Kennisleer

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Kennisleer (ook: kennisteorie, kenteorie, epistemologie, of roëtiek) is 'n vertakking van die filosofie en behels die studie van die teorie van die oorsprong, die aard, die metodes en die grense van kennis[1]. Dit hou verband met die beginsels waarvolgens onderskei kan word tussen dit wat waar en onwaar is, en dui ook die moontlike grense aan vir ons vermoë om te dink, waar te neem, en te verstaan. Dit word dikwels gekontrasteer met ontologie.

Etimologie[wysig | wysig bron]

Die woord "epistemologie" kom van die Griekse woord episteme wat "kennis" beteken en logos wat "woord" of "segging" beteken.

Bronne[wysig | wysig bron]

  • (2015) Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal, 6de uitgawe (in Afrikaans). Pearson. ISBN 978-1-77025-700-9.