Groothertog Nikolaas Nikolajewitsj van Rusland (1856-1929)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Hierdie naam is volgens die Oos-Slawiese gebruik; die patroniem is Nikolajewitsj en die van is Romanof.
Nikolaas Nikolajewitsj
Groothertog
Николай Николаевич Младший, до 1914.jpg
Huis Romanof
Vader Groothertog Nikolaas Nikolajewitsj van Rusland
Moeder Hertogin Alexandra van Oldenburg
Gebore (1856-11-18)18 November 1856,
Sint Petersburg, Russiese Ryk
Oorlede 5 Januarie 1929 (op 72),
Antibes, Frankryk
Eggenote Prinses Anastasia van Montenegro

Groothertog Nikolaas Nikolajewitsj van Rusland (Russies: Николай Николаевич (младший – junior); 18 November 1856 - 5 Januarie 1929) was die seun van groothertog Nikolaas Nikolajewitsj senior en ’n Russiese generaal gedurende die Eerste Wêreldoorlog.

Lewe[wysig | wysig bron]

Groothertog Nikolaas in 1870.

Nikolaas was ’n kleinseun van tsaar Nikolaas I en bevelvoerder van die Russiese keiserlike weermag aan die hoofgrens in die eerste jaar van die Eerste Wêreldoorlog, tydens die bewind van sy kleinneef, Nikolaas II. Hy het gesukkel met die enorme taak om Rusland teen Duitsland te lei, insluitende wat betref strategie, taktieke, logistiek en koördinasie met die regering.[1] In 1915 het tsaar Nikolaas II hom as bevelvoerder vervang.

Die groothertog was later ’n suksesvolle bevelvoerder in die Kaukasus. In 1922 is hy vir ’n kort rukkie as keiser erken in gebiede in die Russiese Verre Ooste wat deur die Wit Leër beheer is.

Op 29 April 1907 is Nikolaas getroud met prinses Anastasia van Montenegro, die dogter van koning Nikolaas I en die suster van prinses Milica, wat met Nikolaas se broer groothertog Pieter getroud was. Hulle het geen kinders gehad het.

Met die Februarie-rewolusie was Nikolaas in die Kaukasus, en hy en sy vrou het daarna op die Krim gewoon. Hulle het in April 1919 betyds van die Rooi Leër ontsnap aan boord van ’n Britse oorlogskip. Hulle het hulle eindelik in Choigny, 32 km buite Parys, Frankryk, gevestig. Hy is op 5 Januarie 1929 aan natuurlike oorsake dood aan die Franse Riviera, waarheen hy is om aan die koue winter te ontsnap.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Paul Robinson, "A Study of Grand Duke Nikolai Nikolaevich as Supreme Commander of the Russian Army, 1914–1915." Historian 75.3 (2013): 475-498. online

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]