Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Wapen van Suid-Afrika.png
Suid-Afrikaanse politiek
Nasionale Vergadering
Nasionale Raad van Provinsies
President
Adjunkpresident
Ministers
Speaker van die Nasionale Vergadering
Leier van die Opposisie
Politici
Politieke partye
Grondwetlike Hof
Appèlhof
Hoër Hof
Verkiesings

Wetgewende Verkiesings is gehou in Suid-Afrika op Woensdag, 14 April 2004. Die African National Congress (ANC) van President Thabo Mbeki, wat aan bewind was sedert die einde van die apartheidstelsel in 1994, is herverkies met 'n vergrote meerderheid.

Hierdie was die derde vrye verkiesings wat sedert die einde van die apartheidsera gehou is. Die Suid-Afrikaanse Nasionale Vergadering bestaan ui 400 lede, verkies volgens proporsionele verteenwoordiging. Tweehonderd lede word vanuit nasionale partylyste verkies, en die ander 200 vanuit partylyste van elk van die nege provinsies. Die President van Suid-Afrika word gekies deur die Nasionale Vergadering ná elke verkiesing.

Die ANC, wat aan bewind is sedert 1994, het 69.7% van stemme op die nasionale stembrief gekry, wat hulle teoreties toelaat om die grondwet te verander, alhoewel hulle voorhou dat hulle nie van plan is om dit te doen nie. Slegs sowat 56% van die kwalifiserende stemmers het deelgeneem aan die verkiesing, met die ANC wat ondersteuning van sowat 38% van die geregistreerde kiesers geniet.

Die hoofopposisieparty, die Demokratiese Alliansie, het 'n vergrote persentasie op die nasionale stembrief verkry, heel moontlik van vorige ondersteuners van die Nuwe Nasionale Party, en het moontlik sommige ondersteuners na Patricia de Lille se nuwe Onafhanklike Demokrate verloor. Die NNP het meeste van hul ondersteuning verloor, en het van 20.4% in 1994, na 6.9% in 1999, na 1.7% in die 2004 verkiesings geval; dit kan grootliks toegeskryf word aan hul ondersteuners se ongelukkigheid met die alliansie met die ANC. Die OD het baie dophouers verras deur meer stemme as die NNP te verkry, en het sodoende die vyfde-grootste party geraak. Die Inkatha Vryheidsparty het grond verloor, insluitend die grotere meerderheid van hul bastionsprovinsie, KwaZulu-Natal, terwyl die United Democratic Movement ook ondersteuning verloor het — hulle is skaars nog opposisie in hulle tuiste, die Oos-Kaap.

Finale uitslae[wysig]

Die hoeveelheid setels toegeken was verander nadat die amptelike uitslae aangekondig is; sien betwisde setel laer af.


Party (afkorting) Leier Stemme  % Verandering Setels Verandering
African National Congress (ANC) Thabo Mbeki 10,878,251 69.7 +3.3 279 +13
Demokratiese Alliansie (DA) Tony Leon 1,931,201 12.4 +2.8 50 +12
Inkatha Vryheidsparty (IFP) Mangosuthu Buthelezi 1,088,664 7.0 -1.6 28 -6
United Democratic Movement (UDM) Bantu Holomisa 355,717 2.3 -1.1 9 -5
Onafhanklike Demokrate (OD) Patricia de Lille 269,765 1.7 +1.7 7 +7
Nuwe Nasionale Party (NNP) Marthinus van Schalkwyk 257,824 1.7 -5.2 7 -21
Afrika Christen Demokratiese Party (ACDP) Kenneth Meshoe 250,272 1.6 +0.2 *6 -
Vryheidsfront Plus (VF+) Pieter Mulder 139,465 0.89 +0.09 4 +1
United Christian Democratic Party (UCDP) Lucas Mangope 117,792 0.75 -0.03 3 -
Pan Africanist Congress (PAC) Motsoko Pheko 113,512 0.73 +0.01 3 -
Minority Front (MF) Amichand Rajbansi 55,267 0.35 +0.04 2 +1
Azanian People's Organisation (AZAPO) Mosiblidi Mangena 41,776 0.27 +0.1 *2 +1
ander 113,161 0.72 -0.29 0 -3
Totaal 15,612,667 100.0 - 400 -

Betwisde setel[wysig]

Die amptelike uitslae was suksesvol deur die ACDP betwis, wat gelei het daartoe dat hulle een setel verkry het wat voorheen aan AZAPO toegeken was [1].

Korrupsie-aantygings[wysig]

Suid-Afrikaanse nasionale polisiekommissaris Jackie Selebi het aan die Suid-Afrikaanse Parlementêre ad-hoc komitee oor veiligheid en beskerming rapporteer dat die polisie 'n groep mense gearresteer het met vermeende skakels na Al-Qaida vyf dae voor die verkiesings, wat vermoedelik van plan was om die verkiesings te ontwrig. Werk gedoen deur die Suid-Afrikaanse Polisiediens het gelei tot arrestasies van mense in Jordanië, Sirië en die Verenigde Koninkryk. Hoeveelhede Suid-Afrikaanse paspoorte is gevind in Londen, wat die Departement van Binnelandse Sake aan korrupsie verbind [2].

Provinsiale Verkiesings[wysig]

Wes-Kaapse uitslae[wysig]

Party Leier Stemme % Verandering Setels Verandering
African National Congress (ANC) Thabo Mbeki 709 052 45,25% 19
Demokratiese Alliansie (DA) Tony Leon 424 832 27,11% 12
Nuwe Nasionale Party (NNP) Marthinus van Schalkwyk 170 469 10,88% 5
Onafhanklike Demokrate (ID) Patricia de Lille 122 867 7,84% 3
Afrika Christen Demokratiese Party (ACDP) Kenneth Meshoe 53 934 3,44% 2
United Democratic Movement (UDM) Bantu Holomisa 27 489 1,75% 1
Africa Muslim Party (AMP) 11 019 0,70% 0
New Labour Party (NLP) Pieter Marais 10 526 0,67% 0
Vryheidsfront Plus (VF+) Pieter Mulder 9 705 0,62% 0
Pan Africanist Congress (PAC) Motsoko Pheko 6 254 0,42% 0
United Christian Democratic Party (UCDP) Lucas Mangope 3 575 0,23% 0
Green Party of South Africa (GPSA) Judy Sole 3 317 0,21% 0
Peace and Justice Congress (PJC) Muhammed Rashad Khan 3 278 0,21% 0
Nasionale Aksie (NA) 2 248 0,14% 0
Inkatha Vryheidsparty (IFP) Mangosuthu Buthelezi 2 222 0,14% 0
Cape People's Congress (CPC) 1 960 0,13% 0
Azanian People's Organisation (AZAPO) Mosibudi Mangena 1 455 0,09% 0
Moderate Independent Party (MIP) 953 0,06% 0
Peace and Development Party (PDP) 789 0,05% 0
Universal Party (UP) 735 0,05% 0
Som 1 566 949 100     0

Eksterne skakels[wysig]