Klein Handgewig-newel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
(Aangestuur vanaf NGC 651)
Jump to navigation Jump to search
Klein Handgewig-newel
Die Klein Handgewig-newel, of Messier 76.
Die Klein Handgewig-newel, of Messier 76.
Soort newel Planetêre newel
Sterrebeeld Perseus
Messier-naam Messier 76
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 01h 42,4m
Deklinasie +51º 34' 31"
Skynmagnitude (m) 10,1
Besonderhede
Afstand (ligjaar) 2 500
Skynbare grootte 2',7 × 1',8
Ander name
NGC 650/651
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Die Klein Handgewig-newel (ook bekend as Messier 76, NGC 650/651 of die Kurk-newel[1]) is ’n planetêre newel in die sterrebeeld Perseus. Dit is in 1780 deur Pierre Méchain ontdek en Charles Messier het dit in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.

Heber Curtis het dit in 1918 eerste as ’n planetêre newel geïdentifiseer. Daar is egter teenstand teen dié feit aangesien Isaac Roberts in 1891 al gesê het M76 is dalk soortgelyk aan die Ring-newel (M57), maar word van die kant af gesien.[2] M76 se afstand word geraam op sowat 2 500 ligjare (780 parsek),[3] wat beteken sy deursnee is sowat 1,23 ligjare (0,378 parsek).[4]

Die newel het ’n skynbare magnitude van 10,1 en sy sentrale ster is 15,9 mag.[1] Die ultravioletlig van die ster reik buite die buitenste lae wat die huidige newel vorm en het ’n oppervlaktemperatuur van sowat 88 400 kelvin. Die newel beweeg teen −19,1 km/s−1 in die rigting van ons sonnestelsel.[5]

Die Klein Handgewig-newel kry sy naam van sy ooreenkoms met die Handgewig-newel (M27) in die sterrebeeld Vos. Daar is oorspronklik gedink dit bestaan uit twee aparte emissienewels en dit het dus twee katalogusnommers gekry in die New General Catalogue, NGC 650 en NGC 651. Dit word deur sommige beskou as een van die flouste en moeiliks sigbare Messier-voorwerpe.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 "M 76 -- Planetary Nebula". SIMBAD. Centre de Données astronomiques de Strasbourg. Besoek op 2010-01-25. 
  2. "Messier 76". The SEDS Messier Catalog Webpages. Besoek op 2010-01-25. 
  3. Philips, J.P. (2005). “The distances of highly evolved planetary nebulae”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 357 (2): 619–625. doi:10.1111/j.1365-2966.2005.08676.x.
  4. Philips, J.P. (2002). “The Distances of Planetary Nebulae: A Scale Based upon Nearby Sources”. Astrophysical Journal Supplement Series 139 (1): 199–217. doi:10.1086/338028.
  5. Philips, J.P. (2002). “The Distances of Planetary Nebulae: A Scale Based upon Nearby Sources”. Astrophysical Journal Supplement Series 139 (1): 201. doi:10.1086/338028.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Koördinate: Sky map 01h 42.4m 00s, +51° 34′ 00″