Buzz Aldrin

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Buzz Aldrin

Edwin Eugene Aldrin, Jr., beter bekend as Buzz Aldrin (geb. 20 Januarie 1930) is 'n afgetrede Amerikaanse ruimtevaarder en die vlieënier van die eerste maanlandingstuig tydens die Apollo 11-ruimtesending. Hy was die tweede mens op die maan, na die bevelvoerder Neil Armstrong op 21 Julie 1969.

Biografie[wysig | wysig bron]

Jong lewe[wysig | wysig bron]

Aldrin is in Glen Ridge, New Jersey gebore,[1] sy vader was Edwin Eugene Aldrin, Sr. (1896–1974), 'n beroepsoldaat en sy moeder, Marion (1903–1968). Hy is van Skotse, Sweedse en Duitse afkoms. Na skool by Montclair High School in 1946, het Aldrin 'n volle beursaanbod van die Massachusetts Instituut van Tegnologie van die hand gewys en gaan hy na die Amerikaanse Militêre Akademie by West Point, New York. Die bynaam "Buzz" het sy oorsprong in sy kinderjare: sy jongste suster (Fay Ann) het "brother" verkeerdelik uitgespreek as "buzzer", en dit is verkort na Buzz.

Militêre loopbaan[wysig | wysig bron]

Buzz Aldrin

Buzz Aldrin gradueer derde in sy klas by West Point in 1951, met 'n BA-graad in meganiese ingenieurswese. Hy word 'n offisier as tweede luitenant in die Amerikaanse Lugmag en word opgeroep vir diens tydens die Koreaanse Oorlog as 'n vegvlieënier. Hy het 66 vegmissies in F-86 Sabres gevlieg en twee Mikojan-Gurevich MiG-15 vliegtuie afgeskiet. Op 8 Junie 1953 publiseer Life magazine foto's wat Aldrin met sy kanonkamera van een van die Sowjet-vlieëniers wat homself uit sy beskadigde vliegtuig uitskiet geneem het.

NASA-loopbaan[wysig | wysig bron]

Buzz Aldrin

Aldrin is as deel van die derde groep van NASA se ruimtevaarders, gekies in Oktober 1963. Omdat toetsvlieënierervaring nie meer 'n vereiste was nie, was dit die eerste keer dat hy in aanmerking sou kom. Na die dood van die oorspronklike Gemini 9-span, Elliot Sien en Charles Bassett, is Aldrin en Jim Lovell bevorder tot die rugsteunbemanning vir die sending. Die hoofdoel van die hersiene missie (Gemini 9A) was om die ontmoeting en dok met 'n teikenvoertuig te oefen, maar toe dit misluk, improviseer Aldrin 'n effektiewe metode vir die vaartuig se ontmoeting met 'n ander voertuig in die ruimte. Hy word bevestig as vlieënier op Gemini 12, die laaste Gemini-missie en die laaste kans om metodes vir 'n suksesvolle ruimtewandeling te bewys. Aldrin het hierna 'n rekordtyd opgestel vir ruimtewandelings, wat onomwonde getoon het dat ruimtevaarders wel buite ruimtetuie kan werk.

Latere lewe[wysig | wysig bron]

Aldrin het NASA in 1972 verlaat en weer by die Amerikaanse Lugmag aangesluit. Hy is drie keer getroud: met Joan Archer, met Beverly Zile, en met sy huidige vrou, Lois Driggs Cannon. Hy het drie kinders by Joan, genaamd James, Janice en Andrew. Hy trou in 1988 op Valentynsdag met Cannon.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "To the moon and beyond", The Record (Bergen County), 20 Julie 2009