Sonneblom-sterrestelsel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Sonneblom-sterrestelsel
Messier 63. (Bron: Adam Block/Mount Lemmon SkyCenter/Universiteit van Arizona)
Messier 63. (Bron: Adam Block/Mount Lemmon SkyCenter/Universiteit van Arizona)
Soort stelsel Spiraalsterrestelsel
Sterrebeeld Jaghonde
Messier-naam Messier 63
Tipe SA(rs)bc
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 13h 15m 49,3s
Deklinasie +42º 01' 45"
Skynmagnitude 9,3
Besonderhede
Afstand (ligjaar) 37 miljoen
Skynbare grootte  12′,6 × 7′,2
Rooiverskuiwing  +0,001614
Ander name NGC 5055, UGC 8334, PGC 46153
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Die Sonneblom-sterrestelsel (ook bekend as onder meer Messier 63 en NGC 5055) is ’n spiraalsterrestelsel in die sterrebeeld Jaghonde. Dit bestaan uit ’n sentrale skyf omring deur baie kort spiraalarms en is deel van die M51-groep, wat ook die Draaikolk-sterrestelsel (M51) insluit.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die stelsel is op 14 Junie 1779 deur Pierre Méchain ontdek[1] en Charles Messier het dit later in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.

In die middel 19de eeu het lord Rosse spiraalstrukture in die sterrestelsel geïdentifiseer – dit was een van die eerste stelsels waarin sulke strukture waargeneem is.[1] In 1971 was daar ’n supernova met ’n helderheid van 11,8 mag in een van sy arms.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 K. G. Jones (1991). Messier's Nebulae and Star Clusters, 2nd edition, Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-37079-5. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Koördinate: Sky map 13h 15m 49.3s, +42° 01′ 45″