Andronikos II Palaiologos

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Andronikos II Palaiologos
Keiser van die Bisantynse Ryk
’n Skildery van Andronikos II.
’n Skildery van Andronikos II.
Bewind 11 Desember 1282 - 24 Mei 1328
Voorganger Michael VIII Palaiologos
Opvolger Andronikos III Palaiologos
Gebore 25 Maart 1259
Oorlede 13 Februarie 1332 (op 72)
Dinastie Palaiologos
Vrou Anna van Hongarye
Yolande van Montferrat
Vader Michael VIII Palaiologos
Moeder Theodora Palaiologina

Andronikos II Palaiologos of Paleologus (Grieks: Ἀνδρόνικος Β′ Παλαιολόγος; 25 Maart 1259 - 13 Februarie 1332) was van 1282 tot 1328 keiser van die Bisantynse Ryk.

Hy is gebore as Andronikos Doukas Angelos Komnenos Palaiologos en was die oudste oorlewende seun van Michael VIII, die stigter van die Palaiologos-dinastie wat tot met die val van Konstantinopel in 1453 oor die Bisantynse Ryk regeer het.

Bewind[wysig | wysig bron]

Andronikos II het keiser geword ná sy pa se dood in 1261. Tydens sy bewind het die Bisantynse Ryk begin agteruitgaan. Die Turke het die grootste deel van Wes-Anatolië verower en Andronikos het ook ekonomiese probleme gehad. Tydens sy bewind het die waarde van die Bisantynse hyperpyron skerp gedaal en die staatskas het minder as ’n sewende van die bedrag van voorheen ingesamel. Hy het die belasting verhoog, belastingvrystellings teruggetrek en die vloot se skepe verminder. Die ryk was dus al hoe afhankliker van die mededingende republieke van Venesië en Genua.

Die Turke het Klein-Asië al hoe dieper binnegedring en teen die einde van Andronikos II se bewind was ’n groot deel van Bithinië in die hande van die Turke van Osman I en sy seun en opvolger, Orhan.[1] Ook ander dele van die ryk is verower, onder meer deur Bulgarye.

Die losbandige gedrag van Andronikos III Palaiologos, die seun van Michael IX, Andronikos se oudste seun en medekeiser, het tot ’n skeuring in die familie gelei en ná Michael se dood in 1320 het Andronikos II sy kleinseun onterf. Dit het ’n burgeroorlog tot gevolg gehad wat met tussenposes tot in 1328 geduur het. In dié jaar het Andronikos III Konstantinopel oorgeneem en Andronikos II moes noodgedwonge abdikeer.[2] Hy is in 1332 as ’n monnik in Konstantinopel dood.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Andronicus II." . Encyclopædia Britannica. 2 (9de uitg.). 1878. p. 23.
  2. Chisholm, Hugh, red. (1911). "Andronicus II" . Encyclopædia Britannica. 1 (11de uitg.). Cambridge University Press. p. 976.

Bykomende bronne[wysig | wysig bron]

  • Bartusis, Mark C. (1997). The Late Byzantine Army: Arms and Society 1204–1453. University of Pennsylvania Press. ISBN 978-0-8122-1620-2.
  • Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor: University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5.
  • Kazhdan, Alexander, red. (1991). Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
  • Nicol, Donald M. (1993) [1972]. The Last Centuries of Byzantium, 1261-1453. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Crystal txt.png Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia