Oort-wolk

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
3D-diagram van die Oort-wolk

Die Oort-wolk is 'n teoretiese sferiese wolk wat uit komete bestaan en rofweg 50 000 AE tot byna 1 ligjaar van die Son af geleë is.[1] Volgens hierdie beraming lê die wolk 'n kwart van die weg op pad na Proxima Centauri, die ster wat die naaste aan die Son is. Die Kuiper-gordel en verstrooide skyf se afstand van die Son is minder as 'n duisendste as dié van die Oort-wolk. Die buitenste reik van die Oort-wolk definieer die swaartekraggrens van ons Sonnestelsel. [2]

Daar word geglo dat die Oort-wolk uit twee verskillende streke bestaan: 'n sferiese buitense Oort-wolk en 'n skyfagtige binnenste Oort-wolk, ook bekend as die Hills-wolk. Voorwerpe in die Oort-wolk bestaan hoofsaalik uit vlugtige ysse, soos water, ammoniak en metaan. Sterrekundiges glo dat die materie waaruit die Oort-wolk bestaan nader aan die Son gevorm is en vroeg in die Sonnestelsel se ontwikkeling deur die effekte van die gasplanete se swaartekrag na die buitenste ruim geslinger is.[1]

Alhoewel daar geen bevestigde direkte waarnemings van die Oort-wolk gemaak is nie, glo sterrekundiges dat dit die bron van baie van die langdurige komete is.[3] Die buitenste Oort-wolk is slegs losweg gebind aan die Sonnestelsel en word dus maklik geaffekteer deur die swaartekrag van verbygaande sterre en die Melkweg self. Hierdie kragte veroorsaak nou en dan dat 'n komeet uit sy wentelbaan uit die Oort-wolk geruk word en dan na die binnenste Sonnestelsel gestuur word.[1] As die wentelbane van kortstondige komete in ag geneem word, blyk hulle eerder van die verstrooide skyf afkomstig te wees, alhoewel sommige moontlik hul oorsprong in die Oort-wolk gehad het.[1][3] Daar is slegs vier liggame wat as moontlike lede van die binnenste Oort-wolk beskou word: 90377 Sedna, 2000 CR105, 2006 SQ372 en 2008 KV42.[4][5]

Bronnelys en verwysings[wysig]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:
Oort-wolk (kategorie)
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Alessandro Morbidelli (2008-02-03). “Origin and dynamical evolution of comets and their reservoirs”. (PDF) arxiv. URL besoek op 2007-05-26.
  2. "NASA Solar System Exploration". “Oort Cloud”. URL besoek op 2008-12-02.
  3. 3,0 3,1 V. V. Emelyanenko, D. J. Asher, M. E. Bailey (2007). “The fundamental role of the Oort cloud in determining the flux of comets through the planetary system”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 381 (2): 779–789. DOI:10.1111/j.1365-2966.2007.12269.x. Besoek op 2008-03-31.
  4. Alessandro Morbidelli; Harold Levison (2004). “Scenarios for the Origin of the Orbits of the Trans-Neptunian Objects 2000 CR105 and 2003 VB12 (Sedna)”. The Astronomical Journal 128 (5): 2564–2576. DOI:10.1086/424617.
  5. (2008) “International Team of Astronomers Finds Missing Link”. NRC Herzberg Institute of Astrophysics. Besoek op 2008-09-05.
Die sonnestelsel
Son Mercurius Venus Maan Aarde Phobos en Deimos Mars Ceres Asteroïdegordel Jupiter Jupiter se natuurlike satelliete Jupiter se ringe Saturnus Saturnus se natuurlike satelliete Saturnus se ringe Uranus Uranus se natuurlike satelliete Uranus se ringe Neptunus Neptunus se natuurlike satelliete Neptunus se ringe Pluto Charon, Nix en Hydra Haumea Haumea se natuurlike satelliete Makemake Kuiper-gordel Eris Dysnomia Verstrooide skyf Hills-wolk Oort-wolkSolar System Template Final.png
Beeldinligting
SonMercuriusVenusAardeMarsCeresJupiterSaturnusUranusNeptunusPlutoHaumeaMakemakeEris
Mane: AardeMarsAsteroïdiesJupiterSaturnusUranusNeptunusPlutoHaumeaErisRinge: JupiterSaturnusUranusNeptunus
PlaneteDwergplaneteKleinplanete
MeteoroïdesAsteroïdesAsteroïdegordelSentoureTrans-Neptunus-voorwerpeKuiper-gordelVerstrooide skyfKometeHills-wolkOort-wolk