Gaan na inhoud

Internasionalisme

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie

Internasionalisme is 'n politieke beginsel wat groter politieke of ekonomiese samewerking tussen state en nasies voorstaan.[1] Dit word geassosieer met ander politieke bewegings en ideologieë, maar kan ook 'n leerstelling, geloofstelsel of beweging op sigself weerspieël.[2]

Ondersteuners van internasionalisme staan bekend as internasionaliste en glo oor die algemeen dat mense oor nasionale, politieke, kulturele, rasse- of klasgrense moet verenig om hul gemeenskaplike belange te bevorder, of dat regerings moet saamwerk omdat hul wedersydse langtermynbelange van groter belang is as hul korttermyn geskille.[3]

Internasionalisme het verskeie interpretasies en betekenisse, maar word gewoonlik gekenmerk deur opposisie teen nasionalisme en isolasionisme; ondersteuning vir internasionale instellings, soos die Verenigde Nasies; en 'n kosmopolitiese uitkyk wat ander kulture en gebruike bevorder en respekteer.[2] Die term is soortgelyk aan, maar verskil van, globalisme en kosmopolitisme.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Internasionalisme word... beskryf as die teorie en praktyk van transnasionale of globale samewerking. As 'n politieke ideaal is dit gebaseer op die oortuiging dat nasionalisme getransendeer moet word omdat die bande wat mense van verskillende nasies bind sterker is as dié wat hulle skei." N. D. Arora, Political Science, McGraw-Hill Education. ISBN 0-07-107478-3, (bl.2).
  2. 2,0 2,1 Warren F. Kuehl, Concepts of Internationalism in History, Julie 1986.
  3. Fred Halliday, Three concepts of internationalism, International Affairs, Volume 64, Issue 2, Spring 1988, Bladsye 187–198.