Messier 110

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Messier 110
Messier object 110.jpg
Soort stelsel Elliptiese dwergsterrestelsel
Sterrebeeld Andromeda
Tipe E5 pec
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 00h 40m 22,1s
Deklinasie +41º 41' 07"
Skynmagnitude 8,92
Besonderhede
Afstand (ligjaar) 2,69 miljoen
Skynbare grootte  21,9 × 11 boogminute
Rooiverskuiwing  -0,000804 ± 0,000010
Ander name M110, NGC 205, PGC 002429, MCG +07-02-014, IRAS 00376+4124, LEDA 2429
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Messier 110 of M110 (ook bekend as NGC 205) is ’n elliptiese dwergsterrestelsel, en ’n satelliet-stelsel van die Andromeda-sterrestelsel.[1] Dit bevat ’n bietjie stof en tekens van stervorming, wat ongewoon is in ’n elliptiese dwergsterrestelsel.[1]

Anders as Andromeda se ander satellietstelsel, Messier 32, toon NGC 205 nie tekens van ’n supermassiewe swartkolk in sy kern nie.[2] In 1999 het Johnson en Modjaz ’n nova in M110 ontdek.[3]

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Hoewel Charles Messier die sterrestelsel nooit in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem het nie, het hy dit saam met Messier 32 op ’n tekening van die Andromeda-sterrestelsel aangebring. Volgens ’n nota op die tekening het Messier NGC 205 op 10 Augustus 1773 die eerste keer waargeneem.[4]

M110 is in 1783 onafhanklik deur Caroline Herschel ontdek en haar broer, William Herschel, het haar ontdekking in 1785 beskryf.[4] Die voorstel om dit in die Messier-katalogus op te neem, is in 1967 deur Kenneth Glyn Jones gedoen.[5] Dit is die laaste voorwerp wat in die katalogus opgeneem is.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 A. Sandage, J. Bedke (1994). Carnegie Atlas of Galaxies. Carnegie Institution of Washington. ISBN 0-87279-667-1. 
  2. Valluri, M. (2005). “The Low End of the Supermassive Black Hole Mass Function: Constraining the Mass of a Nuclear Black Hole in NGC 205 via Stellar Kinematics”. Astrophysical Journal 628 (1): 137–152. doi:10.1086/430752.
  3. van den Bergh, S. (2000). “Updated Information on the Local Group”. Astronomical Society of the Pacific 112 (770): 529–536. doi:10.1086/316548.
  4. 4,0 4,1 K.G. Jones (1991). Messier's Nebulae and Star Clusters, 2nd, Cambridge University Press. ISBN 0-521-37079-5. 
  5. K.G. Jones (1967). “Some New Notes on Messier's Catalogue”. Sky & Telescope 33: 156–158.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Koördinate: Sky map 00h 40m 22.1s, +41° 41′ 07″