Ougelowiges

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Bojarinja Morozowa deur Wasili Soerikof wys hoe Bojarinja Morozowa, ’n Ougelowige, gearresteer word. Sy hou twee vingers omhoog in verwysing na die strydpunt oor hoe die kruisteken gemaak moet word. Sy is later tot heilige van die Ougelowiges verklaar.

Die Ougelowiges (Russies: старове́ры; staroweri) het ná 1666-1667 afgeskei van die amptelike Russies-Ortodokse Kerk uit protes teen die hervormings van patriarg Nikon. Hulle het vasgeklou aan die liturgiese praktyke wat voorheen in die Kerk beoefen is.

Kerstening van Kiëf-Roes[wysig]

In 987 het grootprins Wladimir I van Kiëf die Christelike geloof aanvaar nadat die Oosters-Ortodokse gebruike van die Bisantynse kerk hom beïndruk het. Rusland het die dienste, evangelie, sakramente en rites van die Ortodokse Kerk aangeneem.

Patriarg Nikon se hervormings[wysig]

’n Ikoon van die 6de eeu wat Jesus uitbeeld waar hy die kruisteken met twee vingers maak. Die Ougelowiges het geglo dat dit die regte manier is.

Teen die middel van die 17de eeu het Griekse en Russiese kerkamptenare, insluitend Nikon, Russiese patriarg van 1652 tot 1658, agtergekom daar is verskille tussen die gebruike in die Russiese en die res van die Ortodokse kerke. Hulle het tot die gevolgtrekking gekom dat die Russiese Kerk rites ontwikkel het wat verskil van die oorspronklike Kerk.

Nikon, wat ondersteun is deur tsaar Aleksei, wat van 1645 tot 1676 regeer het, het in 1652 ’n sinode saamgestel om Russiese en Griekse liturgiese boeke met mekaar te vergelyk. In 1666 het ’n tweede sinode van patriarge en biskoppe die hervormings bekragtig. ’n Skeuring (Russies: раскол; raskol) in die Kerk het gevolg en dit was die ontstaan van die Raskolniki, wat later bekend geraak het as die Ougelowiges. Die Kerk het nie net ’n banvloek uitgespreek oor almal wat teen die hervormings was nie, maar ook oor die ou Russiese boeke en rites self.

Die talle veranderinge het sowat 400 bladsye beslaan. Die meeste was klein en klink vandag dalk onbelangrik, maar destyds het dit die Ortodokse Christene se hele geloof geraak. Van die belangrikste veranderinge waarteen die Ougelowiges was, is:

  • Die spelling van Jesus van Ісусъ [Isus] tot Іисусъ [Iisus]
  • Die maak van die kruisteken met twee vingers tot drie vingers
  • Die herhaling van "Halleluja" ná Psalms van twee tot drie keer

Die skeuring[wysig]

Die Ougelowiges het dit sterk teengestaan en die mees radikales het beweer dat die amptelike Kerk in die hande van die Antichris geval het. Onder leiding van aartspriester Awwakoem Petrof (1620 of 1621 tot 1682) het die Ougelowiges alle kerkhervormings in die openbaar verwerp. Van toe af het Ougelowiges geen burgerregte gehad nie. Die aktiefste lede is gearresteer en verskeie van hulle, onder andere aartspriester Awwakoem, is in 1682 tereggestel.

Ná die skeuring[wysig]

Ná 1685 is die Ougelowiges vervolg, gemartel en tereggestel. Baie het uit Rusland gevlug, of na afgeleë gebiede soos Archangelsk, Koersk, die Oeral-gebergte en Siberië. Onderdrukking deur die eeue het gewissel van redelik gematig, soos tydens die bewind van tsaar Pieter die Grote (1682-1725), tot intens, soos tydens tsaar Nikolaas I se bewind (1825-1855). Die Ougelowiges is dikwels beskou as gevaarlik en ’n bedreiging vir die staat.

In 1905 het tsaar Nikolaas II godsdiensvryheid ingestel, wat ’n einde gebring het aan die vervolging van godsdienstige minderhede in Rusland.

Verwysings[wysig]

Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel [1]

Eksterne skakel[wysig]