Mizrachi-Jode

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Mizrachi-Jode
Shofar-Sabbath-Horn-Yemenite-Jew.jpg
'n Jemenitiese Jood blaas die Sjofar net voor die begin van Sabbat, 1930's
Totale bevolking: 3,5 miljoen
Belangrike bevolkings  in: Midde-Ooste

Vlag van Israel Israel 3 200 000
Vlag van Iran Iran 8 756 (2012)[1]
Vlag van Egipte Egipte 200 (2008)[2]
Vlag van Jemen Jemen 50 (2016)[3]
Vlag van Irak Irak 8 in Bagdad (2008)[4]

  • Flag of Kurdistan.svg Irakse Koerdistan 400–730 families (2015)[5]

Vlag van Sirië Sirië >20 (2015)[6]
Vlag van Libanon Libanon <100 (2012)[7]
Vlag van Bahrein Bahrein 37 (2010)[8]
Sentraal- en Suid-Asië
Vlag van Kasakstan Kasakstan 15 000
Vlag van Oesbekistan Oesbekistan 12 000
Vlag van Kirgisië Kirgisië 1 000
Vlag van Tadjikistan Tadjikistan 100
Europa en Eurasië
Vlag van Rusland Rusland <30 000
Vlag van Azerbeidjan Azerbeidjan 11 000
Vlag van Georgië Georgië 8 000
Vlag van Verenigde Koninkryk Verenigde Koninkryk 7 000
Vlag van België België 800
Vlag van Spanje Spanje 701
Vlag van Armenië Armenië 100
Vlag van Turkye Turkye 100
Oos- en Suidoos-Asië
Vlag van Hongkong Hongkong 420[9]
Vlag van Filippyne Filippyne 150
Vlag van Japan Japan 109
Vlag van die Volksrepubliek China Volksrepubliek China 90
Amerikas
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 250 000
Vlag van Brasilië Brasilië 7 000
Vlag van Kanada Kanada 3 522
Vlag van Argentinië Argentinië 2 000
Oseanië
Vlag van Australië Australië 1 000

Taal: Hedendaags: Hebreeus, Judeo-Arabiese tale, Boekhori, Judeo-Tat

Histories: Plaaslike tale, veral Siries, Aramees, Arabies, Persies, Georgies, Judeo-Aramese tale en Judeo-Malayalam

Geloofsoortuiging: Judaïsme
Verwante etniese groepe: Jode, Asjkenasiese Jode, Bene Israel, Bergjode, Beta Israel, Boerejode en Sefardiese Jode; Arabiere en Assiriërs

Mizrachi-Jode (Hebreeus: מזרחי, Mizrachi, letterlik: "oostelik"; מִזְרָחִים, Mizrachim), ook bekend as Edot HaMizrach (עֲדוֹת-הַמִּזְרָח‬; "Gemeenskape van die Ooste"; Hebreeus: ʿEdot(h) Ha(m)Mizraḥ), Bene HaMizrah ("Seuns van die Ooste"), of Oosterse Jode, is afstammelinge van plaaslike Joodse gemeenskappe in die Midde-Ooste van Bybelse tye tot in die moderne era. Hulle sluit afstammelinge van Babiloniese Jode en Bergjode uit die hedendaagse Irak, Sirië, Bahrein, Koeweit, Dagestan, Azerbeidjan, Iran, Oesbekistan, Kaukasus, Koerdistan, Afghanistan, Indië en Pakistan in. Jemenitiese Jode, sowel as Noord-Afrikaanse Jode word soms ook ingesluit, maar hul geskiedenis is afsonderlik van die Babiloniese s'n.

Koerdiese Jode in Rawanduz, Noord-Irak, 1905

Mizrachi-Jode vorm die tweede grootste en oudste groep binne die Jodedom met 'n geskiedenis van meer as 2600 jaar.[10] Die eerste gemeentes het met die begin van die Joodse diaspora na die vernietiging van die eerste Tempel van Jerusalem deur Babilonië in 587 v.C. gevorm.

Die gebruik van die term "Mizrachi" kan ietwat omstrede wees. Die term Mizrachi word soms toegepas op afstammelinge van Magreb- en Sefardiese Jode, wat in Noord-Afrika gewoon het (Egipte, Libië, Tunisië, Algerië en Marokko), die Sefardiese gemeenskappe van Turkye, en die gemengde Levantynse gemeenskappe van Libanon, Israel en Sirië. Voor die stigting van die Staat Israel het Mizrachi-Jode hulself nie as 'n aparte Joodse subgroep geïdentifiseer nie. In plaas daarvan het Mizrachi-Jode na hulself as Sefardiese Jode verwys, omdat hulle die tradisies van Sefardiese Judaïsme volg (maar met sommige verskille tussen die minhag-"gebruike" van bepaalde gemeenskappe). Dit het gelei tot 'n botsing van terme, veral in Israel en in godsdienstige opsig, met "Sefardies" wat in 'n breë sin gebruik word, insluitende Mizrachi-Jode, Noord-Afrikaanse Jode sowel as Sefardiese Jode. Uit die oogpunt van die amptelike Israeliese rabbinaat val enige rabbyn van Mizrachi-oorsprong in Israel onder die jurisdiksie van die Sefardiese hoofrabbi van Israel.

Soos in 2005 was 61% van die Israeliese Jode van volle of gedeeltelike Mizrachi-afkoms.[11] Van die 3,5 miljoen Mizrachi-Jode wêreldwyd leed sowat 3,2 miljoen in Israel, gevolg deur 250 000 in die Verenigde State. In ander lande leef net 'n kleiner getal van Mizrachi-Jode. Na die stigting van die Staat Israel in 1948 moes sowat 800 000 Mizrachi-Jode uit Arabiese lande soos Egipte, Sirië, Libië en Irak vlug.[12]

Mizrachi-Jode (met tradisionele tale soos Aramees en Siries), word onderskei van Asjkenasiese Jode (met hul tradisionele taal Jiddisj), wat afstam van Jode uit Sentraal- en Oos-Europa, en Sefardiese Jode (met hul tradisionele taal Ladino), wat afstam van Jode wat in die Iberiese Skiereiland gevestig het. Die belangrikste verbindende elemente is die gemeenskaplike geloof, Judaïsme, en die gebruik van Hebreeus as liturgiese taal.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) Jewish woman brutally murdered in Iran over property dispute”. The Times of Israel: 28 November 2012. URL besoek op 15 September 2018.
  2. (en) Egypt, International Religious Freedom Report 2008”. Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor: 19 September 2008. URL besoek op 15 September 2018.
  3. (en) "Some of the last Jews of Yemen brought to Israel in secret mission". The Jerusalem Post. 21 Maart 2016. Besoek op 15 September 2018. 
  4. (en) Farrell, Stephan (1 Junie 2008). "Baghdad Jews Have Become a Fearful Few". The New York Times. Besoek op 15 September 2018. 
  5. (en) Sokol, Sam (18 Oktober 2016). "Jew appointed to official position in Iraqi Kurdistan". The Jerusalem Post. Besoek op 15 September 2018. 
  6. (en) J. Prince, Cathryn (12 November 2015). "The stunning tale of the escape of Aleppo's last Jews". The Times of Israel. Besoek op 15 September 2016. 
  7. (en) "Jews in Islamic Countries: Lebanon". Jewish Virtual Library. Oktober 2014. Besoek op 15 September 2018. 
  8. (en) Ya'ar, Chana (28 November 2010). "King of Bahrain Appoints Jewish Woman to Parliament". Arutz Sheva. Besoek op 15 September 2018. 
  9. (zh) 통계청 – KOSIS 국가통계포털”. Kosis.kr. URL besoek op 21 Januarie 2014.
  10. (de) Ulrike Schleicher (1 Desember 2014). “Anerkennung – Die anderen Flüchtlinge”. Jüdische Allgemeine. URL besoek op 11 Oktober 2018.
  11. (en) Jews, Arabs, and Arab Jews: The Politics of Identity and Reproduction in Israel, Ducker, Clare Louise, Institute of Social Studies, Den Haag, Nederland.
  12. (de) Gunda Trepp (28 November 2013). “New York – Verschwiegenes Leid”. Jüdische Allgemeine. URL besoek op 11 Oktober 2018.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]