te spoor.[53] Beelde met ’n resolusie van 30 tot 70 m word verwag.[53][58]

New Horizons het 2014 MU69 die eerste keer op 16 Augustus 2018 van ’n afstand van 172 miljoen km waargeneem.[59] Op daardie tydstip het die voorwerp van die tuig af ’n skynbare magnitude van 20 in die rigting van die Boogskutter gehad.[60] 2014 MU69 was drie tot vier uur voor die tuig se naaste afstand helder genoeg om met die blote oog gesien te kon word.[61] As mane, ringe of ander gevare gesien is, sou New Horizons sy roete kon verander het om verder van die voorwerp af verby te vlieg, maar niks is waargeneem nie.[53][62]

Die eerste hoëresolusiefoto's is op 1 of 2 Januarie verwag.[63] Data van die verbyvlug sal oor die volgende 20 maande van New Horizons afgelaai word, tot September 2020.[63]

Die aflaai van data is op 4 Januarie 2019 vir eers gestaak omdat die ruimtetuig in 'n konjunksie met die Son gegaan het. Dit is omstreeks 10 Januarie 2019 hervat.[64][65]

Tydlyn[wysig | wysig bron]

Belangrike gebeure in Ultima Thule se geskiedenis:

  • Junie 2014: 1110113Y ontdek[12]
  • Oktober 2014: gekies as moontlike teiken (Potential Target 1 of PT1) vir New Horizons[4]
  • Maart 2015: genoem 2014 MU69[4]
  • 2017: kry kleinplaneetnommer (486958) 2014 MU69
  • Junie & Julie 2017: ster-okkultasies [28]
  • 13 Maart 2018: kry bynaam Ultima Thule[3]
  • 1 Januarie 2019: die New Horizons-ruimtetuig se verbyvlug[53]

Galery[wysig | wysig bron]

Al hoe nader aan Ultima Thule . . .

1,9 miljoen km
1,9 miljoen km 
1,9 miljoen km (verwerk)
1,9 miljoen km (verwerk) 
500 000 km
500 000 km 
137 000 km
137 000 km 
28 000 km
28 000 km 
6 700 km
6 700 km 

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 JPL Small-Body Database Browser: 486958 (2014 MU69)”. Jet Propulsion Laboratory. URL besoek op 15 Maart 2017.
  2. 2,0 2,1 486958 (2014 MU69)”. Minor Planet Center. URL besoek op 15 Maart 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 New Horizons Chooses Nickname for ‘Ultimate’ Flyby Target”. Nasa: 13 Maart 2018. URL besoek op 13 Maart2018.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Talbert, Tricia (28 Augustus 2015). “NASA's New Horizons Team Selects Potential Kuiper Belt Flyby Target”. Nasa. URL besoek op 4 September 2015.
  5. 5,0 5,1 5,2 Emily Lakdawalla (15 Oktober 2014). “Finally! New Horizons has a second target”. Planetary Society blog. Planetary Society.
  6. 6,0 6,1 Marc W. Buie (15 Oktober 2014). “New Horizons HST KBO Search Results: Status Report”. Space Telescope Science Institute.
  7. Marc W. Buie. “Orbit Fit and Astrometric record for 486958”. SwRI (Space Science Department). URL besoek op 2018-02-18.
  8. Alan Stern (Augustus 2015). “OPAG: We Did It!”. Presentation to the Outer Planets Assessment Group (OPAG) of the Lunar and Planetary Institute. Universities Space Research Association.
  9. 9,0 9,1 9,2 Emily Lakdawalla (1 September 2015). “New Horizons extended mission target selected”. Planetary Society blog. Planetary Society.
  10. 10,0 10,1 MPC/MPO/MPS Archive”. Minor Planet Center. URL besoek op 24 November 2017.
  11. Chang, Kenneth (31 Desember 2018). "New Horizons Spacecraft Completes Flyby of Ultima Thule, the Most Distant Object Ever Visited". The New York Times. Besoek op 1 Januarie 2019. 
  12. 12,0 12,1 Hubble Survey Finds Two Kuiper Belt Objects to Support New Horizons Mission”. HubbleSite news release. Space Telescope Science Institute: 1 Julie 2014.
  13. NASA's Hubble Telescope Finds Potential Kuiper Belt Targets for New Horizons Pluto Mission”. HubbleSite. 15 Oktober 2014.
  14. Wall, Mike (15 Oktober 2014). “Hubble Telescope Spots Post-Pluto Targets for New Horizons Probe”. Space.com.
  15. Stern, Alan (28 April 2017). “No Sleeping Back on Earth!”. URL besoek op 2017-09-18.
  16. 16,0 16,1 Help Nickname New Horizons’ Next Flyby Target”. Nasa: 6 November 2017.
  17. Gebhardt, Chris (2 Januarie 2019). “2014 MU69 revealed as a contact binary in first New Horizons data returns”. URL besoek op 2 Januarie 2019.
  18. 18,0 18,1 Chang, Kenneth (8 Augustus 2017). "Chasing Shadows for a Glimpse of a Tiny World Beyond Pluto". The New York Times. Besoek op 9 Augustus 2017. 
  19. Chang, Kenneth (3 Januarie 2019). "What We've Learned About Ultima Thule From NASA's New Horizons Mission". The New York Times. Besoek op 4 Januarie 2019. 
  20. Grossman, Lisa (January 2, 2019). "New Horizons shows Ultima Thule looks like a snowman, or maybe BB-8". Science News. Society for Science & the Public. It’s a snowman, if it’s anything at all. 
  21. Berger, Eric (8 Februarie 2019). "New images of the distant Ultima Thule object have surprised scientists - "The new images are creating scientific puzzles."". Ars Technica. Besoek op 8 Februarie 2019. 
  22. NASA to Make Historic New Year's Day Flyby of Mysterious Ultima Thule. Here's What to Expect. Nola Taylor Redd, Space.com. 31 Desember 2018.
  23. THE COLORS OF 486958 2014 MU69 ("Ultima Thule"): The Role Of Synthetic Organic Solids (Tholins). (PDF) P. Cruikshank, W. M. Grundy2, D. T. Britt3, E. Quirico4, B. Schmitt4, F. Scipioni5, C. M. Dalle Ore, J. C. Cook, L. Gabasova, S. Protopapa, S. A. Stern, H. A. Weaver, A. J. Verbiscer, J. R. Spencer, C. J. A. Howett, R. P. Binzel, A. H. Parker, New Horizons Composition Team. 50th Lunar and Planetary Science Conference 2019 (LPI Contrib. No. 2132). Januarie 2019.
  24. "Orbits and Accessibility of Potential New Horizons KBO Encounter Targets" (PDF) in 46th Lunar and Planetary Science Conference (2015).. 
  25. Staff (4 Januarie 2019). “Ultima Thule: Preliminary Science Results from New Horizons”. Sci-News.com. URL besoek op 5 Januarie 2019.
  26. J. R. Spencer (2015). “The Successful Search for a Post-Pluto KBO Flyby Target for New Horizons Using the Hubble Space Telescope”.
  27. S. B. Porter (2017). "Ultra-High Resolution Orbit Determination of (486958) 2014 MU69: Predicting an Occultation with 1% of an Orbit".. 504.02. 
  28. 28,0 28,1 28,2 Mission Support of the New Horizons 2014 MU69 Encounter via Stellar Occultations”. URL besoek op 27 Julie 2017.
  29. 2014MU69 occultation campaign”. URL besoek op 27 Julie 2017.
  30. 30,0 30,1 KBO Chasers”. URL besoek op 27 Julie 2017.
  31. M. W. Buie (2017). "Overview of the strategies and results of the 2017 occultation campaigns involving (486958) 2014 MU69".. 504.01. 
  32. A. J. Verbiscer (2017). "Portable Telescopic Observations of the 3 Junie 2017 Stellar Occultation by New Horizons Kuiper Extended Mission Target (486958) 2014 MU69".. 504.05. 
  33. June 3rd got the hazard search we wanted done but didn't put telescopes in the right place because back then we didn't have the MU69 orbit prediction well enough in hand. Subsequent HST June–July data helped with that.”. 20 Julie 2017.
  34. The #mu69occ campaign: Occam's razor wins again...”. 21 Julie 2017.
  35. SOFIA to Make Advance Observations of Next New Horizons Flyby Object”. 10 Julie 2017.
  36. SOFIA in Right Place at Right Time to Study Next New Horizons Flyby Object”. 11 Julie 2017.
  37. E. F. Young (2017). "Debris search around (486958) 2014 MU69: Results from SOFIA and ground-based occultation campaigns".. 504.06. 
  38. J. Kammer (2017). "Probing the Hill Sphere of 2014 MU69 with HST FGS".. 216.04. 
  39. 39,0 39,1 NASA's New Horizons Team Strikes Gold in Argentina”. 19 Julie 2017.
  40. 2014 MU69 presentation”.
  41. New Horizons' Next Target Just Got a Lot More Interesting”. 3 Augustus 2017.
  42. A. M. Zangari (2017). "A stellar occultation by (486958) 2014 MU69: results from the 2017 July 17 portable telescope campaign".. 504.03. 
  43. Alan Stern (8 Augustus 2017). “The PI's Perspective: The Heroes of the DSN and the 'Summer of MU69'”. New Horizons – NASA. URL besoek op 8 Augustus 2017.
  44. 44,0 44,1 "New Horizons team prepares for stellar occultation ahead of Ultima Thule flyby". Space Daily. Besoek op 2018-08-02. 
  45. New Horizons Team Reports Initial Success in Observing Ultima Thule”. JHUAPL: 4 Augustus 2018.
  46. 46,0 46,1 Bill Keeter (6 September 2018). “New Horizons Team Successfully Observes Next Target, Sets the Stage for Ultima Thule Flyby”. Nasa.
  47. Buie, Marc (9 Februarie 2018). “New Horizons support observations for 2014MU69 encounter - HST Proposal 15450”. NASA.
  48. (26 Oktober 2018) "Pre-encounter update on (486958) 2014MU69 and occultation results from 2017 and 2018" in 50th Meeting of the AAS Division for Planetary Sciences.. 509.06. 
  49. Dunn, Marcia (22 Oktober 2015). "NASA's New Horizons on new post-Pluto mission". AP News. Besoek op 25 Oktober 2015. 
  50. "NASA's New Horizons Completes Record-Setting Kuiper Belt Targeting Maneuvers". New Horizons Team. 5 November 2015. Besoek op 6 November 2015. 
  51. Chang, Kenneth (31 Desember 2018). "NASA's New Horizons Will Visit Ultima Thule on New Year's Day". The New York Times. Besoek op 31 Desember 2018. 
  52. Chang, Kenneth (30 Desember 2018). "A Journey Into the Solar System's Outer Reaches, Seeking New Worlds to Explore". The New York Times. Besoek op 30 Desember 2018. 
  53. 53,0 53,1 53,2 53,3 53,4 53,5 (12 Desember 2017) “New Horizons Explores the Kuiper Belt”. 2017 American Geophysical Union (AGU) Fall Meeting in New Orleans: 12-15. Besoek op 26 Desember 2018.
  54. "Maneuver Moves New Horizons Spacecraft toward Next Potential Target". 23 Oktober 2015. Besoek op 5 November 2015. 
  55. "New Horizons Continues Toward Potential Kuiper Belt Target". 26 Oktober 2015. Besoek op 5 November 2015. 
  56. "On Track: New Horizons Carries Out Third KBO Targeting Maneuver". 29 Oktober 2015. Besoek op 5 November 2015. 
  57. Asteroid 2014 MU69”. The Sky Live. URL besoek op 11 November 2015.
  58. New Horizons Files Flight Plan for 2019 Flyby”. Applied Physics Laboratory: 6 September 2017.
  59. Ultima in View”. 2018-08-28. URL besoek op 2018-09-03.
  60. Ultima in View: NASA’s New Horizons Makes First Detection of Kuiper Belt Flyby Target”. Nasa: 28 Augustus 2018.
  61. Verwysingfout: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named JPLHorizonsX
  62. NASA's New Horizons Spacecraft Takes the Inside Course to Ultima Thule”. JHUAPL: 18 December 2018.
  63. 63,0 63,1 Lakdawalla, Emily (17 December 2018). “What to Expect When New Horizons Visits 2014 MU69, Ultima Thule, And When We Will Get Pictures”.
  64. Foust, J. (1 Januarie 2019). “New Horizons completes flyby of Ultima Thule”. SpaceNews.
  65. Alan, Stern (2019-01-17). “Bullseye Flyby of Ultima Thule”. Applied Physics Laboratory. URL besoek op 2019-01-20.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]