Biotegnologie

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Insulien kristalle

Biotegnologie is die gebruik van lewende sisteme en organismes om produkte te ontwikkel, of "enige tegnologiese aansoek wat gebruik maak van biologiese stelsels, lewende organismes, of afgeleides daarvan, produkte of prosesse te maak of te verander vir 'n spesifieke gebruik" (VN se Konvensie oor Biologiese Diversiteit, Art. 2).[1] Afhangende van die gereedskap en programme, oorvleuel dit dikwels met die (verwante) velde van bio-ingenieurswese, biomediese ingenieurswese, biovervaardiging, molekulêre ingenieurswese, ens.

Vir duisende jare, het die mensdom biotegnologie gebruik in landbou, die produksie van voedsel, en medisyne.[2] Dit is hoofsaaklik geglo dat die term in 1919 geskep is deur die hongaarse ingenieur Károly Ereky. In die laat 20ste en vroeë 21ste eeu, het biotegnologie uitgebrei om nuwe en diverse wetenskappe soos genomika, rekombinante gene tegnieke, toegepaste immunologie, en die ontwikkeling van farmaseutiese terapie en diagnostiese toetse in te sluit.

Finansiele bystand[wysig | wysig bron]

In 1988, na die aanleiding van die Verenigde State se kongres, het die National Institute of General Medical Sciences (National Institutes of Health) (NIGMS) 'n befondsing meganisme ingestel vir biotegnologiese opleiding. Universiteite landwyd kompeteer vir hierdie fondse om biotegnologiese opleidingsprogramme te vestig. Elke suksesvolle aansoek is gewoonlik befonds vir vyf jaar, dan moet dit mededingend hernu word. Nagraadse studente kompeteer weer vir aanvaarding in 'n biotegnologie-opleidingsprogram. As hulle aanvaar word, word hul beurs, onderrig en gesondheidsversekering betal, gedurende twee of drie jaar van die loop van hul Ph.D. proefskrif werk. Negentien instellings bied NIGMS ondersteunde biotegnologie-opleidingsprograme.[3] Biotegnologie opleiding is ook aangebied op voorgraadse vlak en in die gemeenskaps kolleges.

Verwysings en notas[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]