Manie Maritz

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Salomon Gerhardus (Manie) Maritz was 'n boeregeneraal en leier in die Rebellie van 1914.

Maritz is op 26 Julie 1876 in Kimberley gebore. Hy vertrek op 19-jarige ouderdom na Johannesburg waar in die polisiediens van die Zuid-Afrikaansche Republiek tree. In 1899 met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog neem hy saam met die Boksburgse kommando aan gevegte in Natal deel. Later veg hy in Noordwes-Kaapland, waar hy die leiding moes neem en tot kommandant bevorder is. Ná die oorlog gaan hy na Madagaskar en daarna na Europa, maar hy keer uiteindelik terug en vestig hom weer in die Transvaal.

Genl. Jan Smuts het Maritz in 1912 aangestel as hoof van die Spesiale Polisie op Piet Retief en 'n ruk later as kommandant in die Suid-Afrikaanse Polisie. In 1913 is hy aangestel as luitenant-kolonel in die Unieverdedigingsmag in die Noordweste.

Met die uitbreek van die Rebellie in 1914 neem hy aktief deel en wyk uiteindelik uit na Angola. Die Portugese stuur hom in 1916 na Luanda en later na Portugal. Vier jaar later gaan hy na Duitsland. Dieselfde jaar kom hy na veel struikelblokke in Lourenço Marques (Maputo) aan en word in hegtenis geneem vir hoogverraad toe hy die Unie binnekom. In Kaapstad word hy tot drie jaar gevangenisstraf gevonnis, waarvan hy 'n deel uitdien in die Johannesburgse Fort.

In 1929 word hy welsynsbeampte in Namakwaland en sterf op 20 Desember 1940 in Pretoria op die ouderdom van 64.

Sien ook[wysig]

Bronne[wysig]

  • Albertyn, dr. C.F., "Afrikaanse Kinderensiklopedie", Nasionale Boekhandel Beperk, Kaapstad, 1972.